کسی را که به تو شنا یاد داد، غرق مکن.
خوش آمدید - امروز : جمعه ۱ تیر ۱۳۹۷
خانه » آرشیو نویسنده: admin (صفحه ی 4)

آرشیوهای نویسنده : admin

امیلیا کلارک رسما با سریال Game of Thrones خداحافظی کرد




امیلیا کلارک رسما با سریال Game of Thrones خداحافظی کرد – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

پخش دوباره «منبع موثق» و «قندپهلو»



سینماپرس: رضا رفیع مجری برنامه های «منبع موثق» و «قندپهلو» از تولید و پخش دوباره این برنامه ها سخن گفت.

به گزارش سینماپرس، رضا رفیع درباره شروع دوباره «منبع موثق» که از شبکه چهار سیما پخش می شد به یک خبرگزاری گفت: پخش این برنامه از شنبه دوم تیر دوباره شروع می شود و تغییراتی در استودیو و دکور خواهد داشت.  

این مجری که در این برنامه به خبرها و اتفاقات رویکردی طنز دارد درباره حساسیت ها نسبت به این برنامه عنوان کرد: هیچ کس از خودم بیشتر به ظرایف کار آشنایی ندارد و من خط قرمزها را به خوبی می دانم بنابراین حساسیتی در سازمان نسبت به برنامه وجود ندارد تنها ممکن است گاهی بیرون از سازمان روی خبری حساسیت هایی وجود داشته باشد.

وی اضافه کرد: با توجه به اینکه برنامه زنده است و کسی در انتخاب خبرها دخالتی ندارد ما این حساسیت ها را بعد از پخش برنامه می بینیم. البته فضای تحمل پذیری جامعه خیلی نسبت به گذشته بهتر شده است.

رفیع بیان کرد: البته ما طنزپردازان هم باید نکات لازم برای ارایه یک اثر طنز و کمیک را رعایت کنیم، من اگر فحش بدهم و یا تمسخر کنم افراد ناراحت می شوند و نمی توانیم افراطی و یا توهین آمیز عمل کنیم و بعد توقع داشته باشیم جامعه حساس نباشد.

این طنزپرداز با اشاره به رویکرد خود در برنامه گفت: طنزی که من ارایه می دهم مبتنی بر ادب و ادبیات است و تلاش می کنم با این دو عنصر میزان جبهه گیری اصناف نسبت به این اخبار کمتر شود.

وی با اشاره به اینکه این برنامه باعث شده مخاطبان با او درددل هایشان را بیان کنند، توضیح داد: مردم مشکلاتشان را برای من می گویند و انتظار دارند که به نوعی در برنامه به این مشکلات بپردازم و اتفاقا این برای رسانه ملی یک موقعیت است. برنامه ها برای درددل ها و حرف ها و اعتراض های مردم یک فرصت طلایی است که می تواند در جهت سلامت سازی جامعه حرکت کند. مردم اگر رسانه را آینه بیان مطالبات خود بدانند در آشتی رسانه و مردم بسیار موثر است.  

رفیع در پایان درباره برنامه «قندپهلو» نیز تصریح کرد: امیر قمیشی تهیه کننده برنامه تماس گرفت و از من دعوت شد که سری جدید «قندپهلو» را در شبکه آموزش بسازم.  

«خزه» بلاتکلیف است/ آغاز ضبط سریال «دل» از شهریور



سینماپرس: بابک کایدان فیلمنامه نویس گفت: پیش تولید سریال «دل» به کارگردانی منوچهر هادی تقریبا آغاز شده است و در شهریور ماه کلید می خورد.

به گزارش سینماپرس، بابک کایدان فیلمنامه نویس در گفتگو با یک خبرگزاری درباره جدیدترین فعالیت های خود بیان کرد: چندی پیش نگارش فیلم سینمایی «خزه» به کارگردانی منوچهر هادی را به پایان رساندم و قرار بود این فیلم در تیرماه امسال ساخته شود ولی با توجه به اینکه کارهای ساخت سریال «پاهای بی قرار» به کارگردانی منوچهر هادی طول کشید، فعلا فیلم «خزه» بلاتکلیف است.

وی افزود: «خزه» یک کمدی اجتماعی است که در تهران روایت می شود و این جنس کمدی را پیشتر در «آینه بغل» تجربه کرده بوده ایم با این تفاوت که «خزه» پیش تولید مفصل تر و تولید سنگین تر می طلبد از همین رو این مساله ممکن است باعث شود در این زمان کم نتوانیم آنچه را که به لحاظ کیفی اهمیت دارد، انجام دهیم به همین دلیل احتمال دارد فعلا این فیلم را نسازیم چراکه اولویت ما ساخت فیلم با کیفیت است.

کایدان با اشاره به دیگر آثارش بیان کرد: در هفت هشت ماه گذشته مشغول نگارش سریال «دل» برای شبکه نمایش خانگی به کارگردانی منوچهر هادی بودم و فکر می کنم تا یک ماه آینده کار نگارش آن به پایان می رسد.

این فیلمنامه نویس اظهار کرد: پیش تولید این اثر تقریبا آغاز شده است و در شهریور ماه کلید می خورد. «دل» در ۲۸ قسمت آماده و در فصل زمستان توزیع می شود.

به گفته کایدان، «دل» یک سریال عاشقانه است و در همان فضای مجموعه «عاشقانه» روایت می شود اما قصه متفاوتی دارد.

وی در پایان اظهار کرد: بخشی از این سریال در تهران و بخشی در خارج از کشور فیلمبرداری می شود و تاکنون حضور ساره بیات و محمدرضا گلزار در «دل» قطعی شده است.

انتقاد کارگردان سرشناس از ترامپ و کمپانی فاکس



سینماپرس: جاد اپتاو کارگردان سرشناس با انتقاد از شبکه فاکس برای حمایت سیاست‌های مهاجرتی دولت ترامپ، آنها را برای جداکردن والدین و فرزندان مهاجران در مرزهای مکزیک و آمریکا گناهکار خواند.

به گزارش سینماپرس به نقل از ورایتی، جاد اپتاو فیلمساز با چندین توییت که دیروز دوشنبه منتشر کرد از فاکس قرن بیست و یکم، روپرت مرداک مدیرعامل آن و گروه وی انتقاد  کرد.

این چهره سینمایی با انتقاد از کمپانی فاکس برای پوشش و حمایت سیاست‌های مهاجرتی دولت ترامپ، آنها را برای جداکردن والدین و فرزندان مهاجران در مرزهای مکزیک و آمریکا گناهکار خواند.

وی با لحنی تند این سیاست‌ها را آدم‌ربایانه خواند و گفت حمایت مرداک از این سیاست‌ها به معنی همدستی با ترامپ است. وی گفت: تصور کنید که اینها بچه‌های شما بودند، آیا قابل قبول بود که از والدینشان جدا شوند؟ چطور می‌توانید در برابر چنین سیاست‌هایی ساکت بمانید؟

جاد اپتاو با یادآوری این که از سال ۲۰۰۲ با فاکس کار کرده است، بیان کرد: حالا باید انتخاب کنیم که با چه جور آدم‌هایی می‌خواهیم کار کنیم.

این کارگردان در عین حال یادآوری کرد که برخی از افراد ضعیف هستند و نمی‌توانند در برابر چنین ظلم‌هایی حرف بزنند اما بعضی قوی هستند و در چنین شرایطی در برابر رییس‌هایی که چنین خط مشی‌هایی را تعیین می‌کنند می‌ایستند.

اما این همه حرف‌های اپتاو نبود و وی در توییت دیگری گفت که خیلی سال پیش از فاکس جدا شد چون سریالی تبعیض‌گرایانه را پخش کرد.

اپتاو همچنین در توییتی دیگر ست مک‌فارلین را تحسین کرد که برابر چنین سیاست‌هایی ایستادگی کرد. مک‌فارلین در توییتی نوشت: سیاست‌های فاکس این است که از مغزتان استفاده نکنید. کورکورانه از فاکس نیوز اطاعت کنید. واقعا کار کردن برای چنین کمپانی‌ای شرم‌آور است.  

چند ساعت پس از انتشار توییت اپتاو، یکی از سازندگان سریال «خانواده مدرن» یعنی استیو لویتان نیز از ست مک‌فارلین حمایت کرد و به مجری فاکس نیوز اعتراض کرد که کمپ‌هایی که برای کودکان مهاجر دور از خانواده تشکیل شده مشابه کمپ‌های تابستانی یا مدرسه‌های شبانه‌روزی خوانده بود.

چندی پیش دادستان کل آمریکا سیاستی موسوم به تحمل صفر را در مقابل مهاجران غیرقانونی که از مرز می‌گذرند، مطرح کرد. برمبنای این سیاست فرزندان از والدینشان جدا می‌شوند. گفته شده تنها از ۶ تا ۱۹ می امسال ۶۵۸ کودک از ۶۳۸ خانواده جدا شده‌اند.

مدافعان حقوق کودکان و مهاجران، قانونگذاران دموکرات و سازمان ملل این اقدام در روند جداسازی خانواده‌ها در مرز با مکزیک را مورد انتقاد قرار داده و آن را محکوم کرده است.

تصویربرداری سریال «ریکاوری» در جنوب کشور



سینماپرس: تصویربرداری مینی سریال «ریکاوری» به کارگردانی بهادر اسدی این روزها در جنوب کشور ادامه دارد.

به گزارش سینماپرس، تصویربرداری سریال «ریکاوری» به کارگردانی بهادر اسدی و تهیه کنندگی جمال گلی در جنوب کشور ادامه دارد.

