انسان همان می شود که اغلب به آن فکر می کند. (کوروش کبیر)
خوش آمدید - امروز : دوشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۷
خانه » متفرقه (صفحه ی 30)

متفرقه

۳ تلویزیون تعاملی دیگر در راه است/ تسهیل‌گری و تنظیم‌گری به معنای تصدی‌گری نیست



سینماپرس: عبدالعلی علی عسکری در مراسم اعطای مجوز به تلویزیون های تعاملی و موسسه های رسانه صوت و تصویری بیان کرد که ۳ تلویزیون تعاملی دیگر هم در راه است که پس از طی مراحل، مجوز فعالیت خواهند گرفت.

به گزارش سینماپرس، عبدالعلی علی عسکری روز گذشته ۱۱ اردیبهشت در آیین اعطای مجوز به چهار تلویزیون تعاملی و هفت موسسه رسانه صوت و تصویری بیان کرد: چرخه‌ ارزشمندی طراحی شده است که طی آن علاوه بر چهار تلویزیون تعاملی که امروز مجوز گرفتند و یک تلویزیون تعاملی که برای خود سازمان صداوسیماست، سه تلویزیون تعاملی دیگر هم در راه است که پس از طی مراحل، مجوز فعالیت خواهند گرفت.

رییس سازمان صداوسیما با تاکید بر این که افرادی که در این عرصه کار می‌کنند باید دغدغه هویت ملی داشته باشند، گفت: در این جنگ بزرگ رسانه‌ای ما تلاش می‌کنیم فرهنگ و هویت کشور را حفظ کنیم و باید در کنار هم، همدلانه و فکورانه صنعت فرهنگی بسیار با اهمیت صوت و تصویر را سامان دهیم.

علی عسکری هدف از طراحی سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در رسانه ملی را تنظیم‌گری برای عرصه فضای مجازی دانست و تصریح کرد: باید در کنار این تنظیم‌گری، تسهیل‌گری مناسبی هم برای همکاران خود در بخش خصوصی داشته باشیم و هم ما و هم دیگر دستگاه‌های مرتبط برای آنها تسهیلات در نظر بگیریم.

 رییس سازمان صداوسیما افزود: رسانه ملی با تسهیل‌گری و تنظیم‌گری می‌کوشد عقب‌ماندگی‌ها را در این زمینه جبران کند و با سرعت در این مسیر پیش رود.

 رییس رسانه ملی با بیان اینکه مقدمات حقوقی و قانونی تأسیس این سازمان طی شده و بعد از این نیز مراحل تکمیلی بیشتری به انجام خواهد رسید، عنوان کرد: سازوکار استقرار و پیشرفت صنعت فرهنگی صوت و تصویر ایجاد شده است و سازمان صداوسیما برای رشد پایه‌ای این صنعت تلاش خواهد کرد تا شرکت‌های قدرتمندی در این صنعت فرهنگی شکل بگیرد.

رییس سازمان صداوسیما با اشاره به اوضاع رسانه‌های امروز و بالا رفتن نیاز مردم به رسانه‌ها اظهار کرد: مردم پیوسته در معرض محصولات رسانه‌ای گوناگون هستند و ما باید برای پاسخگویی و رفع این نیاز، در این فضا حضور پررنگی داشته باشیم.

وی با بیان اینکه کشور ما اکنون در این زمینه با کاستی‌هایی روبه‌روست، گفت: اگر مقدمات پیشرفت و پایه فرهنگ رسانه‌ای ایجاد شود، مردم می‌توانند با روحیه خلاق و بی‌نظیرشان با اقتدار کشور را به یکی از قله‌های تولید محتوا بدل کنند. ما کشوری اسلامی هستیم و برای مردم دنیا پیام بزرگی داریم. می‌توان این پیام را مانند صداوسیما در عرصه بین‌الملل با زبان‌های مختلف برای مردم دنیا تولید و ارسال کرد.

تسهیل‌گری و تنظیم‌گری به معنای تصدی‌گری نیست

در ادامه لطف الله سیاهکلی رییس سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی با اشاره به دو بخش تنظیم‌گری در حوزه زیر ساخت و تنظیم‌گری در حوزه محتوا و خدمات بیان کرد: در تنظیم‌گری در حوزه زیرساخت، وزارت ارتباطات در بخش تنظیم مقررات ارتباطات رادیویی از دیرباز فعالیت کرده است اما تنظیم‌گری در حوزه محتوا و خدمات پیش از این در کشور ما متولی خاصی نداشت.

 سیاهکلی با بیان اینکه فقط در حدود ۱۰ کشور پیشرفته در دنیا در حوزه محتوا و خدمات صوت و تصویر فراگیر فعالیت گسترده‌ای دارند، اظهار کرد: در کشور ما این مطالعات از سال‌ها قبل شروع و پس از دستور مقام معظم رهبری به رییس‌جمهور، مسئولیت تنظیم‌گری، نظارت و صدور مجوز صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی برعهده سازمان صداوسیما گذاشته شد.

 وی با اشاره به شبهاتی که در برخی رسانه‌ها در زمینه تشکیل این سازمان در صداوسیما مطرح شده است، تاکید کرد: گاهی این شبهه مطرح می‌شود که صداوسیما با این اقدام، حوزه تصدی‌گری‌اش را وسعت بخشیده است در صورتی‌ که این فرمان رهبری معظم انقلاب که نشان از بینش و آگاهی دقیق ایشان دارد برای ایجاد گشایش در حوزه رسانه است و صداوسیما را به عنوان سازمانی تنظیم‌گر و تسهیل‌گر در زمینه صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی تعریف می‌کند.

 رییس سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی با بیان اینکه صداوسیما در کنار تصدی‌گری، تنظیم‌گری می‌کند، مدعی شد: رسانه‌ها با این تدبیر می‌توانند از ذی‌نفعان صداوسیما باشند و در حوزه رسانه‌ای کشور اجازه فعالیت رسمی بیابند.

وی با بیان اینکه تنظیم‌گری سنتی به مفهوم استفاده از حربه قانون برای سلب اختیارات بود، اظهار کرد: تنظیم‌گری در اوضاع امروز و رسانه‌ها به‌معنای تسهیل‌گری و خدمات دهی بهتر است.

 سیاهکلی با بیان اینکه سازمان فعالیتی مشارکتی دارد و ترکیبی از بخش خصوصی و حاکمیتی است، عنوان کرد: سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی با بهره‌گیری از ظرفیت رسانه ملی برخوردی حمایتی با رسانه‌ها دارد و ظرفیتی برای برندسازی در بخش خصوصی ایجاد می‌کند تا از کاربران داخلی و خارجی حمایت کند.

 وی افزایش مخاطبان رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران را از اهداف این سازمان برشمرد و با اشاره به توسعه رسانه‌ای در فضای مجازی و ظرفیت رسانه‌های امروزی بیان کرد: بر این اساس، هم بخش خصوصی از قدرت تلویزیون بهره‌مند می‌شود و هم این رسانه‌ها می‌توانند به رسانه‌های  مکملی برای سازمان صداوسیما تبدیل شوند.

رییس سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی، بالا بردن ترافیک داخلی تبادلات فضای مجازی و کاهش ترافیک بین‌المللی در داخل کشور را از اهداف دیگر این سازمان برشمرد و گفت: حجم دریافت اینترنتی (بارگیری) در کشور ما اکنون بسیار بیش‌تر از بارگذاری است و امیدواریم با قدرت گرفتن این رسانه‌ها، این نسبت معکوس شود.

 وی با اشاره به داشته‌های دینی و اخلاقی مردم کشور ما و نقش این سازمان در رعایت این اصول در محتوا گفت: محتوای فضای مجازی، ترکیبی از محتوای صحیح و ناصحیح است و تلاش ما این است که محتوای این فضا محتوایی صحیح و سالم برای مردم باشد. سیاهکلی با اشاره به تلاش سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی برای کسب اعتباری بین‌المللی در زمینه صدور مجوز محتوای سالم گفت: ما می‌خواهیم به محتوایی برسیم که صحت و اثرگذاری پیامش درست باشد و نوعی مدرک بین‌المللی برای کسب اعتبار در میان رسانه‌ها باشیم.

