گنج هائی که در قلب هستند ، قابل سرقت نیستند.
خوش آمدید - امروز : جمعه ۱ تیر ۱۳۹۷

بررسی نوکیا ۷ پلاس


نوکیا ۷ پلاس یکی از جذاب‌ترین گوشی‌های حال حاضر دنیای موبایل است که در ادامه به بررسی عمیق آن می‌پردازیم.

سقوط دردناک نوکیا و تصمیمات نادرست آن از جمله فراموش‌نشدنی‌ترین اتفاقات دنیای موبایل بود با این حال هنوز اندک اعتباری از آن در ذهن مردم باقی مانده است. کمپانی فنلاندی HMD با خرید حق استفاده‌ی ۱۰ ساله‌ی برند موبایل نوکیا از مایکروسافت در سال ۲۰۱۶ روح تازه‌ای به این برند خوش‌نام بخشید. با ورود ۶ گوشی هوشمند با برند نوکیا در سال ۲۰۱۷ امیدها به موفقیت و بازگشت دوباره‌ی آن به جمع بهترین‌های دنیای موبایل افزایش یافت. فنلاندی‌های با هدف قرار دادن بازارهای کلیدی مانند هند و چین فروش خوبی را تجربه کردند. اچ‌ام‌دی‌، سال ۲۰۱۸ را با مدل‌های متنوعی آغاز کرد و نوکیا ۷ پلاس یکی از چند گوشی معرفی شده در کنگره جهانی موبایل امسال بودند که راهی بازار کشورمان نیز شده‌اند.

نوکیا ۷ پلاس / Nokia 7 Plus

پیش از این اندروید وان را بیشتر در گوشی‌های اقتصادی دیده بودیم با این حال خوشبختانه نوکیا ۷ پلاس یکی از اعضای این پروژه‌ی گوگل است؛ همین مساله ۷ پلاس را در خط مقدم دریافت به‌روزرسانی‌های اندروید قرار می‌دهد و تجربه‌ای خالص از اندروید را به همراه دارد؛ طراحی نوکیا ۷ پلاس به لطف نمایشگر کشیده ۶ اینچی آن و انحنای گوشه‌ها آن یادآور پیکسل است با این حال هنوز اچ‌ام‌دی با استفاده از نوارهای مسی ظاهری خاص و متفاوت به ۷ پلاس بخشیده است. اسنپدراگون ۶۶۰، ۴ گیگابایت حافظه‌ی رم و حافظه‌ی ذخیره‌سازی ۶۴ گیگابایتی روی کاغذ برای یک میان‌رده ایده‌آل است.

دوربین دوگانه مجهز به لنزهای زایس در نوکیا ۷ پلاس حرف‌های زیادی برای گفتن دارد اما این دوربین تا چه حد توانمند است؟ آیا طراحی هنوز هم نقص‌های گوشی‌های نسل گذشته را دارد؟ باتری بزرگ و ۳۸۰۰ میلی‌آمپر ساعتی آن تا چه حد در عمل توانمند است؟ نقاط ضعف و انگیزه‌های خرید این محصول چیست؟ برای پاسخ به این سوالات با زومیت و بررسی نوکیا ۷ پلاس همراه باشید. پیش از هر چیز از شما دعوت می‌کنیم برای آشنایی با این محصول نگاهی به جدول مشخصات داشته باشید.

نوکیا ۷ پلاس توسط فروشگاه آل‌دیجیتال برای بررسی در اختیار زومیت قرار گرفته است.

مشخصات فنی

طراحی

بدنه‌‌ای بسیار باکیفیت و زیبا

در روزگاری که حتی پایین‌رده‌ها نیز به استفاده از شیشه در قاب پشتی روی آورده‌اند، اچ‌ام‌دی گلوبال فلز را برای ساخت میان‌رده‌ی قدرت‌مند خود درنظر گرفته است. فنلاندی‌ها از آلومینیوم سری ۶۰۰۰ با پوششی شبیه به پلاستیک روی آن در ساخت نوکیا ۷ پلاس بهره گرفته‌اند؛ اچ‌ام‌دی پوشش شش لایه‌ی روی آلومینیوم این گوشی را سرامیکی اعلام کرده است. این پوشش مات استفاده شده در نوکیا ۷ پلاس ظاهری شیک و زیبا به آن بخشیده است به طوری که ترکیب چنین پوششی با نوارها و خطوط مسی، حس با کیفیت بودن را به کاربر القا می‌کند. وزن ۱۸۱ گرمی و ابعاد دستگاه برای یک گوشی ۶ اینچی مناسب است؛ طول و عرض ۱۵۸.۴ و ۷۵.۶ میلی‌متری نوکیا ۷ پلاس تقریبا با رقیبش گلکسی ای ۸ پلاس یکسان است. ناگفته نماند که نوکیا ۷ پلاس در دو رنگ سفید و مشکی روانه‌ی بازار شده است.