در این سریال که ژانر جدی و درام دارد، مجید واشقانی، هومن برق نورد، سیما تیرانداز، شبنم قلی خانی، عزت مهرآوران، مریم معصومی و … به ایفای نقش می‌پردازند.

نگارش این سریال به عهده مهرداد نیکنام است که در ۶ قسمت برای شبکه نمایش خانگی تولید می‌شود.

دیگر عوامل این سریال: مدیر تصویر برداری: حسین قلی پاشا، مدیر صدا برداری: هادی افشار، طراح گریم: محسن دارسنج، طراح لباس: الهام شعبانی، طراح صحنه: حمید رفیع نژاد، مدیر تولید: بنفشه اسدی.

آخرین وضعیت پروژه «قمارباز» حسین نمازی



سینماپرس: حسین نمازی کارگردان فیلم سینمایی «قمارباز» بیان کرد در حال حاضر دنبال تهیه‌کننده مناسب برای ساخت این فیلم می‌گردم.

به گزارش سینماپرس، حسین نمازی کارگردان فیلم سینمایی «قمارباز» درباره آخرین وضعیت این پروژه به یک خبرگزاری گفت: در حال حاضر دنبال تهیه‌کننده مناسب برای ساخت این فیلم می‌گردم. با توجه به ویژگی‌هایی که فیلمنامه «قمارباز» دارا است، سخت‌گیری بیشتری نسبت به تهیه‌کننده این اثر دارم.

وی درباره داستان این فیلم سینمایی بیان کرد: فیلم سینمایی «قمار باز» یک فیلم اجتماعی است که رگه‌هایی از طنز در آن وجود دارد. برخلاف تصور برخی از دوستان این فیلم به هیچ عنوان اقتباسی از رمان «قمار باز» داستایفسکی نیست.  

این کارگردان سینمای ایران درباره نوع طنزی که در فیلم سینمایی «قمار باز» استفاده می‌شود، اظهار کرد: در فیلم «قمار باز» همه چیز جدی است؛ اما وقعیت‌هایی که شخصیت‌ها در آن قرار می‌گیرند، موقعیت‌هایی طنز است.

نمازی درباره زمان احتمالی شروع پروژه «قمار باز» گفت: من شخصاً علاقه‌مندم که در سال جاری، ساخت این پروژه را آغاز کنم؛ اما همه چیز به انتخاب تهیه‌کننده بر می‌گردد.

سریال شهید حججی تولید نخواهد شد / «خواهر طاهره» بعد از پاییز کلید می خورد


خبرگزاری میزان: نویسنده سریال شهید حججی گفت: خانواده شهید حججی با ریاست صدا و سیما و معاونین سازمان تماس گرفته و به شدت با ساخت این اثر مخالفت کردند، در نتیجه مسئولان سازمان نیز ترجیح دادند سریال را کنار بگذارند و با موضوع هم سنگری‌های شهید حججی این مجموعه را تولید کنند.

رسول صانعی نویسنده و کارگردان تلویزیون و سینما درباره آخرین وضعیت سریال “شهید حججی” گفت: ما در ابتدا از خانواده شهید حججی اعم از پدر، مادر و همسر وی رضایت کامل را گرفته بودیم و سپس درباره ساخت این سریال اقدام کردیم اما خانواده شهید با ریاست صدا و سیما و معاونین سازمان تماس گرفته و به شدت با ساخت اثر مخالفت کردند، مسئولان سازمان نیز ترجیح دادند سریال را کنار بگذارند یا با موضوع هم سنگری‌های شهید حججی این سریال را تولید کنند.

کارگردان تلویزیون تصریح کرد: ناگفته نماند این حق اصلی خانواده بزرگوار این شهید حججی است که نخواهند این مجموعه ساخته نشود و برای من و همکارانم بسیار قابل احترام است.

وی ادامه داد: سریال شهید حججی نوشته و آماده شده بود و در مرحله پیش تولید قرار داشت. با وجود هماهنگی‌های بسیار زیاد صدا و سیما در جلسات متعدد و از طریق مقامات محلی، امام جمعه، استاندار و فرماندار که سعی در جلب رضایت از خانواده شهید حججی داشتیم اما به دلیل مخالفت‌های خانواده این شهید بزرگوار دیگر امیدی به سرانجام این سریال نیست.

وی در همین راستا افزود: سریال شهید حججی به احتمال زیاد به مسیر دیگری سوق پیدا می کند یعنی موضوع سریال به زندگی فرمانده شهید حججی یعنی حسین قمی خواهد پرداخت که فرمانده ۲۰۰۰ نفر نیروهای فاطمیون و حیدریون بود که بر اثر ترکش نارنجک مجروح شده و در راه بازگشت به پشت جبهه به شهادت می‌رسد.

صانعی با اشاره به اثر دیگر خود “خواهر طاهره” افزود: با توجه به این که شبکه پنج در قانون جدید خود تمرکزش را روی آثار کمدی گذاشته است سریال خواهر طاهره به سیما فیلم منتقل شد. منتظر هستم تا از سوی قائم مقام سیما فیلم جلسه‌ای گذاشته شود و در گفت و گویی در این باره به نتیجه برسیم. سریال “خواهر طاهره” با موضوع شخصیت مرضیه دباغ در حال نگارش است و تولید آن با توجه به متمرکز بودن و عملیاتی بودن سیما فیلم بعد از فصل پاییز کلید خواهد خورد.

صانعی درباره آخرین وضعیت سریال “کارگاه ۴۸” خاطرنشان کرد: سازمان صدا و سیما حق انتخاب تهیه کننده برای سریال را در دست دارد و به دنبال تهیه کننده‌ای است که هم نفوذ داشته باشد و هم توان ارتباطی در تولید آسان را داشته باشد. سازمان صدا و سیما نیز در حال حاضر به دنبال گزینه‌ای با قدرتی مانند مرحوم آخوندی است تا کار را جلو برده و موفقیت آن را رقم بزند.

جذب مخاطبان سینما به چه قیمت؟


سینماپرس: با گیشه محور شدن سینما و سلطه آثار کمدی در چند سال گذشته کار برای فیلم هایی که می خواهند بدون بهره گیری از فضای کمدی به مخاطب ارائه شوند سخت شده و این آثار از دسته فیلم هایی هستند که باید روش تبلیغاتی ویژه ای ارائه کنند.

به گزارش سینماپرس، سینمای ایران در آستانه تابستان ۱۳۹۷ با سیل جدیدی از فیلم های در انتظار اکران روبرو شده است. آثاری که با مضمون های متفاوت می توانند قشر متنوعی از دوستداران سینما را به سالن بکشانند و در کنار آن به مقوله فرهنگ سازی نیز کمک کنند.

در کنار ابعاد هنری و مفهومی هر اثر، بدون شک فروش و داشتن گیشه برای ادامه فعالیت سینماگران مقوله مهم و شرطی لازم است. اتفاقی که اگر به درستی برای یک فیلم رخ ندهد بدون شک به ورشکستی اقتصادی و روحی گروه خواهد انجامید.

وقتی بازیگران سینما خودشان را برای گیشه قربانی می‌کنند/جذب مخاطبان سینما به چه قیمت؟

مساله تبلیغات و معرفی و پخش آثار سینمایی همواره یکی از دغدغه های مهم پخش کنندگان و اهالی سینما بوده است و همواره سینماگران به دنبال ایده‌ای نو برای تبلیغ آثارشان هستند. ایده هایی که گاهاً موفق شده و گه گاه ابعاد منفی برای اثر به همراه داشته است.

با گیشه محور شدن سینما و سلطه آثار کمدی در چند سال گذشته کار برای فیلم هایی که می خواهند بدون بهره گیری از فضای کمدی به مخاطب ارائه شوند سخت شده و این آثار از دسته فیلم هایی هستند که باید روش تبلیغاتی ویژه‌ای ارائه کنند.

از سویی دیگر برخی پخش کنندگان و فیلمسازان تنها به گیشه معطوف شده و در راه تبلیغات خود از هیچ روشی ابا نداشته و هر نوع اتفاقی را به منزله تبلیغات فیلم خود تلقی می کنند. روش هایی که گاهاً خارج از عرف بوده و از لحاظ زیبایی شناسی نیز هیچ سنخیتی با هنر سینما ندارند.

استفاده از چهره بازیگران زن خارجی در آثار به ویژه در تبلیغات محیطی، وسیله‌ای است که این سالها بیشتر در آثار کمدی دیده می شود. اتفاقی که سینماگران می خواهند با این روش نادرست مخاطب را به سالن بیاورند. استفاده از اماکن عمومی برای تبلیغات نیز دیگر راهکار تبلیغاتی امروز سینماگران شده است. راهکاری که گاهاً زیبایی شهر را از بین می برد.

از سوی دیگر برخی تبلیغات برای فروش آثار سینمایی تا حدی تنزل می یابد که بازیگران آن آثار به شکل مدلینگ برای فروش پا بر فرش قرمز و اکران های خصوصی می گذارند. برخی دیگر از این بازیگران با تبلیغات در صفحات مجازی خود با ایجاد حاشیه های عمدی راه غلط دیگری برای دیده شدن آثارشان را انتخاب می کنند.

وقتی بازیگران سینما خودشان را برای گیشه قربانی می‌کنند/جذب مخاطبان سینما به چه قیمت؟

استفاده از پوشش های نامناسب و پخش آهنگ های خوانندگان ممنوعه از جمله راهکارهای نادرستی است که سینماگران برای فروش آثارشان استفاده می کنند.