 وی با اشاره به اینکه بخش نظارتی این سازمان بر پایه نظارت مردمی است، گفت: رسانه‌هایی که از این سازمان مجوز می‌گیرند باید فضایی برای نظارت مردمی در نظر بگیرند و این امر موجب بالا رفتن نظارت مردم در عرصه فضای مجازی می‌شود.

 سیاهکلی ایجاد سامانه رتبه‌بندی رسانه‌ای در این فضا به نام «ساپرا» و ایجاد سامانه‌ای برای ثبت مالکیت فکری محتواها را از خدمات دیگری برشمرد که این سازمان به مشتریانش ارائه خواهد داد.

 رییس سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی با تشریح مراحل ثبت‌نام رسانه‌ها برای درخواست صدور مجوز فعالیت گفت: سایت «او را» برای ثبت این درخواست‌ها طراحی شده و رسانه‌ها پس از تکمیل فرم ثبت‌نام در این سایت دعوت می‌شوند و پس از کارشناسی تقاضایشان مجوز فعالیت آزمایشی از این سازمان دریافت می‌کنند.

وی افزود: با توجه به اینکه بیشتر فعالان عرصه تولید و ارائه صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی، در زمینه محتوایی و خدماتی تخصصی کار نمی‌کنند، طی توافقی با دانشگاه صداوسیما، دوره‌ای تخصصی برای مدیران این رسانه‌ها تدارک دیده شده تا دانش این کار را فراگیرند. پس از این دوره و طی دوره آزمایشی، مجوز هر رسانه هر سه سال یکبار تمدید می‌شود.

رییس سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی از همه کسانی که در زمینه فعالیت این سازمان ایجاد ابهام می‌کنند، خواست قدر این موقعیت فراهم شده را بدانند و به سازمانی که هدفش همکاری با فعالان عرصه صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی است کمک کنند تا اجازه فعالیت قانونی به این فعالان دهد و سبدی رسانه‌ای برای مردم فراهم شود تا هر کس بر اساس سلیقه‌اش رسانه مورد نظر خود را انتخاب کند.

وی در پایان خواستار همکاری دستگاه‌ها و نهادهای کشور با این سازمان شد و اظهار کرد: ما فعالان این عرصه را سامان خواهیم داد و این ساماندهی امکان بهره‌مندی این رسانه‌ها را از ظرفیت رسانه ملی فراهم می‌کند و کلید فعالیت رسانه‌های جدیدی را در کشور می‌زند.

معرفی نامزدهای جوایز تونی ۲۰۱۸



سینماپرس: در هفتاد و دومین مراسم سالانه جوایز تونی که به برترین‌های نمایش آمریکا تعلق می‌گیرد، «دختران بدجنس» و «باب اسفنجی شلوار مکعبی» بیشترین نامزدی را برای کسب جوایز به دست آوردند.

به گزارش سینماپرس به نقل از هالیوود ریپورتر، جوایز تونی که دیشب نامزدهایش را معرفی کرد ۱۰ ژوئن در نیویورک در برنامه‌ای که سارا بیریلس و جاش گروبان میزبانانش هستند، برندگان ۲۰۱۸ را از میان این فهرست معرفی می‌کند.

در هفتاد و دومین مراسم سالانه جوایز تونی «دختران بدجنس» و «باب اسفنجی شلوار مکعبی» بیشترین نامزدی را برای کسب جوایز به دست آوردند.

در این مراسم که دیروز سه شنبه برگزار شد، هر یک از این دو نمایش نامزدی ۱۲ جایزه را کسب کردند که شامل بهترین نمایش موزیکال بوده است. البته در این بخش آنها باید با نمایش‌هایی چون «دیدار گروه» و «یخ زده» دیزنی رقابت کنند.

در همین حال «فرشتگان در آمریکا»، «دیدار گروه» و «چرخ فلک» هر یک در ۱۱ رشته نامزد شدند و «هری پاتر و بچه نفرین شده» و «بانوی زیبای من» هر یک ۱۰ نامزدی کسب کردند.

«هری پاتر و بچه نفرین شده» موفق به کسب نامزدی در بخش بهترین نمایش هم شد و در این بخش باید با رقبایی چون «بچه‌ها»، «فارینلی و شاه»، «بنجل» و «تاریخ لاتین برای مورون‌ها» رقابت کند.

«بانوی زیبای من» و «چرخ فلک» همچنین در بخش بهترین نمایش بازآفرینی شده یک اثر موزیکال باید با «زمانی در این جزیره» رقابت کنند.

علاوه بر این قرار است امسال بروس اسپرینگستین و جان لگویزامو برای موسیقی در نمایش با دریافت جایزه تونی ویژه تجلیل شوند.

همان طور که پیشتر اعلام شد چیتا ریویرا و اندرو لوید بوبر به عنوان دریافت کنندگان جوایز ویژه تونی برای یک عمر دستاورد هنری در هنر نمایش، جایزه دریافت می کنند.

در مراسم دیروز لسلی آدام جونیور بازیگر نمایش «همیلتون» و برنده جایزه گرمی و تونی و نیز کاترین مک‌فی، نامزدهای این دوره را در کتابخانه عمومی نیویورک در مرکز کلینتون معرفی کردند.

اعلام اسامی داوران بخش تئاتر خیابانی و نمایشنامه خوانی جشنواره سیمرغ



سینماپرس: داوران رشته تئاتر خیابانی بخش آزاد و فرهنگ سلامت و رشته نمایشنامه‌خوانی نهمین جشنواره بین‌المللی «سیمرغ» معرفی شدند.

به گزارش سینماپرس، افشین هاشمی، امیرکاوه آهنین‌جان، مجید امرایی داوران رشته تئاتر خیابانی در بخش آزاد و فرهنگ سلامت و کوروش نریمانی، مهرداد رایانی مخصوص و رضا دادویی به عنوان داوران رشته نمایشنامه‌خوانی انتخاب شدند.

جشنواره بین‌المللی سیمرغ که نامش برگرفته از سیمرغ افسانه‌ای در ادبیات ایران به عنوان مرغ درمانگر و نماد جدید جامعه پزشکی است در پنج بخش تئاتر، ‌ فیلم، ادبی، ‌هنرهای تجسمی و موسیقی به دبیری امیر لـله‌گانی از ۱۴ تا ۱۹ اردیبهشت‌ در پردیس تئاتر تهران برگزار می‌شود.

موانع پخش مسابقات جام جهانی فوتبال در سینماها



خبرگزاری فارس: با نزدیک شدن به جام جهانی ۲۰۱۸ و راهیابی تیم کشورمان به این بازی‌ها، موضوع نمایش مسابقات مهیج این رویداد فوتبالی در سینماهای پایتخت تازه می‌شود.

شاید آن زمانی که دانش‌آموزان انگلیسی برای اولین بار در سال ۱۸۰۰ پا به توپ شدند، فکرش را هم نمی‌کردند که این ورزش به سرعت همه‌گیر شود و مقبول چندین میلیارد انسان قرار گیرد. ورزشی که در آن سال‌ها برای دانش‌آموزان انگلیسی تنها یک سرگرمی بود، امروزه فراتر از یک سرگرمی است. ورزشی که اگر چه کانون توجه آن روی ۲۲ بازیکن است؛ اما واقعیت امر بیرون این مستطیل سبز رقم می‌خورد؛ درست در جایی که سرمربی تیم آموخته‌هایش را به شاگردانش منتقل می‌کند و تماشاگرانی که به بازیکنان تیم محبوبشان قوت قلب می‌دهند. 

یکی از مهم‌ترین، جذاب‌ترین و در عین حال نفس‌گیرترین رقابت‌های ورزشی محبوب فوتبال، مسابقات جام جهانی است. مسابقاتی که هر ۴ سال یک‌بار برگزار می‌شود و از تمام کشورهای جهان تنها ۳۲ تیم برگزیده می‌توانند در آن شرکت کنند. مسابقاتی که از سال ۱۹۳۰ کار خود را آغاز کردند و طی این سال‌ها از پستی و بلندی‌های بسیاری عبور کرده‌اند.