نوکیا ۷ پلاس / Nokia 7 Plus

استفاده از نمایشگر کشیده‌ی ۱۸ به ۹ در حالتی که نوکیا ۸ سیروکو و نوکیا ۶.۱ از نمایشگرهایی ۱۶ به ۹ بهره می‌برند قدم روبه‌جلویی از سوی فنلاندی‌ها محسوب می‌شود؛ این نمایشگر ۶ اینچی تقریبا ۷۷.۲ درصد سطح جلوی گوشی را به خود اختصاص داده است و با گوشه‌های انحنادارش ظاهر مدرنی به گوشی بخشیده است. طراحی دستگاه به لطف چنین نسبتی بهینه‌تر از دو گوشی نامبرده شده است و به لطف پوشش مات آن به خوبی در دست می‌نشیند؛ البته انحنای مناسب لبه‌های پشتی نیز به خوش‌دست‌تر شدن دستگاه کمک شایانی کرده‌اند. ۷ پلاس مستعد جذب اثر انگشت است و پاک کردن اثر انگشت چرب از روی آن چالش‌برانگیز است. خوشبختانه به جز ۴ قطعه کوچک روی فریم دستگاه، خبری از خطوط آنتن در بدنه‌ی بیرونی نوکیا ۷ پلاس نیست.

نوکیا ۷ پلاس / Nokia 7 Plus

اچ‌ام‌دی از شیشه‌ی ۲٫۵D با پوشش گوریلا گلس ۳ در جلوی گوشی استفاده کرده است که به خوبی با فریم گوشی پیوند خورده‌اند و در زمان سوایپ از لبه‌ها حس خوبی را منتقل می‌کنند. جلوی گوشی، انحناهای گوشی و نمایشگر تا حدودی یادآوری پیکسل‌های گوگل است؛ متاسفانه خبری از چراغ اعلان‌ها در نوکیا ۷ پلاس نیست و فنلاندی‌ها در اقدامی غیر ضروری در سمت راست و بالای نمایشگر نام نوکیا را هک کرده‌اند. برخلاف نوکیا ۶.۱ در ۷ پلاس نام نوکیا در پشت گوشی به صورت چاپی نقش بسته است که همین مساله احتمال پاک شدن آن به مرور زمان را افزایش می‌دهد. متاسفانه نوکیا ۷ پلاس فاقد هرگونه استاندارد مرتبط با نفوذ گرد و غبار و آب است.

کلیدهای حجم صدا و پاور از جنس فلز ساخته شده‌اند و علاوه بر استحکام بالا ارتفاع مناسبی نیز دارند. در لبه‌ی پایینی نیز درگاه‌ USB نوع C با پشتیبانی از OTG و خروجی اسپیکر مونوی گوشی قرار گرفته‌اند؛ خوشبختانه محل اسپیکر مناسب‌تر از نوکیا ۶.۱ انتخاب شده است و توسط دست پوشانده نمی‌شود. درگاه سیم‌کارت و حافظه‌ی ذخیره‌سازی خارجی نیز طبق انتظار در لبه‌ی سمت چپ قرار گرفته است؛ افزایش حافظه تا سقف ۲۵۶ گیگابایت مقدور است و گوشی از جایگاه دوم سیم‌کارت برای این کار استفاده می‌کند. طراحان نوکیا ۷ پلاس جک ۳.۵ میلی‌متری صدا را در لبه‌ی بالایی گوشی قرار داده‌اند.

دوربین دوگانه‌ی دستگاه در حلقه‌ای برآمده با در بین نواری مسی رنگ جای گرفته است؛ فلش در سمت راست دوربین و حسگر نیز در زیر آن قرار گرفته است و دسترسی به آن برای دست‌های کاربر به سادگی امکان‌پذیر است. این حسگر دایره‌ای شکل عمق کمی دارد به همین دلیل با وجود ابعاد کوچکش قرارگیری دست روی خود را به خوبی حس می‌کند. سرعت و عملکرد این سنسور با انتظاراتمان از یک میان‌رده‌ هم‌خوانی داشت و مشکلی از نظر تاخیر در آن مشاهده نشد.