به طور مثال به تازگی فیلم سینمایی “دشمن زن” که از دسته کمدی های بفروش سینما در سالهای اخیر است از هر وسیله ای برای تبلیغات استفاده کرده است. تیزر این فیلم که بیشتر با تمرکز به شوخی های مبتذل ساخته شده، در بطن خود از موسیقی خوانندگان آنور آبی استفاده کرده است.

این فیلم در جهت تایید استفاده از همان فضا و شوخی های رکیک عکس‌هایی از فیلم را منتشر کرده تا ثابت کند برای فروش بازیگرانش را به هر شکل و قیافه ای در خواهد آورد. اتفاقی که مشخص نیست چگونه از سوی بازیگران مورد قبول واقع شده و آنها تا چه میزان از این تبلیغات سود خواهند برد.

وقتی بازیگران سینما خودشان برای گیشه قربانی می‌کنند/کشاندن مخاطبان به سینما به چه قیمت؟ //////////////////////////یکشبنه

متاسفانه سینماگران در ارائه اینگونه تبلیغات هیچگونه ضابطه‌ای نداشته و به راحتی آزادند تا هر چه می خواهند در تیزرشان بیان کنند. از سویی نظارت خاصی هم بر روند تبلیغات آثار صورت نمی گیرد و در نهایت این اتفاق باعث می شود تا خانواده های ایرانی با ترس و لرز نسبت به تماشای آثار سینمایی به همراه خانواده اقدام کنند. انگار که فیلمسازان فراموش کرده اند که تیزر و تبلیغات ویترینی از مفهوم و معنای اثرشان است که ساخته می‌شود به همین خاطر تیزرها را صرفاً عنصری مجزا و صرفاً جهت فروش می‌دانند که در واقعیت امر اینگونه نیست.

استفاده از چنین ترفندهای تبلیغاتی که طبیعتاً از لحاظ هنری هیچ توجیه درستی ندارند شاید در برخی مواقع به صورت موقت به گیشه آثار کمک کند اما باید دید این اتفاق تا چه حد به ساختار سینما و اعتماد مخاطبان لطمه می زند. مخاطبانی که با دیدن این تیزرها و تبلیغات سخیف به احتمال فراوان نسبت به سینما بدبین خواهند شد.

*میزان

خانم بازیگر: اکثر کارها هجو و بی ارزش شده اند


خبرگزاری میزان: بازیگر سریال “نرگس” گفت: من کاری به درست و غلط بودن حاشیه های عمدی که برخی بازیگران برای خود ایجاد می کنند ندارم اما به عینه دیده ام که در بسیاری از دفاتر سینمایی بازیگران بر اساس میزان فالوورهای صفحه مجازی خود انتخاب می شوند.

شهرزاد عبدالمجید بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون درخصوص فاصله گرفتن و کم کاری در عرصه بازیگری گفت: من چند وقتی است که ترجیح می دهم کمتر کار کنم. پیشنهادات همیشه و همواره وجود دارد اما دوست ندارم در آنها بازی کنم زیرا اکثر کارها هجو و بی ارزش شده اند.

وی درباره غیبت خود در عرصه سینما افزود: واقعیت امر من همیشه به سینما فکر می کنم و بازی در این مدیوم را دوست دارم اما وقتی باندبازی های موجود در سینما از بین برود می توانم به این عرصه بیایم. بعضی می گویند به باندبازی در سینما معتقدند اما من به این مقوله ایمان دارم و معتقدم باندبازی سینما را نابود کرده است.

باندبازی سینما را نابود کرده است/

بازیگر سریال “نرگس” با اشاره به تجربه شخصی خود از باندبازی در سینما اضافه کرد: بارها و بارها از نزدیک باندبازی در سینما را تجربه کرده ام. بارها شده که قرارداد سینمایی امضاء کرده ام و بعداً متوجه شدم که به جای من بازیگر دیگری را که رابطه داشته قرار داده اند.

وی با تاکید بر حاشیه سازی عمدی برخی بازیگران اضافه کرد: من کاری به درست و غلط بودن حاشیه های عمدی که برخی بازیگران برای خود ایجاد می کنند ندارم اما به عینه دیده ام که در بسیاری از دفاتر سینمایی بازیگران بر اساس میزان فالوورهای صفحه مجازی خود انتخاب می شوند و اصلاً کسی کاری ندارد که آیا این فرد توانایی بازی دارد یا نه. در صورتی که بسیاری از فالوورهای این بازیگران هم غیر واقعی است.

بازیگر فیلم “چهل” خرید و فروش نقش را ویرانگر دانست و اذعان کرد: تا وقتی به راحتی نقش می خرند و می فروشند، تا وقتی که بازیگران خودشان به خودشان رحم نمی کنند نمی توان امیدی به سینما داشت. من بارها پیشنهاد خرید نقش داشتم و اگر اسپانسر بود خیلی از نقش های مهم را بازی می کردم اما ترجیح می دهم اگر کسی سراغ من می آید به خاطر هنرم بوده و سابقه بازیگری ام برایش مهم باشد.

وی ملاک انتخاب بازیگران را نادرست خواند و ادامه داد: متاسفانه این روزها ملاک انتخاب بازیگران به بیراهه رفته و بازیگران براساس ملاک‌های هنری انتخاب نمی شوند. به عنوان مثال همچنان سی درصد از ملاک های اصلی انتخاب بازیگر زیبایی است که از نظر من همه چیز نیست. زیرا ما بسیاری بازیگران بزرگ را در سینما داریم که زیبایی چندانی ندارند.

باندبازی سینما را نابود کرده است/زیبایی تنها ملاک انتخاب برخی بازیگران شده‌است/اگر اسپانسر داشتم نقش‌های مهمی را بازی کرده بودم

عبدالمجید با اشاره به انجام عمل زیبایی در برخی بازیگران خاطرنشان کرد: عمل زیبایی را همه جای جهان انجام می دهند و اعتقاد دارم این عمل تاثیری در بازی بازیگر ندارد اما وقتی تنها ملاک انتخاب بازیگر زیبایی باشد باید برای آن بازیگر و آن سینما تاسف خورد. برخی می خواهند با آوردن بازیگران زیبا و دریافت پول از آنها جیب خود را پر پول کنند و به هنر اهمیتی نمی دهند.

«حب‌الحسین» امسال رویکردی متفاوت دنبال می کند


خبرگزاری میزان: مجری و کارگردان “حب‌الحسین” گفت: بازخورد خوب مخاطبان در سال گذشته باعث شد تا برنامه “حب الحسین” امسال نسبت به سال گذشته قوی‌تر و با طرح بهتر در قالب صحبت، پیام‌ها و مهمانان جدیدتر پردازش شود.

حامد نگارش مجری و کارگردان تلویزیون درباره فعالیت‌های خود گفت: براساس برنامه ریزی‌های انجام شده به دنبال این هستیم که برنامه “اَبَرات” را قبل از ماه محرم روی آنتن ببریم و در این باره با شبکه نسیم  و شبکه دو سیما مذاکراتی انجام داده‌ایم اما هنوز قطعی نشده است.

وی در همین راستا افزود: درباره تعداد قسمت‌ها و ساعت برنامه مذاکره کرده‌ایم اما چون قطعی نشده است نمی‌توانیم پیش بینی کرده و قطعیت را در این باره بیان کنیم.

این کارگردان درباره پخش برنامه “حب‌الحسین” در ماه محرم سال جاری اظهار کرد: ما نمی‌خواهیم روند برنامه حب الحسین که به لطف اباعبدالله(ع) از سال گذشته شروع شده رها شود و تلاش داریم که این برنامه ادامه پیدا کند.

نگارش ادامه داد: برای محرم و صفر اگر برنامه‌ برای پخش داشته باشیم قطعا “حب‌الحسین” خواهد بود و این برنامه در اولویتمان برای مخاطب است. با طرح و برنامه‌های متفاوت نسبت به سال گذشته، مذاکراتی با شبکه‌ها انجام داده ایم.

 وی درباره بازخورد مخاطبان از برنامه حب‌الحسین در سال گذشته بیان کرد: پیامک‌هایی که به برنامه داده می‌شد مطالعه می‌کردیم و بازخوردهای خوبی از سوی مخاطبان دریافت کردیم. هنرمندان و چهره‌های محبوبی در برنامه حضور پیدا کردند و ارتباط جدی که با امام حسین(ع) و فضای عاشورا داشتند را شفاف و بدون مبالغه بیان کردند و این موضوع باعث شد این برنامه در دل مردم بنشیند و مخاطبان ارتباط خوبی با ما برقرار کنند.

وی ادامه داد: بازخورد خوب مخاطبان در سال گذشته باعث شد تا برنامه “حب الحسین” امسال نسبت به سال گذشته قوی‌تر و با طرح بهتر در قالب صحبت، پیام‌ها و مهمانان جدیدتر پردازش شود.

مجری حب‌الحسین با اشاره به لزوم برنامه‌های مذهبی در تلویزیون توضیح داد: صدا و سیما هر چه بتواند در موضوع آثار مذهبی به ویژه در محرم و صفر، محوریت زندگی و شخصیت امام حسین(ع) را با رویکرد متفاوت برای مخاطبان روی آنتن ببرد بسیار بهتر است. برنامه‌هایی که در آن ایام پخش می‌شود عموما عزاداری‌ها و سخنرانی‌هاست که بسیار خوب است اما صدا و سیما نیاز به برنامه‌هایی با رویکردهای متفاوت با محور امام حسین(ع) دارد.

نگارش خاطرنشان کرد: صدا و سیما و مخاطبان نیاز زیادی به برنامه‌هایی مانند “حب‌الحسین” دارند. عموم مردم سلیقه‌های متفاوتی دارند و ایجاب می‌کند که برای سلیقه‌های متفاوت برنامه‌هایی این چنینی با رویکردهای مختلف، حرکت‌های نویی انجام شود.  