امسال بیست‌ویکمین دوره از مسابقات جام جهانی در کشور روسیه برگزار می‌شود و تیم ایران نیز در این دوره حضور دارد. در همین راستا سینماداران کشور علاقه‌مندند بازی‌های تیم ملی ایران را در سالن‌های سینمای خود به نمایش درآورند و تماشای این مسابقات را جذاب‌تر کنند؛ علاقه‌مندی که در جام جهانی ۲۰۱۴ نیز مطرح شد؛ اما با مخالفت برخی از نهادهای حاکمیتی روبرو شد و دست آخر هم به صورت بسیار محدود در چند سینما به نمایش درآمد. نمایش‌های محدودی که توسط موسسه تصویر شهر صورت گرفت. موسسه تصویر شهر با راه‌اندازی باشگاهی کوچک در بازه زمانی جام جهانی ۲۰۱۴ اقدام به نام‌نویسی علاقه‌مندان تماشای فوتبال در سالن‌های سینما کرد و این طرح با استقبال چشمگیری روبه‌رو شد.  

اما همین موضوع هم مخالفان خود را داشت و یکی از مخالفان سرسخت این طرح نیروی انتظامی بود. نیروی انتظامی در آن سال با طرح نمایش فوتبال در سینما مخالف بود و برای این مخالفت هم دلیل قانع‌کننده‌ای ارائه داد. این نهاد دلیل مخالفت خود با این طرح را حضور خانواده‌ها و مختلط بودن سالن‌های سینما عنوان کرده بود. از طرفی دیگر سینماداران این طرح را به نفع نیروی انتظامی می‌دانستند؛ چرا که این حضور جمعی باعث می‌شد تا هیجانات در سالن‌های نمایش فوتبال به پایان برسد و دیگر کسی برای خوشحالی وارد خیابان‌ها نشود.  

شاید بد نباشد که نگاهی به سال ۱۳۹۱ بیندازیم؛ سالی که پردیس سینمایی ملت با کسب مجوزهای لازم از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اقدام به نمایش بازی‌های «یورو ۲۰۱۲» کرد. نمایشی که با استقبال خوبی روبه‌رو شد و همین امر موجب شد تا سالن دیگری از این پردیس برای نمایش این سری رقابت‌ها اختصاص پیدا کند. اما بلافاصله بعد از چند روز نمایش، درست در زمانی که مخاطبان به تماشای فوتبال نشسته بودند، به یکباره توسط ماموران نیروی انتظامی بیرون رانده شدند و هر دو سالن نمایش دهنده فوتبال در پردیس سینمایی ملت پلمب شد.  

حال بیش از ۴ سال از آن اتفاقات می‌گذرد و جام جهانی ۲۰۱۸ در انتظار برگزاری است؛ انتظاری که بار دیگر خواسته و آرای عمومی را به سمت نمایش بازی‌های تیم ملی کشور در سالن‌های سینما برده است؛ خواسته‌ای که در همین ابتدا برخی درصدد مخالفت با آن برآمده‌اند و انتظار مطرح شدن جدی این طرح را می‌کشند تا با تمام توان خود با آن مخالفت کنند.  

چندی پیش رئیس کانون پخش‌کنندگان سینمای ایران با اشاره به موضوع نمایش فوتبال‌های حساس به خصوص بازی‌های تیم ملی در سالن‌های سینما گفت که برای تحقق این امر، درخواستی به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی داده است.  

از طرفی دیگر غلامرضا فرجی، سخنگوی شورای صنفی نمایش در گفت‌وگویی که داشت، بیان کرده است که «تاکنون هیچ سینمایی درخواست نمایش بازی‌های جام جهانی را به این شورا تقدیم نکرده است. »

محمد قاصداشرفی رئیس انجمن سینماداران ایران نیز خاطرنشان کرد: «طرح نمایش فوتبال در جام جهانی ۲۰۱۴ آزمایشی بود و به هیچ عنوان در آن سال به صورت جدی قصد نمایش فوتبال در سالن‌های سینمایی را نداشتیم؛ اما با این حال استقبال مخاطبان از اندک سالن نمایش‌دهنده بازی‌های جام جهانی بسیار بود؛ ولی آمار دقیق و متقنی از تماشاگران یا سینماهای نمایش‌ دهند وجود ندارد. »

وی ادامه داد: «درباره نمایش بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۸ در سینماهای کشور هنوز هیچ تصمیمی نداریم و هیچ جلسه‌ای درباره این موضوع تشکیل نداده‌ایم. »

دست آخر درباره این موضوع چند سؤال به ذهن متبادر می‌شود. نخست اینکه آیا نهادهای حکومتی با نمایش بازی‌های فوتبال در سالن‌های سینما موافقت می‌کنند؟

دوم؛ مخاطبان سینمای ایران در سال ۹۷ با وجود تلویزیون‌های بزرگ، تبلت‌ها و اپلیکیشن‌هایی که به راحتی می‌توان با آنها بازی‌های فوتبال را تماشا کرد، چه میزان از این طرح استقبال می‌کنند؟

سوم؛ آیا امکان تماشای فوتبال در سالن‌های سینما برای بانوان نیز به وجود خواهد آمد؟ اگر این امکان فراهم آید، بار دیگر ماجرای پلمب دو سالن پردیس سینمایی ملت تکرار نمی‌شود؟

شهرداد روحانی ۲ قطعه بی کلام برای تیم ملی می‌سازد



سینماپرس: رهبر ارکستر سمفونیک تهران، ۲ قطعه بی کلام را برای مجموعه سرودهای تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۱۸ می‌ سازد.

به گزارش سینماپرس، شهرداد روحانی رهبر ارکستر سمفونیک تهران ۲ قطعه بی کلام را برای مجموعه سرودهای تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه می‌سازد. در مجموعه سرودهای تیم ملی، این ۲ قطعه بی کلام با نام‌های «سرود قهرمانان» و «سرود جام جهانی» جانشین قطعه ای شده که پیش از این بنا بود علیرضا قربانی آن را اجرا کند.

بر اساس توافق فدراسیون فوتبال و بنیاد رودکی به عنوان متولی ساخت سرودهای تیم ملی، قطعه‌ای با شعری از ساعد باقری و صدای علیرضا قربانی در حال آماده سازی بود که در ادامه ساخت این قطعه، قربانی انصراف خود را از همراهی در این رویداد موسیقیایی اعلام کرد.

روابط عمومی بنیاد رودکی با سپاس دوباره از قربانی و قدردانی ویژه از ساعد باقری، اعلام کرد: «با توجه به اینکه شعر و قطعه فوق بر اساس سبک موسیقیایی و اجرایی علیرضا قربانی تنظیم شده بود، با احترام  به شخصیت هنری ایشان از جایگزینی خواننده دیگر خودداری کرده و این ۲ قطعه به صورت بی کلام جایگزین آن شد. »

«ماه خدا»؛ ویژه برنامه سحرگاهی شبکه ۱



سینماپرس: ویژه برنامه «ماه خدا» به سنت سال‌های گذشته در ماه مبارک رمضان همراه بینندگان در سحرگاهان خواهد بود.

به گزارش سینماپرس، محمد رحیمی تهیه کننده برنامه «ماه خدا» که در سحرگاهان ماه رمضان روی آنتن شبکه یک می رود، گفت: موضوع محوری برنامه امسال «ماه خدا»، خودسازی و سیر و سلوک است. پیرو این محور، در دو موضوع عرفان نظری سخنان آیت الله جوادی آملی و در موضوع عرفان عملی سخنان استاد اخلاق مرحوم آیت الله محمد شجاعی هر شب در آیتم های جداگانه پنج تا هشت دقیقه ای پخش خواهد شد.

رحیمی تصریح کرد: با توجه به محوریت قرآن در برنامه «ماه خدا»، ۳۲ سوگند از سوگندهای خدا در قرآن کریم را در قالب آیتم های ۴ دقیقه ای شرح و تفسیر می کنیم و با توسل به آیات و روایات به دنبال این هستیم که چرا پروردگار به این موضوعات قسم یاد کرده اند.

این تهیه کننده در پایان گفت: هرشب در برنامه، حجت الاسلام سرلک فرازهایی از دعای ابوحمزه ثمالی را در آیتم های هفت دقیقه ای شرح و تفسیر می کند.

مرتضی امیری اسفندقه به عنوان کارشناس ادبی و حجت الاسلام محمد سعیدی آریا به عنوان کارشناس مذهبی هر شب در برنامه حضور دارند.

برنامه «ماه خدا» سحرگاهان از ساعت ۲ بامداد آغاز می شود و تا ۲۰ دقیقه بعد از اذان صبح به طور زنده ادامه خواهد داشت.