دومین «شب نقره ای» با تجلیل از چند فیلمبردار برگزار شد



سینماپرس: دومین برنامه «شب نقره‌ای» با هدف تجلیل از چند فیلمبردار سینما و امضای تفاهمنامه بین انجمن فیلمبرداران و شورایعالی سینما، امشب ۲۹ خرداد ماه در موزه سینما برگزار گردید.

به گزارش سینماپرس، دومین «شب نقره ای» فیلمبرداران سینمای ایران شامگاه سه شنبه ۲۹ خرداد ماه در موزه سینما و با حضور اهالی سینما برگزار شد.

تورج منصوری در ابتدای این مراسم گفت: انجمن فیلمبرداران تصمیم گرفت سال ها بعد از درگذشت مهرداد فخیمی فیلمبردار سینما، بزرگداشتی برای وی و چند فیلمبردار دیگر برگزار کند و نام این بزرگداشت «شب نقره ای» گذاشته شد.

منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما نیز در سخنانی بیان کرد: ما در سینما تلاش می کنیم تا کارمان رونق بگیرد و در فضای حرفه ای کار کنیم.

وی افزود: نباید فراموش کرد که گل بی خار نداریم پس باید مراقب این خارها باشیم تا به کسی صدمه نزنند. چه کسی و چه دستگاهی باید مانع این خارها شود؟ فکر می کنم مسئول اول خودمان هستیم و برای اینکه به بیراهه نرویم باید با هم گفتگو کنیم.

وی تاکید کرد: سال ها ما را از حرف زدن درباره میهن دوستی ترساندند و به گونه ای برخورد کردند که گویا میهن دوستی فعل حرام است اما آیا بدون میهن دوستی می توان برای وطن کاری کرد.

شاهسواری وظیفه خانه سینما را حمایت از سینما دانست و گفت: در همین راستا بین شورایعالی تهیه کنندگان سینما و انجمن فیلمبرداران تفاهمنامه همکاری بسته شده است و این سند در طول سه ماه دنبال می شود و امیدوارم تبدیل به یک سند حقوقی مناسب شود.

مدیرعامل خانه سینما توضیح داد: امیدوارم به زودی این گفتگوها بین صنوف دیگر که به صورت قانونی ثبت شده است با شورایعالی تهیه کنندگان صورت گیرد. به خاطر داشته باشید که بدون وجود یک شورای مقتدر تهیه کنندگان امکان پیشرفت در سینما وجود ندارد.

پس از این صحبت ها، تفاهمنامه همکاری میان انجمن فیلمبرداران و شورایعالی تهیه کنندگان امضا شد.

در ادامه مراسم بزرگداشت زنده یاد جمشید الوندی برگزار شد. در این بخش اصغر رفیعی جم سخنانی درباره زنده یاد الوندی بیان کرد و گفت: حق انجمن فیلمبرداران بیش از اینها است و تا امروز ندیده ام که اگر برای فیلمبرداران مراسمی می گیرند در خور آنها باشد.

در ادامه مراسم بزرگداشت حسن قلی زاده با حضور یداله صمدی برگزار شد. صمدی درباره قلی زاده گفت: به خودم اجازه نمی دهم درباره تکنیک های قلی زاده صحبت کنم چرا که خود را در این سطح نمی بینم اما همیشه برای وی از او که چیزهای بسیاری آموختم آرزوی موفقیت می کنم.

همچنین فرشاد محمدی فیلمبردار نیز روی صحنه آمد تا از حسن قلی زاده تجلیل کند.

قلی زاده در این مراسم بیان کرد: بعد از انقلاب مرجعیت فیلمبرداری با ورود فیلمبرداران جوان و آگاهی آنها تثبیت شد اما این سال‌ها به دلیل کم توجهی خانه سینما باعث کمرنگ شدن این مرجعیت شد و دیگر آنچه که از فیلمبرداران انتظار داشتیم در حال کمرنگ شدن است.

این فیلمبردار توضیح داد: سال ها است که فیلمی من را تکان نداده اما فیلمبرداری «در دنیای تو ساعت چند است» من را تکان داد و در وانفسای فقر تصویری احساس کردم فیلمبرداری هنوز زنده است.

وی بیان کرد: خیلی به این تفاهمنامه ها که عملی نمی شود دلخوش نیستم و صبر می کنم تا زمانی که عملی شد خوشحال می شوم. آقای شاهسواری این روزها هر زمان به خانه سینما می آییم تا شما را ببینیم در جلسه هستید و این اصلا درست نیست. از شهرداری تهران نیز می خواهم تا یک خط مترو بین خانه سینما و قطعه هنرمندان بزند تا رفت و آمد برای ما راحت باشد.

در ادامه مراسم بزرگداشت همایون پایور، ایرج رامین فر روی صحنه آمد و بیان کرد: این بزرگداشت ها زمانی شکل حرفه ای می گیرد که نمونه مطرح کارهای آنها را نمایش دهیم و درباره ویژگی های کار آنها صحبت کنیم. من با همایون پایور ۳ فیلم کار کرده ام و از نظر من یک فیلمبردار شاعر و طناز و عاشق زندگی است. خوشحالم این بزرگداشت که خیلی هم برگزاری آن دیر است، برگزار شد.

سپس هومن بهمنش فیلمبردار روی صحنه آمد و از همایون پایور تجلیل کرد.

پایور گفت: امیدوارم باز هم بتوانم خوب ببینم تا تصاویری را به شما نشان دهم.

بزرگداشت رضا مجاوری آخرین بخش از این مراسم بود. در این بخش فیلمی از امیر نادری درباره رضا مجاوری پخش شد و پیمان شادفر برای تجلیل از رضا مجاوری روی صحنه آمد و از این هنرمند تجلیل کرد.

خوانندگان نسل اول موسیقی پاپ چگونه محو شدند؟



خبرگزاری تسنیم: یک خواننده پاپ درباره مافیای حوزه موسیقی گفت: «به تمامی سایت‌های مختلف، به کانال های تلگرامی، اینستاگرامی میلیونی پول می‌دهد، مثلا می گوید تا چند وقت هر آهنگی که از این خواننده می آید باید در صدر باشد»

هیئت موسی بن جعفر (ع) در شهرری یکی از قدیمی‌ترین ‌هیئات است. هیئتی که مشهورترین و خوش آواترین مداحان ری از جمله عباس وزیری فقید و حاج حسین مهدی نیا، صدایشان طنین انداز است. در روزهای عاشورا و تاسوعا می‌توانیم در دسته جات سینه‌زنی امام حسین (ع) هیئت مذکور، محمد بابایی خواننده را ‌بینیم که در میان دسته دوم جوانان این هیئت معروف و قدیمی مشغول سینه زدن است. با دیدن عشق خالصانه او و پدر محترمش در این هئیت، نمی‌توانیم باور کنیم که او پای ثابت خواندن قطعات موسیقی در اغلب برنامه‌های تلویزیون است. ریشه‌های مذهبی محمد بابایی زمینه‌ای را فراهم آورد که مستقل از محافظه‌کاری‌های مرسوم و رایج در میان اهالی موسیقی با او به گفتگو در مورد مافیای موسیقی بنشینیم.

*وارد شدن به عرصه موسیقی کار بسیار سختی است برای اینکه شما باید تهیه کننده داشته باشید، شرکت حامی داشته باشید. شما بدون این حمایت‌ها، چگونه وارد فضای موسیقی شدید؟

من از ۹ سالگی با نوازندگی و آموزش موسیقی وارد این عرصه شدم و ابتدا نوازنده بودم. کسانی که من را می شناسند، می‌دانند من سالها آهنگساز برنامه‌های مختلف تلویزیونی بودم از برنامه‌های طنز و کودک گرفته مثل فیتیله، رنگین کمان، برنامه‌های عموپورنگ و  در خیلی از برنامه های دیگر نوازندگی می‌کردم. با بزرگترین مجریان برنامه‌های تلویزیونی کشور کار کردم و از نوازندگی شروع کردم. نوازندگی، تدریس موسیقی و از سال ۸۷ به بعد اولین تیتراژ رسمی را در تلویزیون خواندم. تیتراژ برنامه دورخیز از شبکه دو و چند کار برای توپ طلایی و ورزش از نگاه دو انجام دادم.  

*چه کسی تو را به این مسیر هدایت کرد که توانستید خودت را به عنوان نوازنده و موزیسین و آهنگساز در برنامه‌های تلویزیونی مطرح کنی؟

خواست خدا و دعای پدر و مادر و کمک دوستانی مثل مرحوم نیما نهاوندیان عزیز که خدا رحمتش کند، مجری ورزش از نگاه دو.

*چگونه با هم آشنا شدید؟

از طریق سید مرتضی حسینی با هم ارتباط گرفتیم و از دوستان سید مرتضی بود و باهم کم کم چند برنامه رفتیم و این ارتباط شکل گرفت و خیلی راضی بود. گفت دوست دارم یک تیتراژ بسازی و تیتراژ برنامه دورخیز را خواندم. دوستانی که  جلد آلبوم تب را دیدند این عرض ارادت مرا دیده‌اند. وقتی آلبوم باز شود، عکس نیما داخل این آلبوم است، به خاطر اینکه تشکر کنم و بگویم که محبتش را فراموش نکردم.