آخر هفته چه فیلمی ببینیم: از Battle Royale تا A Scanner Darkly




آخر هفته چه فیلمی ببینیم: از Battle Royale تا A Scanner Darkly – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

عکس بذار، بازی ببر




عکس بذار، بازی ببر – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

معرفی بازی موبایل Dino War




معرفی بازی موبایل Dino War – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

اطلاعات جدیدی از بسته Battle for Azeroth بازی World Of Warcraft منتشر شد




اطلاعات جدیدی از بسته Battle for Azeroth بازی World Of Warcraft منتشر شد – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

فیلمبرداری فصل دوم American Gods با انتشار تصویری آغاز شد




فیلمبرداری فصل دوم American Gods با انتشار تصویری آغاز شد – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

آیا وزارت ارشاد توان نظارت بر VODها را ندارد؟



سینماپرس: به‌تازگی شاهد عرضه فیلم های سینمایی خارج از عرف جامعه و بدون مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در VODهای دارای مجوز کشور هستیم.

به گزارش سینماپرس، پدیده VOD (Video On Demand) بزرگترین گام در موضوعی به‌نام احترام به سلیقه مخاطب بود، مخاطبی که در دهه قبل مجبور بود سلیقه خود را با آنچه بود تنظیم کند اما با این پدیده آنچه ساخته می‌شود باید با سلیقه مخاطب هماهنگ شود و قدرت تصمیم با مخاطب است یا به‌عبارتی در جنگ رسانه‌ای در ظاهر ابتکار عمل با مخاطب است؛ اما فقط در ظاهر ماجرا.

مخاطب فکر می‌کند که قدرت تصمیم‌گیری در انتخاب آنچه می‌خواهد ببیند دارد اما مجموعه‌ای از تناسبات اجتماعی و رفتاری پیرامون او که نتیجه یک سلسله برنامه‌ریزی جهانی است برایش تصمیم می‌گیرند که علاقه داشته باشد چه تولید محتوایی را ببیند و چه‌چیز را نه.

VOD ها امکان نمایش هر محتوایی، برای هر سلیقه‌ای را مهیا کرده‌اند و مخاطب امروز در حجم وسیعی از ساخته‌های سینمایی گم شده است و تمرکز ذهنی‌اش را برای پیگیری موضوعات خاص مورد علاقه‌اش از دست داده است. VOD ها صرفاً بر جنبه سرگرمی تولیدات محتوایی و سینمایی تمرکز کرده‌اند اما در ادامه این پدیده به ارائه محتواهای خارج از عرف و متضاد با سلایق انسانی هم روی آورده‌اند.

سامانه ویدئوهای درخواستی در جهان فراگیر شده است این فراگیری مبتلا به ایران هم بوده است اما در هیچ کشوری این حجم از محتوا بدون نظارت و رده‌بندی سنی و بررسی محتوایی عرضه نمی‌شود. خواسته اصلی VOD ها هم در فضای جدی رقابتی و کسب درآمد عملکرد بدون نظارت و نامحدود در فضای مجازی است چرا که آنها اغلب از سه روش کسب درآمد می‌کنند.

SVOD (Subscription VOD) این نوع از سامانه‌ها درآمد را از طریق فروش اشتراکهای ماهیانه کسب می‌کنند و به‌ازای دریافت اشتراک از مشتریان در زمان محدود حجم نامحدودی از محتوا را در اختیارش قرار می‌دهند، مانند شرکت Netflix که حتی برای رونق شبکه  VOD خود برخی از تولیداتش را حتی بر پرده سینما هم به‌اکران نگذاشت.

TVOD (Transactional VOD) این سبک از VOD ها به‌میزان استفاده مشترک از او هزینه دریافت می‌کنند و محدودیت زمانی برای استفاده از تولیدات ندارند، یعنی به‌ازای استفاده از یک فیلم یا سریال از او هزینه دریافت می‌کنند.

و در نهایت AVOD (Advertising VOD) که خدمات رایگان به مخاطبان می‌دهد و هزینه‌های خود را از طریق تبلیغات کسب می‌کند، در واقع تلویزیون هم از دیرباز با این سبک کسب درآمد می‌کند و مخاطبان هم به این‌گونه از VOD ها رغبت دارند.

حال در این فضای رقابتی با سبکهای متنوع کسب درآمد VOD ها برای موفقیت در جذب مخاطب از هر امکانی استفاده خواهند کرد و دیگر وظیفه  نهادهای نظارتی است که بر این فضای رقابتی نظارتی هم اعمال کنند و بهانه رقابت مجال عرضه هر محتوایی در این دریچه‌ها نباشد.

دعوایی حقوقی بین سازمان صدا و سیما و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در خصوص اداره و نظارت بر چنین فعالیتهایی وجود داشت و در نهایت صدا و سیما مسئول ارائه مجوز به IPTV ها و مؤسسه رسانه‌های تصویری به‌نمایندگی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مسئول ارائه مجوز به vod ها شده است.

آن که مجوز فعالیت این مؤسسات را صادر کرده، نظارتی بر عملکردشان ندارد و در حال حاضر هریک از این سامانه‌ها صدها فیلم سینمایی و سریال خارجی و مشخصاً آمریکایی را در سامانه‌های خود بدون پروانه نمایش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بدون ممیزی محتوی و گفتار در اختیار مخاطبان قرار داده‌اند، در صورتی که عرضه هرگونه فیلم علاوه بر پروانه نمایش می‌بایست با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وارد کشور شده و دارای حقوق قانونی باشد اما متأسفانه در حال حاضر کلیه فیلمها و سریالهای خارجی موجود در همه این سامانه‌ها فاقد پروانه نمایش و حقوق قانونی می‌باشند.

جدای از بحث محتوای فیلمها اخیراً شاهد سامانه‌هایی هستیم که دیگر بدون مجوز وزارت ارشاد در حال فعالیت و اشتراک‌گذاری فیلم و سریال در سامانه خود هستند که دیگر بحث فقدان نظارت را به اوج خود رسانده است؛ یا در موارد دیگر این سامانه‌ها اقدام به تولید محتوا کرده و بدون مجوز این محتواهای تولیدی را در فضای مجازی منتشر می‌کنند.

با این تفاسیر آیا می‌توان به این نتیجه رسید که وزارت ارشاد توان نظارت بر VOD ها را ندارد؟ آیا باید مرجع دیگری برای نظارت بر این سامانه‌های نوظهور تعیین کرد؟

قوانین و آیین‌نامه‌های مرتبط به این شرح است:

قانون نحوه مجازات اشخاصی که در امور سمعی و بصری فعالیت غیرمجاز می‌نمایند

ماده ۲ ــ هرگونه فعالیت تجاری در زمینه تولید، توزیع، تکثیر و عرضه آثار، نوارها و لوح‌های فشرده صوتی و تصویری نیاز به اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دارد.

تبصره ۱ ــ نیروی انتظامی موظف است ضمن ممانعت از فعالیت این‌گونه اشخاص و مراکز نسبت به پلمب این‌گونه مراکز و دستگیری افراد طبق موازین قضائی اقدام نماید.

شرایط استفاده صحیح از لوازم و تجهیزات و محصولات مختلف سمعی و بصری و برنامه‌های تصویری در قالب ویدئو

بند ۱ ــ ورود برنامه‌های تصویری  در قالب ویدئو و نظایر آن از خارج از کشور صرفاً با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صورت گیرد.

بند ۲ ــ تولید و تکثیر برنامه‌های ویدئویی فقط با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صورت گیرد.

سیاستهای توزیع و نمایش فیلم‌های سینمایی و مواد سمعی و بصری خارجی مصوب جلسه ۵۷۰ مورخ ۸۴.۷.۲۴ شورای عالی انقلاب فرهنگی

ب: سیاستها و اولویتها

۱ ــ دقت در گزینش آثار سینمایی خارجی به‌نحوی که این آثار از لحاظ کمیت در حـدی نباشـند کـه توجه به آثار سینمایی و سمعی و بصری داخلی در قیاس با آنها کاهش یابد.

۲ ــ توجه به رعایت نسبت معقول در گزینش آثار از میان تولیدات کشورهای مختلف

۳ ــ تلاش برای انتخاب آثاری که از حـداقل تعـارض یـا مخالفـت بـا فرهنـگ ایرانـی ــ اسـلامی و  ارزشهای اخلاقی مورد قبول جامعه، برخوردار باشند.

۴ ــ توزیع و نمایش فیلم‌های زیر ممنوع بوده و مراجع ذی‌ربط موضوع این سیاست‌ها موظفند از توزیـع و نمایش آنها اجتناب و جلوگیری نمایند:

۴-۱ فیلم‌هایی که به تبلیغ مکاتبی چون سکولاریسم، لیبرالیسم، نهیلیسم یا فمینیسم مـی‌پردازنـد و فرهنگهای اصیل جوامع شرقی (دینی) را تخریب و تحقیر می‌کنند.

۴-۲ فیلم‌هایی که به‌تلویح یا تصریح، حاکمیت دین در زندگی دنیوی را نفـی نمـوده و نظـام‌هـای غیردینی را برتر از نظامهای دینی معرفی می‌کنند.

۴-۳ فیلم‌هایی که به‌تصریح به تبلیغ نظام‌هـای سـلطنتی مـی‌پردازنـد یـا مـی‌کوشـند نظـام‌هـای دیکتاتوری وابسته به استعمار را مشروع و محبوب نـشان داده یـا نهـضت‌هـای رهـایی‌بخـش ضـداستعماری را منفور جلوه می‌دهند.

۴-۴ فیلم‌هایی که هر نوع تبعیض نژادی را تبلیغ می‌کنند، به‌ویژه آثاری که افـراد غربـی را برتـر از سایر نژادها، ملیت‌ها یا اقوام معرفی می‌کنند یا دخالت‌های آنان در مناطق دیگر جهان را محق جلـوه می‌دهند.

۴-۵ فیلم‌هایی که به‌تلویح یا تصریح به تبلیغ نظام حاکم بر آمریکـا و نهادهـای اصـلی آن (ماننـد رییس جمهور، مجالس نمایندگان و سنا، دستگاههای اطلاعاتی و امنیتی، ارگـان‌های نظـامی ماننـد پنتاگون، وزارتخانه‌های سیاسی، احزاب دوگانه اصلی) می‌پردازند.

۴-۶ فیلم‌هایی که اعتماد به نفس مخاطبان را در مقابل تواناییهای علمـی و فنـی غـرب (بـه‌ویـژه ۴ ـ ۶ آمریکا) خدشه‌دار ساخته و سعی در تحقیر علمی و فرهنگی دیگر جوامع دارند.

۴-۷ فیلم‌هایی که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به تأیید یا تبلیغ صهیونیسم جهانی و رژیـم غاصـب اسرائیل می‌پردازند.

۴-۸ فیلم‌هایی که مروج انواع معنویتهای بی‌ریشه و خرافات قدیم و جدید به‌شمار می‌آیند.

 ۴-۹ فیلم‌هایی که با ایجاد هیجان‌های کاذب مانع درک صحیح مخاطبـان از مـضامین و محتـوای فیلم‌ها می‌شوند.

۴-۱۰ فیلم‌هایی که به تبلیغ هرگونه رفتار غیراخلاقی می‌پردازند یا مروج خشونت هستند یا مـصرف مواد مخدر و مشروبات الکلی را توجیه و تبلیغ می‌کنند.

۴-۱۱ فیلم‌هایی که از لحاظ فرهنگی و هنری فاقد کیفیت هستند و ترویج آنهـا تـدریجاً بـه پـایین آمدن سطح ذوق و سلیقه مخاطبان می‌انجامد.

قوانین مختلف دیگری هم در این زمینه وجود دارد که با وجود آنها می‌توان گفت شاید نقصی در برخی قوانین وجود داشته باشد اما به هر حال چیزی برای اجرا وجود دارد البته اگر همتی بر نظارت و اجرا وجود داشته باشد.

پرداخت به موضوع IPTV ها نیز زمان مجزایی می‌طلبد و سؤالاتی برای پرداخت به آن موضوع وجود دارد، این‌که اصلاً چرا باید مرجع صدور مجوز و نظارت بین IPTV و VOD مجزا باشد و اصلاً چرا سازمان صدا و سیما باید مبالغ میلیاردی برای صدور مجوز IPTV دریافت کند که باید در مجال دیگری بررسی شود.

*تسنیم

متاسفانه به خانواده ­های مدافعین حرم توهین کردند/ در بهترین پنت‌هاوس های تهران تظاهر به حصر می‌کنند



سینماپرس: تهیه کننده ” به وقت شام” گفت: در نظام فرهنگی ما فیلمی با صد میلیون تولید می شود و فیلمساز با جلوه‌گری و مخالف‌خوانی و اپوزیسیون شدن که من تحریم هستم و حق فعالیت در داخل کشور را ندارم جایزه‌ای معادل یک میلیارد تومان را از آن خود می‌کند.

اکران به وقت شام فرصت و بهانه خوبی بود که با تهیه‌کننده جوان اما پرانگیزه و پر تجربه این فیلم «محمد خزاعی» به گفتگو بنشینیم. آنچه از محمد خزاعی در دو شماره قبل منتشر شد را هیچ‌یک از اهالی سینما و حتی همکاران نزدیک خزاعی تاب شنیدنش را نداشتند. اما بخش سوم دیگر گفت‌وگو نیست بلکه رنجنامه‌ای است که محمد خزاعی افشا می‌کند. آیا رقابت‌های سینمایی  آنقدر ارزش‌مند است که تنها و تنها به بهانه یک فیلم در حوزه مقاومت قلب داغدار خانواده‌های مدافعان را برنجامد. وای برما… وای بر این رقابت سیاسی در سینما. آنچه در قسمت سوم گفتگو از زبان محمد خزاعی خواهیم شنید گفت‌و گویی سینمایی نیست، رنجنامه خانواده‌های عزیز و داغدار مدافع حرم است.

*علی رغم اینکه فیلم شما ارگانی است و می‌گویند پول زیادی در اختیار داشته اید، به وقت شام گاهی می­رفت که در آستانۀ تعطیلی قرار بگیرد. اگر طبق نظراین دوستان مخالف سینمای ارگانی و نفتی، بودجه زیادی داشتید، چرا پروژه تان متوقف شد؟

اولا این پروژه برخلاف مسائل مطرح شده بودجه و اعتبار مشخصی داشت که از روز اول در برآورد لحاظ شده بود و خوشبختانه با همان بودجه پروژه به پایان رسید. خیلی‌ها مدعی شده بودند که این فیلم بالغ بر بیست میلیارد تومان هزینه شده است من از خواندن این خبرها بسیار خوشحال شدم که اثر تولیدی ما آنقدر درست جلوه کرده است که در ذهن بعضی از کارشناسان و منتقدان این عرصه، چنین ارقامی نقش بسته است. مشکلِ ما امکانات بود. مثلاً به ما قول داده بودند هواپیمای ایلیوشین بدهند. شما هم نمی­توانید از جایی هواپیمای ایلیوشین تهیه کنید، در کل ایران تعداد هواپیمای ایلیوشین مشخص است، بعد استفاده از  هواپیما  محدودیت‌­هایی دارد و  نمی‌­توانستند این هواپیما را در اختیار ما بگذارند. ما برای فیلمبرداری حداقل دو روز از هواپیمای ایلیوشین برای پرواز می‌توانستیم استفاده کنیم. چند روز هم برای داخل فرودگاه زمان نیاز داشتیم. اگر ارتش پای کار نمی‌­آمد، پروژه به وقت شام محقق نمی‌شد. ارتش بود که فرودگاه و امکانات خودش را در اختیار ما ­گذاشت و اگر این کار را نمی‌کردند،   شاید این پروژه در یک مقاطعی متوقف می­شد.

*جالب است می­‌گویند فیلم تولید سازمان زیر مجموعه سپاه است ولی ارتش کمک کرده!