*فضای موسیقی، به شدت مافیایی است و در فضای کلی موسیقی هیچ وقت اجازه نمی‌دهند خواننده‌ای مستقل فعالیت کند. این جمله چقدر صحت دارد که خشایار اعتمادی می‌گوید که پنج نفر خاص موسیقی ایران را هدایت می‌کنند.

صد در صد درست است و من هم تایید می‌کنم.   کسانی هستند که  برخی خواننده‌ها را یک شبه برجسته می‌کنند. خواننده‌ای که سالها کار می‌کرده و شنیده نمی شده- آنچنان شنیده نمی‌شده – یکدفعه گل می‌کند. تهیه‌کنندگان با خواننده مد نظرشان، قراردادهای ده ساله می‌بندند. تا چند وقت پیش پنج ساله بود، الان دیگر به پنج ساله رضایت نمی‌دهند؛ می‌گویند حداقل باید ده ساله باشد و قرارداد پنج درصدی می‌بندند. مثلا خواننده‌هایی که اسم آوردنشان شاید درست نباشد که دیده‌ایم که در سال گذشته یک دفعه برجسته شدند. تهیه کننده با آنها  قرارداد ده ساله می بندند و پنج درصد از قرارداد را می‌گیرند. یعنی خواننده ایکس هر اجرایی می رود چهل میلیون تومان می‌گیرد و تقریبا هر روز ماه  هم، در شهرهای مختلف ایران، اجرا دارد. غافل از اینکه هر چهل میلیونی که می‌گیرند تهیه کننده دو میلیون تومان به این خواننده می‌دهد و با او قرارداد ده ساله هم می‌بندند تا پس از یکی دو سال فعالیت نگویند بیشتر می‌خواهند، مادام العمر همین پنج درصد است. یعنی این ده سال حق اعتراض هم نداری و بعد از ده سال هم که خواننده دیگر به درد نمی خورد و مثل دستمال کاغذی مچاله می‌شود و نفر بعدی.

من یکی از مصاحبه‌های تهیه کننده موسیقی را دیدم. در مصاحبه از او پرسیدند شما کار فرهنگی می‌کنید؟ گفت: نه من اصلا کار فرهنگی نمی‌کنم، اصلا کار فرهنگی بلد نیستم. من کار تجاری می‌کنم و به خواننده به شکل یک کالای تجاری نگاه می‌کنم،  مثل لباس. حساب می‌کنم اگر او را  بیاورم چقدر سود دارد. حساب می‌کنم گوشی موبایل وارد کنم، چقدر سود دارد یا حمایت از فلان خواننده. به جای اینکه گوشی موبایل وارد کنم، یک  خواننده را یک شبه برجسته می‌کنم، مثلا به بهترین برنامه‌های تلویزیونی معرفی می‌کنم. چند وقت پیش این موضوع در رسانه‌ها مطرح شد و خیلی‌ها اعتراض کردند. ولی واقعا چنین چیزی هست و وجود دارد.    

*یعنی آن برنامه خاصی که اشاره می‌کنند و مدنظرشان هست صد میلیون تومان تهیه کننده خاص می‌گرفته؟ این موضوع صحت دارد؟

من در مورد آن مورد خاص نمی‌دانم، ولی در خیلی از برنامه‌های تلویزیونی می‌بینم، صحت دارد. می‌گویند خواننده از کجا آورده صد میلیون داده؟ بله من هم می‌دانم خواننده نیاورده چنین مبلغی بدهد. خواننده وقتی با تهیه کننده قرارداد می‌بندد، تهیه کننده می‌گوید که می‌خواهد از این خواننده حسابی برداشت داشته باشد و کاشت را باید انجام بدهد. مرحله کاشت در موسیقی چگونه است؟ به تمامی سایت‌های مختلف، به کانال های تلگرامی، اینستاگرامی میلیونی پول می‌دهد، مثلا می گوید تا چند وقت هر آهنگی که از این خواننده می آید باید در صدر باشد، تا صبح نشده باید خیلی پلی خورده باشد، همیشه باید در تاپ تن باشد، در هر کانال اینستاگرامی که می رویم باشد. خواننده را به این شبکه‌های تلویزیونی مختلف معرفی می‌کند، به برنامه‌های تلویزیونی می‌گوید، من  فلان قدر پول می‌دهم شما این خواننده را دعوت کنید. روی خواننده پانصد میلیون، ششصد میلیون هزینه می‌کند، خواننده را می آورد بالا و بعد از او برداشت می کند، کنسرت ها را راه می اندازد و حالا فصل برداشت کردن است.

*به نظرت دولت‌ها و وزارت فرهنگ چقدر روی امر موسیقی نظارت دارد؟ اصلا دولت روی موسیقی نظارت دارد یا مافیا؟ براساس تجربه خودت بگو.

بیشتر مافیا. من فکر می‌کنم دولت از خیلی اتفاقاتی که در پشت پرده موسیقی می افتد بی اطلاع است. نه اینکه نخواهد کنترل کند، خیلی از چیزها آنقدر در اتاق‌های در بسته شکل می‌گیرد که نمی شود کاری کرد.

 *این اتاق های در بسته که در وزارت ارشاد که نیست؟

هر جایی ممکن است باشد، دقیقا معلوم نیست ولی من نوعی، بارها اثرشان را دیدم. من کسی را ندارم و ارتباط خاصی هم ندارم، یک شعر سالم را می‌برم بارها این شعر ممیزی می‌خورد، یک آهنگی را می برم بارها رد می‌شود، می‌گویند ریتمش خیلی تند است بعد می‌بینم دوستان دیگری که با این شرکت‌ها (تهیه‌کنندگان خاص) دارند کار می‌کنند کارهایی را می‌برند و مجوز می‌گیرند که اصطلاحا زهرش خیلی بیشتر است و شعر خیلی مورد دارتر (اصطلاحا)؛ ولی می بیند که سریع مجوز را گرفت. این سوال پیش می آید که چگونه است. مثلا من برای گرفتن مجوز یک آلبوم یک سال می روم و می آیم. منی که تا حالا یک کلیپ ماهواره ای ندادم، اما خواننده‌ای که سالها با شبکه های مختلف ماهواره ای دارد کار می‌کند و کلیپ هایش را همه دیده‌اند، یک شبه مجوز آلبومش را می‌گیرد،  یک شبه با فلان شرکت قرارداد می‌بندد و یک شبه هم کنسرت برگزار می‌کند. این  موارد همه جای سوال دارد. مثلا می‌گوییم فلان خواننده که بسیار خواننده خوبی است و من در خوب بودنش شکی ندارم، بالای پانزده سال است که می‌خواند. چی شد تا شش ماه پیش کجا بود؟ این همه سال چرا دیده نمی شد. مثلا محمد علیزاده دوست صمیمی من که در آلبوم تب با ایشان کار کردم دو تا آلبوم داده بود، تا قبل از اینکه با شرکت ایران گام قرار داد ببندد، اما یک شبه چرا؟ محمد علیزاده خواننده خوبی است و سال ۷۸ -۷۹ با هم برنامه می رفتیم، ولی سال ۹۰ تازه شنیده شد و آن هم یک شبه.

*یعنی تا نخواهند نمی‌گذارند که شنیده شوی؟

سعی می‌کنند آن خواننده‌هایی که خودشان در دست دارند که شاید به تعداد انگشت‌های دو دست نهایتا برسند، روی آنها مانور دهند که آنها اگر بخواهند بقیه هم کنسرت داشته باشند و بقیه هم بتوانند درآمدزایی داشته باشند، به تناسب درآمد آنها هم می آید پایین. در نتیجه المانها و آیتم‌ها و خواننده‌های خودشان را با داستان‌هایی که دارند سعی می‌کنند در صدر نگه دارند و تا حدودی رشد بقیه دچار تزلزل می‌شود.

*شما در این فضا چگونه رشد کردید. در همه برنامه‌های تلویزیونی و کانال‌ها هستید.

البته اینطوری هم نیست. من از سال ۸۷ خواننده رسمی سازمان بودم، با سازمان کار می‌کردم. با همدیگر داریم کار می‌کنیم. به نظرم برنامه‌های تلویزیونی مخاطب آنچنانی برای موسیقی ندارد. چون نمی‌گذارند آن موسیقی‌هایی که باید، شنیده بشود.

*خیلی ها پشت در موسیقی می مانند مگر اینکه تهیه کننده اجازه بدهد.

دقیقا همین است تا تهیه کننده نخواهد اتفاقی نمی افتد.

*تو آهنگ های دفاع مقدسی زیادی خواندی. چرا؟

 کارهایی که خودم به آن‌ها اعتقاد دارم را خواندم. مثلا وقتی می گویند در مورد شهید کاری بساز، من با دل و جان ساختم، برای ارتش  هم ساختم. یکی دو تا کار برای سازمان حفاظت اطلاعات ساختم. خیلی از کارها اینگونه و سفارشی است. تیتراژ اردوهای جهادی که شبکه سه پخش می‌کرد، را خواندم. بیشتر کارهای من مناسبتی بوده.

*می خواهی با بازار مافیایی رقابت کنی یا نه می‌خواهی سبک و کار خودت را عوض کنی؟

سبک کار خودم را می خواهم عوض کنم و در نهایت هم می خواهم بیشتر شنیده شوم اما بازار مافیایی شما را بازی نمی‌دهد، تا موقعی که خودش نخواهد.

*ارشاد برای تک آهنگ و مجوز تک در مورد خواننده‌هایی که وابسته به تهیه‌کننده‌ای خاص نیستند سختگیری می‌کند. چرا؟

الان پخش در فضای مجازی همان داستان عدم کنترل است. ارشاد گفته (الان یکی دو سال است) که از این به بعد کسی که می‌خواهد در فضای مجازی هر قطعه ای را پخش کند، نیاز به مجوز دارد. من نوعی می‌خواهم در فضای مجازی آهنگی را پخش کنم، همین پروسه خودش زمان بر است، یکی دو ماه طول می‌کشد.  

* تقاضا زیاد است؟

تقاضا زیاد است و اینکه هر ترانه‌ای می رود در شورای شعر و مثلا یک بیت آن اصلاحیه می‌خورد و وقتی می بری درست می کنی می آوری، دو هفته طول می کشد دوباره برود در شورا. هفته‌ای یک روز هم جلسه شورا برگزار می‌شود. سه شنبه ها برگزار می شود و گاهی هفته ای دو روز. می‌گویند شورا بیشتر از این تشکیل نمی شود. شورا در یک روز که می آید چند کار می خواهد بررسی کند. تا کارت اصلاح بشود و برود در نوبت، سه چهار هفته طول می کشد. از آن طرف کسانی هستند که همان ظهر کار انجام می‌دهند عصر می گذارند، در فضای مجازی. جالب اینجاست که بعضی‌ها کارهایی را که پخش می کنند تازه می روند دنبال مجوز می روند. کلیپ می زنند بعد مجوز آن را هم می‌گیرند حتی از شبکه های مختلف ماهواره ای کار پخش می شود، بعد می‌گویند ما مجوز گرفتیم ما که خبر نداریم خودشان پخش کردند.

*این داستان همکاری با شبکه های ماهواره ای همچنان یک موضوع پر از اشکال و ایراد است که هیچ کدام از خواننده ها زیر بار رفتن دادن نسخه فول اچ دی نمی‌روند. این نسخه در خوش بینانه ترین حالت نمی‌تواند در فضای مجازی آپلود شود، حتی اگر بگویی اینها کلیپ را با کیفیت ده هشتاد پیکسل دارند دانلود می‌کنند با آن کیفیت، فول اچ دی نمی شود و این کلیپ‌ها از شبکه های ماهواره ای پخش می‌شود.

اصلا نمی شود.

*آیا همکاری بسیاری از خوانندگان با شبکه‌های ماهواره‌ای تائید می‌کنی؟

بله صد در صد و این هم برمی گردد به همان دوستان تهیه کننده ای که کار را پخش می‌کنند و برای اینکه خواننده‌شان بیشتر شنیده بشود و کنسرت های خارج از کشور هم داشته باشند. چون خیلی‌ها یک نیم نگاهی به آن طرف آب‌ها دارند. در نتیجه رایزنی می‌کنند، رایزنی‌های پشت پرده که علنی نیست. برای پخش کار هم خیلی از شبکه‌ها برای یک ماه پخش ۱۵۰۰ دلار می‌گیرند، سه بار در روز پخش می کنند. خود تهیه کننده ها مبلغ را پرداخت می‌کنند. حتی مبلغ بیشتری را پرداخت می‌کنند که تعداد پخش  بیشتری در روز داشته باشد. چون هیچ مدرک مستندی وجود ندارد، به هیچ چیزی نمی شود، استناد کرد. می‌گویند که خودشان پخش کردند. اول در سایت خودشان پخش می‌کنند و می‌گویند در سایت پخش شده، ارشاد از آنجایی که مجوز کار را داده، نمی داند باید چه کار کند، اینها نکاتی است که باید بررسی شود.

* در این روند بررسی نشدن‌ها عده‌ای از خواننده‌ها بدون تهیه‌کننده قدرتمند، زمین می‌خورند.

صد در صد و یکسری‌ها بیشتر دیده می‌شوند یکسری ها اصلا دیده نمی شوند و کلا یکسری ها آن طور که شاید نمی توانند حق خودشان را بگیرند.

*چون با محمد علیزاده دوستی داری، به واسطه این رفاقت، خودت نخواستی که وارد این فاز بشوی با تهیه کننده خاصی ببندی یا تهیه کننده خاصی به شما پیشنهاد داده که بیا باهم کار کنیم با اینقدر درصد خاص؟

این جریان ناخودآگاه، مثل سیل می آید و من را  می برد. من هم مجبور شدم به این قضیه تن بدهم ولی من تا حالا آزاد کار کردم. آزاد کار کردن یک خوبی هایی دارد که حداقل آزاد هستی و مستعمره کسی نیستی. خودت برای خودت کار می‌کنی، خودت در مورد خودت تصمیم می‌گیری ولی آن طوری یک حُسنی دارد. حُسنش این است که خیلی برندترت می‌کنند، شناخته شده ترت می‌کنند. برخلاف تصور که فکر می‌کنی که درآمدت بیشتر می شود، خیر درآمد بیشتر نمی‌شود. در بعضی از موارد کمتر هم می‌شود. با تهیه کننده که قرارداد می بندی برنامه هایی که خودت می رفتی، آن ارتباط هایی که خودت داشتی، همه قطع می شود و هر برنامه ای که می روی می‌ گویند ایشان این مبلغ پایین تر نمی آید و اگر آن برنامه را اوکی کنی، مبلغ خیلی ناچیزی به خود شما می‌دهد.

*الان برای تلویزیون رفتن پول می دهی یا پول می گیری؟

من هیچ موقع پول ندادم. شده یکسری برنامه رفتم و گفتند که بودجه نداریم و بعدا واریز می کنیم. معمولا پول می گیریم ولی مبلغی که از برنامه های تلویزیونی می گیرم، مبلغ چشمگیری نیست.

*برنامه های ارگانی چه طور؟

ما تمام تلاشی که می‌کنیم برای گرفتن برنامه های ارگانی است. در  برنامه‌های تلویزیونی به عنوان یک ویترین شرکت می‌کنیم. تلویزیونی بودجه چندانی ندارد، نمی توانیم بگوییم که برای شرکت در برنامه تلویزیونی چند میلیون می خواهیم. چون یک برنامه روتین است و توانایی را ندارد. حتی خود مجری برنامه هم آنقدری پول نمی‌گیرد. اسم نمی توانم ببرم. خیلی از مجری ها بیست میلیون، ۲۵ الی ۳۰ می‌گیرند آنهم برای برنامه ماه رمضان که روتین یک ماه دارد. نمی توانم بگویم که برای هر برنامه تلویزیونی برای اجرای خودم چهل میلیون تومان می خواهم.

*در برنامه های پر مخاطب تری مثل دورهمی یا برنامه‌های شب سال نو یک خواننده های خاص و مشخصی دارند؟

من هیچ موقع در آن برنامه ها نبودم.

*رابطه هایشان چگونه است، با تهیه کننده خاصی در تلویزیون بستند یا تهیه کننده های خاص موسیقی از بیرون هدایتشان می‌کنند به سمت برنامه های خاص تلویزیون.

هردو حالتش وجود دارد. در یکسری از برنامه ها خودشان بین هنرمند و تهیه کننده زد و بند می‌کنند. در یک جاهایی می بینی که خود خواننده ارتباط ندارد، مثلا می دانند کسی که خواننده ها و هنرمندها را به این برنامه دعوت می کند مثلا آقای ایکس است. خود تهیه کننده با آقای ایکس صحبت می‌کند، می‌گوید مثلا من چهار خواننده دارم، یا چهار گروه دارم، چهار بند دارم که دارم با آنها کار می‌کنم، این چهار گروه در چهار شب دعوت کنید و این مقدار هم می‌دهم و تهیه کننده می‌گوید که من ده شب، می خواهم ده خواننده بیاورم صد میلیون پنجاه میلیون پرداخت کنم، خب ده شب چند تا هنرمند می آورم و یک میلیارد می‌گیرم.

*یعنی تهیه کننده های تلویزیون پول می‌گیرند و خواننده می آورند؟

خیلی از برنامه ها را من دیدم که پول می‌گیرند، خیلی علنی نیست، ولی دیدم که خیلی از خواننده ها پول می دهند و می روند در برنامه های تلویزیونی. من در برنامه رادیویی رفتم شنیدم که خواننده ها می گویند ما یک سکه می دهیم، کار ما یک بار پخش شود.

*یعنی رسانه ملی در پخش موسیقی تبدیل به یک اتوبان یک طرفه ای شده که  با توصیف شما  تلویزیون خواننده ای را پخش می‌کند که پول داده باشند.

همیشه اینطور نیست. ولی در خیلی از برنامه‌ها این را دیدم. ولی خیلی از تهیه کننده‌ها هستند که بسیار سالم و درست دارند کار می‌کنند و خیلی از آنها دوستان ما هستند.

*برنامه هایی که مخاطب بیشتری دارد؟

دقیقا برنامه های خاص با المان های خاص، شرکت های خاص، جالب اینجاست، آن خواننده هایی که مرکز موسیقی با آنها کار می کند خواننده هایی که مجوز دار سازمان هستند در آن برنامه ها جایی ندارند و می روند سراغ خواننده هایی که به زور تهیه کننده ها وارد بازار کرده.

*تیتراژهای تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی چگونه خوانده می‌شوند؟

فیلم‌های سینمایی یا سریال‌ها عمدتا فروخته می‌شود. مثلا تیتراژ سریالی برای شبکه سه دویست الی صد و پنجاه میلیون تومان، فروخته می‌شود. می‌گویند چرا در یک تیتراژ سریالی نمی‌خوانی؟ در خواندن  تیتراژ سریال‌ها، یکسری دست هایی است که اجازه نمی دهد هر کسی وارد آن شود، یا باید به آن جریان خاص تن بدهیم، ما که هیچ موقع طرف آن نرفتیم و زورمان هم نرسیده. خیلی از خواننده های خوب هستند که این کار را نمی توانند انجام بدهند. خیلی از خواننده های قدیمی یا خواننده های خوب و کار درست یک سریال یا یک فیلم نخواندند.