ارتش خیلی به ما کمک کرد، ارتش در پشتیبانی کردن این فیلم نقشِ بسیار بسزایی در کنار سپاه داشت، «به وقت شام» خیلی فیلمِ سختی است. چون شما به ازاهای خارجی فراوانی دیده‌اید، دیدن فیلم برایتان راحت است. اما دوستانی که انگ می‌زنند در پروژه‌های دولتی، خیلی کار سختی نمی‌کنند، یک آشیانه‌­ای که ایلیوشین می­تواند از آن خارج شود در کل ایران در دو جا بیشتر وجود ندارد، یکی از این آشیانه‌ها دست بخش خصوصی است که بابت هفت روز فیلمبرداری، یک و نیم میلیارد از ما پول می­خواستند. ما این گزینه را کنار گذاشتیم؛ چون چنین پولی نداشتیم که خرج کنیم. ارتش هم یک آشیانه داشت که می‌توانست در اختیار ما بگذارد اما با مشکلاتی مواجه بود. اولا ما جایی برای آشیانه نداشتیم، در ثانی ارتش هم ممنوعیت‌­های خودش را داشت و در آن زمان نمی‌توانست آشیانه‌اش را در اختیار ما بگذارد، هماهنگ کردن این امکانات مخصوصاً در حوزۀ پرواز بسیار بسیار سخت است.

* بازیگران خارجی بازی قابل قبولی را ارائه دادند و این مولفه بسیار چشم‌گیر است. پیرداغر در بسیاری از فیلم‌های و سریال‌های ایرانی ایفای نقش کرده اما در فیلم«به وقت شام» ما یک پیر داغر دیگری در یک زمان بسیار کوتاه می‌بینیم. شخصیت سازی و خلق این شخصیت‌سازی خیلی حیرت انگیز است. برای خودم جالب بود که موقع دیدن فیلم حس می‌کردم گرفتار داعش شدم و بعد از پایان فیلم نفسی آرام کشیدم.

ظرافت­‌های تولید و تهیه که در این فیلم استفاده شده بسیار بسیار سخت‌­تر و ظریف‌تر از سایر آثار مثلا هم‌طراز است. علت اینکه چنین حسی موقع فیلم هم داشتی مشخص است چون شخصیت­‌های ما به ازای واقعی داشتند. در عوض برخی از دوستان معتقدند که این شخصیت­ها چه کسانی هستند؟ عده‌ای اعتقاد داشتند که شخصیت­های بانمکی هستند و وجود ندارند. تک تک خصوصیات رفتاری، روانی و روحی شخصیت‌ها بررسی و در تحقیقاتی که انجام شد، تمام ما به ازا‍‌ها تصدیق شد. ما در حین کار و قبل از کار مشاور داعش داشتیم، مشاور پرواز داشتیم، مشاور خلبانی داشتیم، همه نوع مشاوری داشتیم و همه می‌آمدند تا لحظه‌­ای از این فیلم اشتباه نباشد. بازیگرانمان حتی،   دوره‌­های مختلفی می‌دیدند، مثلا بازیگر فیلم ما دورۀ پرواز دید تا وقتی در مقابل دوربین قرار می‌گیرد مانند خلبان واقعی بتوانند عمل کند. این کارها خیلی سخت است در یک فیلمی که قرار است ظرف نهایت ۷ماه به جشنواره فیلم فجر برسد.

 ما برای ساخت فیلم برنامه‌­­ریزیِ دو ساله کرده بودیم، اصلاً این حرفها نبود، از زمانی که فیلم­نامه این فیلم حاضر شده، تقریباً ۲۰فروردین ماه، سوم خرداد این کار کلید خورد و بعد هم ۴ماه فیلمبرداری بدون هیچ تعطیلی ادامه داشت و پس از انجام کارهای فنی زمان‌بر، فیلم وارد جشنواره فجر شد. هر کس برای این اثر روز اول برنامه­ ریزی می­کرد به ما می­گفت حداقل ۶ماه پیش­ تولید می­خواهد تا بروید بازیگران و لوکیشن را انتخاب کنید. چندین بار  ما برای لباس و طراح صحنه به سوریه رفتیم. موقعیت‌­های آنجا را از نزدیک می­‌دیدیم. در فیلم لباس­‌ها را ببینید که چطور طراحی شده، ما همه لباس‌ها را در ایران بازسازی کردیم، تمام ماشین‌­های داعش، تمام لوازم، همه  در ایران بازسازی شده. هیچکدام از لحظات فیلم به شما القا نمی‌کند که فیلمبرداری داخل ایران انجام گرفته است، احساس می­‌کنید سوریه است. تک تک جزئیات ما به ازای واقعی دارد. از این جهت بسیار فیلمِ سختی است، چه از لحاظ تعدد لوکیشن، چه از لحاظ بحث پرواز و چه از لحاظ چند زبانه بودن این اثر.

* کارگردانی این کار به نظرم یکی از شاخص­ترین کارگردانی­‌های آقای حاتمی ­کیا است، در یک فضای بسته ۱۱۰دقیقه نشستیم و احساس نکردیم، ۱۲۰ دقیقه گذشت.

از این منظر چقدر خوب که روزنامه‌نگاران و منتقدان سرسختی فیلم را تا انتها تماشا کردند و طبیعی است که مردم و مخاطبان عادی تا انتهای فیلم  می‌­نشینند و فیلم را می­‌بینند و لذت می­برند و سینما را ترک نمی­‌کنند و خیلی سخت است روایت ۱۲۰دقیقه‌ای. امروز  بالای ۹۰دقیقه مخاطب را پای فیلم و سینما نشاندندن خیلی سخت تر از دهه شصت است.

*سال‌ها بود دلم می‌خواست فیلمی در قواره دلتا فورس بسازیم. چون محصول مستقیم اسرائیل بود و خیلی فیلم پروپاگاندایی شسته و رفته‌ای بود. من به وقت شام را نوعی پاسخگویی به چنین آثاری می‌دانم. اما سینماگران اسرائیلی و حامیانشان و منتقدان سینما در دهه هشتاد چه کردند با آن فیلم، که اثر متوسطی بود و سینماگران و منتقدان ایرانی چه کردند با فیلم به وقت شام. مستقل از هر قضاوت جناحی و حزبی، مهمترین شاخصه‌های امنیت ملی ایران را به عنوان یک وطن پرست نه آدم حزبی، می توان در این فیلم جستجو کرد.

 ما نظام فرهنگیِ جالبی داریم، فیلمسازان را تربیت می کند، به آنها پول می­دهد و درعرصه های داخلی وخارجی  مطرح می‌­شوند، بعد آن ها علیه خود انقلاب شروع به فعالیت می­کنند. یعنی شما متوجه نمی­‌شوید چه اتفاقی می‌­افتد؟ بچه‌­ای که در یک خانواده‌ای خاص رشد می­‌کند، حداقل تابع آن خانواده است. تصور کنید در حالتی دیگر بچه عصیانگر شده و علیه‌ خانواده‌اش شروع می­‌کند به صحبت کردن و حرف زدن و تقویت کردن این جریان. برخی از فیلم «به وقت  شام» خوششان نیامد، به نظرم مخالفت‌شان کاملا ایدئولوژیک است، بگذریم. در نظام فرهنگی ما فیلمی با صد میلیون تولید می شود و فیلمساز با جلوه‌گری و مخالف خوانی و اپوزیسیون شدن که من تحریم  هستم و حق فعالیت در داخل کشور را ندارم جایزه‌ای معادل یک میلیارد تومان را از آن خود می‌کند. از طرفی در بهترین پنت هاووس های تهران زندگی می کند و با بهترین درآمدها در خارج از مرزها وانمود می‌کند که در حصر است. جالب است که این فیلمساز الفبای فیلم سازی و سیاه مشق هایش را با بودجه همین دولت وهمین نظام فرهنگی تمرین کرده وعده ای هم حامی این رویکرد می‌باشند. فیلم هایی که رسما فرهنگ و تمدن و نگاه زیبا وانسان دوستانه ملت ومردمش را می‌فروشد و بدبختی ها وفلاکت های سرزمینش را به رخ می‌کشد، برای کسب درآمد وجایزه.

این تفکر امروز ارج و قرب پیداکرده است و مدیران فرهنگی برایشان سینه چاک می‌دهند. واقعاً وطن فروشی وهویت فروشی در مقابل چند دلار بیشتر ارزش دارد؟ البته همه فلیمسازانی که آثارشان جایزه بین المللی می‌گیرند در این چرخه نیستند. کاملا معلوم است منظورم کدام طیف است. چه کسانی باعث شدند که تعریف مردم دنیا نسبت به ایران یک کشور عقب مانده با فاکتور های جاهلیت باشد، این تصور از کجا نشات می‌گیرد. قسمتی از همین آثار برگرفته از ذهن بعضی با اصطلاح فیلم سازان یست که حاضر نشدند برای چند دلار بیشتر واقعیت های جامعه و توسعه و رشد و نمو فرهنگی غنی مردم را به تصویر بکشند. به خدا خیانت شاخ و دم ندارد.