* نسل اول موسیقی پاپ با همین شیوه محو شد.

واقعا فید شدند. خواننده هایی که هنوز خواننده‌های طلایی هستند و روی دست آنها نیامده خشایار اعتمادی، حامی، مانی رهنما، قاسم افشار، امیر تاجیک، حمید غلامعلی و … اینها کسانی هستند که با یک موج خاص حذف شدند، خودشان خیلی‌ها قهر کردند، عده‌ای از آنها دیدند که این همه زحمت کشیدند آخر آن چیزی که باید برداشت می کردند، نکردند کسانی آمدند که یک شبه صدها برابر آنها بردند و خوردند.

*و نسل های موسیقی بعدی به دلیل همین مناسبات دارند حذف می‌شوند. آدمی که پنج سال پیش خواننده ستاره ای بود الان نیست و طرفداری هم ندارد. برخی دیگر، در هیچ برنامه ای نیستند، هیچ تیتراژی را نمی خوانند، این عوض شدن نسل به نسل خواننده ها خیلی جای سوال دارد چرا این اتفاق می افتد؟

بخش عمده ای از آن بازار است و سلیقه مردم.

*سلیقه مردم یا سلیقه سازنده ها(مافیای مسلط موسیقی)؟

سلیقه سازنده ها هم صد در صد در آن دخیل است. مثلا آن سلیقه ای که پدران ما داشتند ما نداریم و آن سلیقه ای که ما داریم مطمئن باشید که فرزندان ما نخواهند داشت. ممکن است خواننده مورد علاقه پدرم اصلا خواننده مورد علاقه من نباشد و خواننده مورد علاقه من به هیچ عنوان خواننده مورد علاقه فرزندم نباشد.

 در نتیجه نسل به نسل و یک بخشی از آن این است یعنی خود خواننده و هنرمند باید با گذر زمان خودش را وقف بدهد و یک بخشی از آن هم اتفاقات عجیب و غریب بازار موسیقی کشور ماست که کنترل روی آن نیست. یک شبه یک سبکی را براساس بازار و خواسته های خود تهیه کننده سبک به زور به مخاطب القا می‌کنند و آن سبک می‌شود. در صورتیکه می بینید اصلا سبک خوبی نیست. الان گوش مردم دچار مشکل شده، مثلا می‌گویند این شعر چقدر خوب است درصورتیکه می بینید اشکال دارد از لحاظ علم موسیقی ابتدایی ترین چیزها در آن رعایت نشده ولی در بازار محبوب شده.

*و ما همین طوری باید منتظر خواننده هایی باشیم که یکدفعه می آیند یا این تزریق را به صورت مویرگی انجام می دهند الان یکی دو تا روی بورس هستند سال بعد… د.

نمی توانم مثلا اسمی بیاورم، چون بعدا دچار مشکل می شوم، در صورتیکه همه می دانیم اینگونه است. خواننده ای که یکسال پیش یک شبه برند شده است الان فید شده، خواننده ای که چند ماه پیش بمب شده بود، الان کم کم فید می شود و دیگر اسمی از او شنیده نمی شود.

* چون گفتی قرارداد ده ساله است اما خواننده‌هایی نظیر حامد همایون و بهنام بانی اوج درخششان بیشتر از یک سال نیست… ت.

تهیه کننده هم نمی داند که تاریخ مصرف این خواننده چقدر است، یک خواننده ممکن است یکسال جواب بدهد، ممکن است تا پنج شش سال جواب بدهد. الان محمد علیزاده جواب می‌دهد، وقتی دارد جواب می دهد  که کنسرت برگزار می کند، تورهای خارج از کشور برگزار می‌کند. تهیه کننده می‌گوید زحمت کشیده ایم، باید برداشت داشته باشیم، در نتیجه آنها قرارداد دراز مدت می بندند. اصلا محکم کاری می‌کنند ممکن است خواننده شش ماه الی  یکسال جواب بدهد و ممکن هم است تا ده سال هم جواب بدهد.

* راهکار ورود شکستن جریان مافیایی چیست؟ چگونه می شود این مافیا را شکست یا نظارت دولتی می تواند تاثیر داشته باشد؟

صد در صد،  فکر نکنم کسی هنوز جواب دقیقی بتواند به آن بدهد. این چیزی است ما می دانیم و ما متوجه شدیم، مطمئنا یک بخش عمده ای از آن هم از درک من نوعی خارج است، چون هنوز واردش نشدم و خیلی از این داستان ها و اتفاقات خبر ندارم. مثلا خبر دارم به  کدام سایت ها چه مبالغی را پرداخت می کنند، به کانال های اینستاگرامی مثلا می‌گویند این کار که امشب آمد باید در تمام صفحه های تلگرامی و اینستاگرامی پخش شود، حالا به یکی دویست تومان به یکی پانصد تومان می دهند هر پیجی قیمت خاص خودش را دارد، به کانال های تلگرامی چه مبلغی پرداخت می‌کنند، به شبکه های خارجی چه مبلغی را پرداخت می کنند. خیلی چیزها را می دانیم و خیلی چیزها را ما نمی دانیم که تخصص خودشان است.

*کسی در وزارت ارشاد از این موارد خبر دارد؟

صد در صد چیزی است که همه می دانیم. خود ارشاد که متولی امر است مگر می‌شود، خبر نداشته باشد.

*می‌گویند یک جریانی در ارشاد موسیقی را هدایت می‌کند این حرف چقدر صحت دارد. یعنی با همین آدمهای بیرونی هم ارتباط دارند و با همان تهیه کننده های خاص کار می‌کنند. به آنها چراغ سبزهای خوب را نشان می‌دهند و می‌گویند از دهه ۷۰ این مدیریت در ارشاد بوده. خودت این داستان را تجربه کردی؟

به نظر می آید که شیطنت هایی دارد انجام می شود حالا در چه سطحی و چه کسانی هستند من هم بی خبر هستم، ولی چیزی است که نمی شود منکر آن شد مطمئن هستم، مدیران ارشد بی خبر هستند ولی زیر دستی ها …

شما ببینید یک کارمند جزء مثلا مبالغی را دریافت می‌کند تا مجوز شعرهایی که از لحاظ ممیزی دچار مشکل هستند را ردیف می‌کند، از آن طرف شعرهایی که هیچ مشکلی ندارد بارها قلع و قمع می شوند و به آن مدام اصلاحیه می خورد، زیبایی کار کشته می شه و چیزهایی است که ما دیدیم.

*می گویند محمد علیزاده یک سبکی را آورده و برای  چند نفری هم مثل شما آهنگ می‌سازد که نوعی تکثیر کننده سبک خود جناب  علیزاده است. یعنی غیر مستقیم علیزاده‌های مشابه در حال تکثیر هستند. البته این سئوال به معنای بد بودن سبک جناب علیزاده نیست. شما هم بعضا به سبک جناب علیزاده می‌خوانید.

وقتی خواننده ای برای کسی کار می سازد، ناخودآگاه سبک و سلیقه او بوده و شبیه می شود. مثلا محسن یگانه برای من کار ساخته. من که کارش را خواندم، وقتی گوش می دهند می گویند که معلوم است آهنگ محسن یگانه است، چون خودش آهنگ را به عنوان الگو می خواند بعد ما سعی می کنیم شبیه سازی کنیم. محمد علیزاده برای کمتر خواننده ای کار کرده، یکی با من و میثم ابراهیمی بوده و با حمید عسگری. محمد رفاقتی کار میکند. فقط با دوستانی کار می‌کند که خودمانی و با آنها رفاقت داشته باشد و دوستشان داشته باشد. در غیر صورت من شنیدم پیشنهاد میلیونی دادند که یک شعر و ملودی از او بگیرند و قبول نکرده. در نتیجه خیلی هم کم کار است و فقط برای خودش کار می کند.

*آینده موسیقی را چگونه می بینی؟

به نظر من خیلی بچه های مستعدی داریم، بچه های کار بلد ولی تا زمانی که مدیریت نشود و هدایت نشود و هر کسی هر کاری که دوست داشت انجام بدهد، خیلی آینده روشنی نمی بینم. ولی با مدیریت می شود درستش کرد، آرزو می‌کنم که آدم هایی که لایق هستند و سالها زحمت کشیدند، به قول قدیمی ها دود چراغ خوردند در موسیقی زحمت کشیدند و علم آن را دارند و حرفی برای گفتن دارند، بتوانند دوباره فعالیت کنند.  

*شما در یک خانواده به شدت مذهبی رشد کرده ای،   هنوز هم علاقه های مذهبی خودت را حفظ کردی. من می دانم که در هیئات و دستجات امام حسین(ع) به صورت ثابت حضور داری، چگونه با این مسئله کنار می آیی، موسیقی را با اعتقادات بچه هیئتی بودن خودت در تعارض نمی بینی؟

باید موسیقی درست باشد. خیلی از خواننده از خواندن کارهای مناسبتی فراری هستند، مثلا من کارهای فراوانی در مورد امام زمان (عج) یا در مورد امام رضا(ع) خواندم. کار مناسبتی را با نهایت اعتقاد می خوانم و دوست دارم و مطمئن هستم که از برکت وجود پدر و مادر اتفاقات خوب برای آدم می افتد، از دعای خیر آنها. من مطمئن هستم به خاطر دعای مادرم هم شده آینده خوبی خواهم داشت، آینده بسیار خوبی. چون مادرم شب و روز آب می خورم، راه می روم دعا می کند، من را می بیند دعا می کند، من را در آغوش می گیرد دعا می کند و می گوید که آرزویم این است که کارهایت را از همه جا بشنوم، زحمت هایی را که می‌دانم این هم سال کشیدی، مطمئن باش نتیجه می دهد و مطمئن هستم که به خاطر دعای مادرم… م.  

*پس با  فضای مذهبی که داشتی هیچ وقت خودت را در تعارض ندیدی؟

به هیچ وجه، کار عاشقانه اگر خواندم سعی کردم با ارزش‌هایمان تعارضی نداشته باشد. یکی از اتفاقات بدی که در موسیقی ما دارد می افتد عدم کنترل درست است. موسیقی هایی که می شنویم با ارزش هایی که وجود داشت زمین تا آسمان اختلاف دارد و نمی توانند جلوی آن را بگیرند و جالب این است که همان آهنگی که آدم واقعا خجالت می کشد مثلا یک پدر جلوی دخترش گوش بدهد،   همان آهنگ در بازار موسیقی دست به دست دارد می چرخد. در موبایل ها و در شبکه های مجازی می چرخد و یکدفعه می شود آهنگ برجسته ماه، برجسته سال. اینها اتفاقات ناخوشایندی است که به خاطر عدم کنترل رخ می‌دهد و از آن طرف آهنگ هایی که پتانسیل بیشتری دارد و آهنگ های ارزشی که با مذهب تناقض ندارد، شنیده نمی شود.

پرداختن به اعتیاد در سینمای ایران: کم رمق و بی اثر



سینماپرس: سینمای ایران از این سوژه بکر و پر فراز و نشیب به درستی استفاده نکرده و حتی قدرت لازم را برای تاثیرگذاری در جامعه نداشته و تنها به شخصیت‌های فانتزی بسنده کرده که در فرآیندی غلط به جای دور کردن مخاطب از مصرف مواد، آنها را به سمت این معضل ترغیب می‌کند.

به گزارش سینماپرس؛ آمار رسمی مصرف کنندگان مستمر مواد مخدر در کشور حدود ۲ میلیون و ۸۰۸ هزار نفر است. بیشتر معتادان زیر ۳۵ سال سن دارند که این افزایش  آمار زنگ خطری برای جامعه خواهد بود.

سینما به عنوان رسانه فرهنگ ساز، تاثیرگذار و البته محبوب جوان‌ها مخاطب گسترده‌ای دارد که عمده آنها جوان هستند، کسانی که بیشتر در معرض خطر اعتیاد و مصرف مواد صنعتی جدید قرار دارند.

این صنعت در طول این سالها توانسته به سراغ معضل اعتیاد برود اما آنطور که باید این آثار در مقابل غولی به نام اعتیاد قدرت تاثیر گذاری نداشته و ندارند.

اگر به تاریخ سینمای ایران بنگریم فیلم‌های شاخصی از جمله فیلم «دبیرستان»، «شب شکن»، «سربازهای جمعه»، «شمعی در باد» و «تقاطع» ساخته شده‌اند و به مسأله اکستازی پرداختند و در کارنامه چند ساله سینما به معدود فیلم‌هایی مثل «زیر پوست شهر» (رخشان بنی اعتماد)، «شوکران» (بهروز افخمی)، «بوتیک» (حمید نعمت الله)، «خون بازی» (رخشان بنی اعتماد)، «قصه پریا» (فریدون جیرانی)، «لامپ صد» (سعید آقاخانی) و «ابد و یک روز» (سعید روستایی) و حتی کمدی «مهمان مامان» (داریوش مهرجویی) بر می‌خوریم.

فیلم‌هایی که اکثر آنها به معضل اعتیاد از زوایای گوناگون پرداختند و در برخی از آنها اعتیاد جریان اصلی فیلم نبوده و در آن تنها به خرده داستان‌های فرعی بسنده شده و کمتر به ریشه‌های این معضل از لحاظ روان شناسی، ساخت و توزیع مواد مخدر و البته قاچاق این مواد و داستان‌های دراماتیک پیچیده‌ای که در لابه لای خود دارد، پرداخته شده است.

در این میان اگر به سینمای جهان نگاه کنید با فیلم‌هایی در مورد اعتیاد مواجه می‌شوید که اعتیاد و البته داستان‌های حواشی آن به ابزاری دراماتیک تبدیل شده است و دست به خلق شخصیت‌های ماندگار و تاثیرگذاری می‌ زنند که حتی بعد از گذشت سالها در ذهن مخاطب ماندگار است و به قهرمان‌هایی مبدل شده‌اند که مخاطب می‌تواند با آن همراه شود.

«صورت زخمی» در سال ۱۹۸۳بر اساس فیلمنامه‌ای از ‌هاوارد هاوکس و بن هشت و به کارگردانی برایان دی پالما و البته نویسندگی الیور استون ساخته شد، فیلمی که داستان اخراج خلافکاران و گروه هایی است که از دید فیدل کاسترو (رهبر کوبا) علیه منافع کوبا کار می‌کنند، مهاجرانی که تعداد وسیعی از آنها کوبائی‌اند و حالا وارد مناطق جنوبی آمریکا بخصوص فلوریدا و شهر میامی شده‌اند. آنتونی مونتانا با بازی آل پاچینو یکی از این مهاجران است که بلافاصله پس از ورود به آمریکا و دریافت اجازه کار و اقامت، به راههای غیر قانونی برای امرار معاش و قاچاق مواد مخدر روی می‌آورد.

آنتونی مونتانا با استعدادی که در این راه به خرج می‌دهد به استخدام باند قاچاق مواد مخدر فرانک لوپز با بازی رابرت لاجیا در می‌آید و همین اتفاق زمینه قهرمان سازی یکی از درخشان‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما می‌شود، فیلمی که قهرمان آن قدرت خود را از مواد مخدر می‌‎گیرد و البته همان مواد مخدر او را به باتلاق تباهی می‌کشاند و می‌تواند تصویر درستی از قدرت این مواد و ریشه‌های ورود آن به جوامع باشد؛ این همان نکته‌ای است که در سینمای ایران در مواجه با اعتیاد سال‌هاست به فراموشی سپرده شده است.

در تاریخ سینمای ایران با معدود شخصیت‌های ماندگاری بر می‌خوریم که بتوانند برای مخاطب الگو شوند و در پایان در قالبی دراماتیک و به دور از شعار و اغراق بر مخاطب تاثیر بگذارند.

سینمای ایران در وجهی دیگر در وزنه فیلم‌هایی که بتوانند به ریشه توزیع و مصرف مواد مخدر و ماجراهای ورودی این مواد بپردازد  کم رمق بوده و هست؛ سوژه‌ای که در سینمای جهان با رعایت تفاوت‌ها و مناسبت‌های کشورهای مختلف و جغرافیایی آن کشور بسیار مورد استفاده قرار گرفته است و به فیلم‌های موفقی هم رسیده‌اند؛ برای مثال می‌توان به فیلم‌هایی مثل «ترافیک» و «بیست و هشت روز» اشاره کرد که توانسته‌اند بسیار به گیشه و اقتصاد سینما کمک کنند.

سینمای ایران در طول این سالها از این سوژه بکر و پر فراز و نشیب به درستی استفاده نکرده و از تکراری بودن موضوع‌ها و شخصیت‌های معتاد تک بعدی ضربه خورده و رنج می‌برد. حتی قدرت لازم را برای تاثیرگذاری در سینما و جامعه نداشته و تنها به شخصیت‌های فانتزی بسنده کرده که در فرآیندی غلط به جای دور کردن مخاطب از مصرف مواد مخدر، آنها را به سمت این معضل ترغیب می‌کند.

* باشگاه خبرنگاران

اجرای نمایش «پرتی» در پلاتو اجرا تئاتر شهر


سینماپرس: با حمایت کانون تئاتر دانشگاهی اداره کل هنرهای نمایشی، پلاتو اجرا تئاتر شهر میزبان نمایش «پرتی» به کارگردانی بهار رضی‌زاده می شود.

به گزارش سینماپرس؛ نمایش «پرتی» نوشته رسول کاهانی و به کارگردانی بهار رضی‌زاده با حمایت کانون تئاتر دانشگاهی اداره کل هنرهای نمایشی، از ۴ تیرماه هر روز ساعت ۱۸ در پلاتو اجرا تئاتر شهر به روی صحنه خواهد رفت.

نمایش «پرتی» که در فضایی زنانه به چالش های موجود بین چند دختر جوان دانشجو می پردازد، در بیست و یکمین جشنواره تئاتر دانشگاهی روی صحنه رفت و جایزه بازیگری زن را در این جشنواره از آن خود کرد.

کتایون لطیف، شوکا کریمی، بهار رضی‌زاده، ثمین راد نیکنام، ماهنی مهرپور در این نمایش به ایفای نقش می پردازند.

سایر عوامل این اجرا عبارتند از طراح لباس:سمانه احمدی مطلق، دستیار کارگردان: شمیس پورشاه رضایی، ساخت تیزر: محمد زارعی، عکاس: تینا تمدنی

این نمایش روایت کننده‌ی داستان پنج دختر است که در اتاقی در یک خوابگاه، راجع به نیم ساعت پیش از آنچه در حال حاضر نمایش در آن هستند بحث می‌کنند و هرکس روایتی متفاوت از آن زمان دارد.

لازم به ذکر است؛ این اثر نمایشی از روز دو شنبه ۴ تیرماه لغایت ۱۵ تیرماه، ساعت ۱۸ در پلاتو اجرای تئاتر شهر به روی صحنه می‌رود.

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز
%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A