*طبیعی است که چنین جریان قدرتمندی علاقه‌ای ندارد حاتمی‌کیا سراغ سوریه برود.

اصلا دوست نداشتند که حاتمی کیا سراغ سوریه برود و رویدادهای مرتبط با این کشور را چنین مطرح کند. یک زمانی نقدهای زیادی بود که چرا ایران دارد به سوریه کمک می­کند و امکانات می­دهد و چرا ما داریم شهید می­‌دهیم؟ حتی اوایل که شهدا را از سوریه می‌آوردند به نام شهید تشییع نمی‌کردند. پیکرها ساده دفن می­شدند و اعلام نمی­کردند، چون تحت تاثیر فضایی بود که نباید اعلام می­شد. این عده مخالفان همان زمان هم گارد داشتند، گارد نسبت به این جریان که درباره سوریه فیلم ساخته شود.

حاتمی‌کیا آمد از مرز میان اختلافات عبور کرد و  فیلمی ساخت که مردم نسبت به ان اقبال نشان می‌دهند و اهل فن سینما، از لحاظ تکنیک، ساختار فیلمش را تحسین می‌کنند.   همه این دوستان متفق  القول می­گویند این فیلم  با استاندارد جهانی در ایران ساخته شده است.

* مسالۀ ایدئولوژیک را کنار بگذاریم آیا دست یافتن به یک استاندارد جهانی خوب برای فیلم­سازی، نباید ملاک ارزیابی فجر باشد؟

به نظر من آقای حاتمی­‌کیا ثابت کرد در سینمای ایران می­شود فیلم‌­هایی ساخت که با فیلم‌های هالیوودی رقابت کند. جشنواره فیلم فجر به نظر من چون گذشته است و قضاوت­‌ها راجع به آن انجام شده است دیگر الان نمی­‌شود بحثی راجع به آن کرد.

*به نظرم باید برای اصلاح جشنواره سال آینده از همین امروز شروع کنیم.

دوستان باید خودشان فکری بکنند، باید فکر کنند در سازمان سینمایی راجع به جشنواره فیلم فجر، راجع به جشنواره بین‌الملل فجر، راجع به جشنواره کودک، راجع به جشنواره سینمای حقیقت. آقای حیدریان آدمِ خیلی دغدغه­‌مندی است یعنی خیلی به این فکر است که کارهای اساسی در حوزه سینما انجام بدهد و برنامه­‌هایی برای سینمای ایران دارد ولی تا چه اندازه می­‌تواند موفق شود، نمی‌دانم. اما با این چندصدایی که در سینمای ایران وجود دارد، رشد سینمای ایران را می‌توان تضمین کرد؟ چند صدایی که در حوزۀ مدیریت سینمایی وجود دارد. اینها مباحث مهمی است و باید آنها را حل کنند.

تولیداتِ سینمایی ایران این را در سال گذشته رصد کنید. این خروجیِ کارنامۀ آقای حیدریان است، آیا نسبت به دوره­‌های گذشته بهتر بوده که بعید می­دانم و اگر هم نبوده یک بحث دیگری مطرح است. امسال خروجی این دولت را حوزۀ فیلم­سازی خواهیم دید.

*جشنواره فجر حتما نیاز به اصلاح کلان دارد و با دبیر فعلی جشنواره جناب داروغه‌زاده چنین اتفاقی  امکان پذیر نیست.

 جشنواره فجر باید در کنار اینکه محصولات سینمای ایران را نشان می­دهد بی ­هدف و بی‌درد نباشد. باید یک خط و مشی مشخصی داشته باشد. بالاخره قرار است ما جشنواره برگزار کنیم که از این جشنواره یک خروجی­ داشته باشیم. خروجی آن یک چراغ راه برای آیندۀ سینمای ایران است. چگونه در دهه ۶۰ و ۷۰ با انتخاب یک فیلم سینمایی مسیر برای سینمای ایران تعریف می­شد؟ یک زمانی فیلم­‌های جسارت ­آمیز مُد شد، یک زمانی فیلم­‌های مصلحانه مُد شد و براساس همین مثلاً می­‌آمدند به فیلم «من ترانه  ۱۵سال دارم» جایزه می­دادند به خاطر اینکه یکسری خطوط قرمز را رد کرده بود و سالهای بعد چنین جنسِ فیلم‌سازی مُد ­شد. یعنی جشنواره فجر در یک سالهایی داشت خط و مشی می­داد، کاملاً مشخص بود الان هم همین است، الان هم به نظرم باید از این فضا خارج شود و خط ومشی بدهد، اینکه ما صرفاً بگوییم در جشنواره فیلم فجر داریم فیلم می­بینیم پس تفکر و اندیشه معنایی ندارد، توام با مغالطه است. مگر می­‌شود جشنواره­ هایی که در کل دنیا دارد برگزار می­شود بدون پشتوانه های فکری باشد؟ این حرفِ خنده داری است جشن خانۀ سینما فیلم­‌ها را می­­بیند و تخصصی بررسی می­کند و کارکردش هم همین است، صنفی است. قطعاً جشنواره فیلم فجر ما صنفی نیست و نباید به جشنواره صنفی نزدیک شویم. فجر قرار است چارچوب و هدایت و خط­مشی خودش را داشته باشد و خروجیِ درستِ خودش را ارائه کند، وقتی به این نقطه رسید نقطۀ طلاییِ جشنواره فیلم فجر است.

*یک حرف تحلیلی میان اهالی رسانه  مطرح بود. سریال پایتخت کاری که به وقت شام شروع کرد را تمام کرد، شما چقدر با این موضوع موافقید؟

واقعیتش این است که من اصلاً پایتخت را ندیدم چون گرفتار اکران و مسافرت بودم ولی مجموعه بسیار تاثیر گذار وموفقی بوده معتقدم هر کدام کارکرد خودشان را دارند، یکی از توقعات مردم از به وقت شام این است  که همه آنچیزی را که نسبت به داعش در ذهن دارند در فیلم «به وقت شام» ببینند.

«به وقت شام» جهان خودش را مطرح می­کند و فیلمساز جهان خودش را ارائه می‌دهد و از کارهای دیگری که در حوزه داعش مطرح شده، متفاوت است. ما به آثار متعددی احتیاج داریم که در حوزۀ معرفی داعش تولید شود، یکی اجتماعی باشد، یکی کمدی باشد، یکی سیاسی باشد، یکی رشادت­های مدافعان حرم را نشان دهد، قطعاً همۀ اینها از یک منظر، نگاهِ آدم­های مختلفی را می‌طلبد و قصه­های مختلفی شکل خواهد گرفت و یک زاویۀ دیگری از داعش را نشان می­دهد.

به نظر من «به وقت شام» روایت جامعی از سوریه است با اختلافات طایفه­ای، قومی و دلایل گرایش آنها به داعش. در مورد داعش، تفکرش به شدت مسئله است و نقش انسانی ایرانی در سوریه و حرفی که آقای آشنا گفت حرف بدی نبود. گفت ما به وقت شام را به عنوان یک سند ببریم در سازمان ملل نمایش ­دهیم. به خاطر اینکه ندای ایرانی در به وقت شام شنیده شود. ایرانی که از جان خودش می‌گذرد تا بتواند مردم را نجات دهد. ما خیلی بحث نظامی در فیلم نداشتیم و بحث ما کاملا انسانی است.

*یکی از هیات محترم داوران، در برنامه تلویزیونی هفت در نقد فیلم شما گفت:کاپیتان علی خودکشی می‌­کند؟ یعنی شهادت (استشهادی) از منظر این سینماگر محترم به خودکشی تنزل پیدا می­کند؟

به نظرم خنده ­دارترین بخش اظهار نظر همین مورد است چگونه ممکن است که مفهوم شهادت را با خودکشی یکی می­کند، یعنی باید ببینیم از چه منظری نگاه کرده است؟ چه شناختی دارد که می­گوید خودکشی؟ خودکشی یک مفهوم دیگری دارد، خودکشی برای آرمان نیست، چه کسی برای آرمانش خودکشی می‌کند؟ خودکشی زمانی است که شما به پوچی مطلق رسیده باشید. حتی اگر مفهوم خودکشی و جریان روانشناسی خودکشی را دوستانی که مطرح کردند بدان آگاهی کامل داشتند، هیچ وقت چنین مفهومی را مطرح نمی‌کردند. من از شما می‌­پرسم چه کسانی خودکشی می­‌کنند؟ کسانی که به انتهای خط رسیده‌اند، آیا علی فیلم به وقت شام به انتهای خط رسیده؟ بچه او دارد متولد می­‌شود، او  امید فراوانی به زندگی دارد. به خاطر زن و زندگی‌­اش دارد برمی­گردد، دارد از زندگی و وجود خودش می­گذرد؟

*عده‌ای از منتقدان همین دوستی که مدعی تاریخ نگاری پس از انقلاب است سئوالی پرسیده کهچرا کاپیتان علی چتر برنداشت پایین بپرد و بعد کلید انفجار را بفشارد؟

دقت نکردید که وقتی ما در را باز می­کنیم هواپیما سه چتر بیشتر نداشت. کسانی که  به جزئیات فیلم دقت نمی­کنند، باید یادشان باشد علی سه چتر را بست و چتری دیگری وجود نداشت. در جایی از فیلم دیالوگی مطرح می‌شود و می­گوید عملیات ۱۱سپتامبر دارد در سوریه تکرار می­شود یعنی قرار است این هواپیما به جایی بخورد که مردم زیادی از بین خواهند رفت.

علی دارد می­رود پایین، وقتی سایر افراد را نجات می­دهد، می­بیند هواپیما به شدت دارد پایین می­رود و کارِ دیگری نمی­تواند بکند، دست به انتخاب می­زند و دست به عملیات استشهادی می­زند و از جان خودش می­گذرد که این هواپیما به جای خاصی برخورد نکند  و بعد آرامشی که بر مردم سوریه و جامعه سوریه حاکم است توام با شادمانی زیستی پدیدار می‌شود. کسانی آن بالا بودند که جان خودشان را از دست دادند تا این آرامش روی زمین بتواند حاکم شود.

* قبول دارید برخلاف تحلیلی که ارائه می‌­کنند این فیلم فیلمِ صلح ­طلبانه ­ای است؟

این فیلم به شدت نگاهِ انسانی دارد و به شدت تعریف خوبی از قهرمانان ایرانی ارائه می‌دهد، اصلاً تحلیل درستی از جامعه سوریه داردکه باید شکافته شود.

*برخلاف اینکه حاتمی‌­کیا را فیلمسازِ جنگی می‌­دانند، اما زبان فیلم صلح‌طلبانه است. این زبان به نظرم کار هر فیلمسازی نیست، تا با المان‌های جنگ درباره صلح فیلم بسازد.

 حاتمی‌­کیا فیلم­ساز آرمان­خواهی است، درفیلم آژانس شیشه ای هم آرمانش را مطرح می‌کند، اگر مجبور شود وارد درگیری هم خواهد شد، فقط به خاطر آرمانش. در فیلم­های آژانس و بادیگارد دارد همین مسئله  را مطرح می­کند.

هر جامعه درگیر جنگی، برای قهرمان­های ملی خودش در تمام دنیا، فارغ از جناح ­بندی­های سیاسی احترام قائل هستند، قهرمانان ملی که جان خودشان را به خاطر کشورشان از دست دادند، هنوز کسانی که در جنگ جهانی دوم خانواده­­شان را از دست دادند هنوز قابل احترامند، در روسیه سربازان می­روند به آنها ادای احترام می­کنند. در یادداشت­‌هایشان از آنها به چه عنوانی یاد می­کنند؟ و هیچ کس هم موضع گیری سیاسی در این زمینه نمی‌­بیند. توهین­‌هایی که به شخصیت‌­های ملی ما در بهمن ماه و اسفند ماه طی یادداشت­های مختلف و در فضای مجازی منتشر شد، آیا در شان جامعه سینمایی و هنر دوست ایرانی است.

* حمله به فیلم به وقت شام بهانه ­ای بود که به بزرگان جبهه مقاومت حمله کنند؟

متاسفانه به خانواده ­های مدافعین حرم توهین کردند، فلسفۀ شهادت را زیر سوال بردند، چه کسی می­آید این حرفها را می­گوید؟ چه کسی می­گوید مدافع بشار اسد نه مدافع حرم!؟   یادداشت­هاییشان را منتشر می‌کنند و بعد سریع این یادداشت‌ها را از سایت‌ها و کانال‌های تلگرامی برمی‌دارند. خانواده­های شهدا این تحلیل‌ها  را می­خوانند، دلشان می‌شکند. صراحتاً می­آیند جریانِ جانفشانی و ازخودگذشتگی مدافعان حرم که بانیان صلح و آرامش در این سرزمین هستند را زیر سئوال می‌برند؟ هیچ کس نه در حوزۀ فرهنگی نه جریان­های دیگر، اصلاً راجع به اینها صحبتی نمی­کند! همه سکوت می­کنند حتی نشریات و سایت­هایی که بالاخره پایبند اصول انقلاب هم هستند راجع به این قضیه سکوت می­کنند، تسامح و تساهل می­کنند. باید خیلی مواظب باشیم.

امروز به نظرم خیلی­‌ها دوست دارند در این حوزه فیلم­های خوبی تولید نشود، خیلی­‌ها دوست دارند نهادهای فرهنگی مانند اوج  و حوزه هنری که موفق هستند و هر روز به موفقیت آنها دارد اضافه می­شود از این دایره حذف شوند، خیلی­‌ها می­‌ترسند که موفقیت­های اوج باعث تضعیف خودشان شود و رقابتی که دارد شکل می­گیرد دست آنها را در عدم سوءمدیریت­شان عریان کند و این یک واقعیتی است.

*چه باید بکنیم؟

باید خیلی مواظب باشیم، فیلم­سازی برای من، یک نوع  آرمان­خواهی است که در همان مسیر هم گام برمی­دارم. یعنی روزی که فرزند خانواده شهید آمده بود جشنواره مقاومت، بعد گفت راجع به بابای من فیلم می­سازی؟ من به او گفتم می­سازیم مطمئن باش، البته ما نمی­توانیم راجع به تمام قهرمانان که پدران آنها هستند فیلم بسازیم چون تک تک پدران آنها قهرمان ملی هستند، ما می­توانیم یک فیلم بسازیم و به همۀ آنها تقدیم کنیم و تلاش کردیم این اتفاق بیفتد.

ادامه دارد…

*تسنیم

اکران فیلم های جدید از ۱۲ اردیبهشت / جای خالی گروه سینمایی انقلاب اسلامی



سینماپرس: سخنگوی شورای صنفی نمایش از اکران ۶ فیلم سینمایی در گروه های مختلف سینمایی از ۱۲ اردیبهشت ماه خبر داد. بر این اساس «خوک»‌ مانی حقیقی در گروه سینمایی کوروش بعد از فیلم «به وقت شام» به نمایش در خواهد آمد.

به گزارش سینماپرس، غلامرضا فرجی سخنگی شورای صنفی نمایش در گفتگو با یک خبرگزاری درباره جلسه امروز دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ماه شورای صنفی نمایش عنوان کرد: از چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ماه فیلم های جدیدی اکران خواهند شد که بر این اساس در گروه سینمایی استقلال فیلم «خجالت نکش» به کارگردانی رضا مقصودی به جای «لاتاری»، در گروه آزادی «چهارراه استانبول» به کارگردانی مصطفی کیایی به جای انیمیشن «فیلشاه» و در گروه کورش فیلم «خوک» به کارگردانی مانی حقیقی به جای «به وقت شام» اکران خواهند شد.

وی در پایان عنوان کرد: همچنین در گروه سینمایی ایران فیلم «عصبانی نیستم» ساخته رضا درمیشیان جایگزین «لونه زنبور»، در گروه جوان فیلم «آن سوی ابرها» به کارگردانی مجید مجیدی جایگزین «مصادره» و در گروه زندگی فیلم «جشن دلتنگی» به کارگردانی پوریا آذربایجانی به جای «خرگیوش» اکران خواهند شد.

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز
%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A