نمایشگر

نوکیا ۷ پلاس به عنوان بهترین میان‌رده‌ی برند نوکیا بر خلاف برادر ارزان‌ترش یعنی نوکیا ۶.۱ به نمایشگری کشیده با نسبت ۱۸ به ۹ مجهز شده است. البته هنوز خبری از نمایشگرهای اولد در میان‌رده‌های نوکیا نیست و اچ‌ام‌دی نوکیا ۷ پلاس را نیز با پنل IPS LCD روانه‌ی بازار کرده است. طبق انتظار رزولوشن نمایشگر ۶ اینچی نوکیا ۷ پلاس ۲۱۶۰ در ۱۰۸۰ پیکسل است؛ چنین رزولوشنی تراکم پیکسل قابل‌قبول ۴۰۲ پیکسل بر اینچ را به ارمغان می‌آورد که تصاویر شارپ در این نمایشگر تضمین می‌کند. گوشه‌های نمایشگر همانند بسیاری از گوشی‌های جدید به صورت منحنی و تیز طراحی نشده است.

نوکیا ۷ پلاس / Nokia 7 Plus

نمایشگری خوب با حداکثر روشنایی معمولی

طبق روال بررسی‌های زومیت، نوکیا ۷ پلاس را از نظر روشنایی و توانایی تولید رنگ مشکی عمیق بررسی کردیم. حداکثر روشنایی نمایشگر نوکیا ۷ پلاس به ۳۰۶ نیت می‌رسد که عددی متوسط برای یک گوشی میان‌رده در این بازه‌ی قیمتی محسوب می‌شود؛ میان‌رده‌هایی همچون ایکس ای ۲ اولترای سونی با پنل ال‌سی‌دی به روشنایی ۶۰۰ نیتی دست‌ یافته‌اند. همانند نوکیا ۶.۱ با کمال تعجب در هنگام بررسی عملکرد دستگاه از نظر روشنایی در حالت تنظیم خودکار، به محدود شدن روشنایی روی ۲۴۰ نیت برخوردیم؛ منابع نور استفاده شده برای این تست مشابه شرایط بررسی دیگر گوشی‌ها بود. رنگ مشکی در نوکیا ۷ پلاس نمایش رضایت‌بخشی دارد و اچ‌ام‌دی در این مورد استانداردهای بازار میان‌رده‌ها را رعایت کرده است. شایان ذکر است که برای اندازه‌گیری روشنایی رنگ‌های سفید، مشکی و محاسبه‌ی نسبت کنتراست از الگوی شطرنجی ANSI بهره گرفتیم؛ نسبت کنتراست ۱۰۱ قابل رقابت با بهترین‌های این بخش نیست. جدول زیر اطلاعات کاملی از عملکرد نوکیا ۷.۱ و دیگر گوشی‌های میان‌رده در بحث روشنایی و دقت رنگ در اختیارتان قرار می‌دهد:

روشنایی نمایشگر White, 0% Black, 100%, Manual White, 100%, Manual Black, 100% Auto White, 100%, Auto Max Native Contrast Avg. Color Error
(Std. Mode / Most Accurate)
Nokia 7 Plus ۲٫۱ ۳٫۳ ۳۳۶ ۲٫۸۷ ۲۴۱ ۱۰۱ ۴٫۶
۴٫۶
Redmi Note 5 ۰٫۸۷ ۲٫۹۵ ۳۶۷ ۳ ۳۷۲ ۱۲۴٫۴ ۴
۴٫۳ (Standard Mode)
Redmi 5 Plus ۰٫۸۳ ۳٫۲ ۳۷۷ ۴٫۵۲ ۴۰۵ ۱۲۴ ۴٫۲
۴٫۷ (Standard Mode)
Honor 9 Lite ۱٫۸ ۳٫۰۲ ۳۵۲ ۳٫۰۲ ۳۵۲ ۱۱۶٫۶ ۶٫۹
۶٫۹
Y7 Prime 2018 ۱٫۶ ۲٫۰۲ ۳۱۰ ۲٫۰۲ ۳۱۰ ۱۵۳٫۵ ۸٫۵
۸٫۵
Nova 3e ۱٫۴۲ ۳٫۰۳ ۳۲۵ ۳٫۰۳ ۳۲۵ ۱۰۷ ۴٫۸
۴٫۸
Xperia XA2 Ultra ۴٫۸۲ ۴٫۷۵ ۶۰۳ ۴٫۷۵ ۶۰۳ ۱۲۷ ۵٫۷
۳٫۸ (Standard Mode)
Xperia XA2 ۳٫۴۲ ۴٫۲۶ ۴۸۲ ۴٫۲۶ ۴۸۲ ۱۱۳ ۶٫۴
۴٫۱ (Standard Mode)
Redmi Note 5A ۱٫۲ ۳٫۴۵ ۳۹۱ ۳٫۵۰ ۴۰۰ ۱۱۶
Honor 7X ۲٫۶۶ ۲٫۰۴ ۲۹۰ ۲٫۰۹ ۲۹۲ ۱۴۲
P smart ۲٫۴۳ ۳٫۹۴ ۵۲۲ ۳٫۹۵ ۵۲۲ ۱۳۲ ۵٫۶
۵٫۶
Zenfone Max Plus ۶٫۵ ۳٫۵۸ ۳۷۸ ۳٫۲۳ ۳۵۴ ۱۰۵٫۶
Xperia XA1 Ultra ۲۳٫۳ ۳٫۹۵ ۴۷۰ ۳٫۹۶ ۴۷۰ ۱۱۸
Galaxy A8+ 2018 ۲٫۵۳ ۰ ۵۶۸ ۰ ۷۹۵
Galaxy A8 2018 ۲٫۶۰ ۰ ۵۷۰ ۰ ۷۶۳
Honor 9 ۲٫۴۸ ۳٫۸۷ ۴۷۹ ۳٫۸۷ ۴۸۰ ۱۲۴
Mate 10 lite ۲٫۴۲ ۱٫۹۲ ۲۷۹ ۱٫۹۲ ۲۸۳ ۱۴۷
Xperia XA1 Plus ۳۲ ۳٫۵۲ ۴۳۲ ۳٫۶۱ ۴۴۳ ۱۲۲
Neffos X1 lite ۵٫۷۶ ۴٫۱۸ ۲۸۳ ۴٫۲۳ ۲۹۲ ۶۷٫۷
Nova 2 Plus ۲٫۳۰ ۳٫۹۶ ۴۸۳ ۴ ۴۸۶ ۱۲۱
Nokia 5 ۱٫۹ ۶٫۱۲ ۵۶۵ ۵٫۲ ۵۶۷ ۹۱٫۱

متاسفانه همانند نوکیا ۶.۱ خبری از تنظیمات مودهای رنگ در نوکیا ۷ پلاس نیست و منوی تنظیمات به موارد محدودی خلاصه می‌شود. روشنایی حداقل مناسب ۲.۱ نیتی در کنار ویژگی‌ «Night Light» تا حد زیادی از آزاردهنده بودن استفاده از گوشی در محیط‌های تاریک کاسته است؛ طبق انتظار امکان زمان‌بندی و تغییر شدت فیلتر نیز در این قابلیت گنجانده شده است. قابلیت «Ambient display» هم در نوکیا ۷ پلاس حضور دارد که به کمک آن با بلند کردن گوشی اعلان‌ها، ساعت و تاریخ را مشاهده خواهید کرد؛ این قابلیت شبیه به ویژگی نمایشگر همیشه روشن است با این تفاوت که تنها در مواقعی که کاربر گوشی را بلند می‌کند نمایشگر برای ارائه‌ی برخی اطلاعات روشن می‌شود. اسلایدر روشنایی در نوکیا ۷ پلاس توازن خوبی ندارد؛ به این معنی که برای دستیابی به نیمی از روشنایی حداکثر نمایشگر می‌بایست اسلایدر در موقعیت حدودی ۸۰ درصد قرار دهید.

رابط کاربری نوکیا ۷ پلاس

خوانایی نمایشگر نوکیا ۷ پلاس زیر نور خورشید، بهترین چیزی نیست که در میان‌رده‌ها دیده‌ایم با این حال نتیجه برای یک پنل ال‌سی‌دی نکته‌ی مثبتی محسوب می‌شود. زاویه‌ی دید همانند نوکیا ۶.۱ با تنظیم مناسب روشنایی در حد مطلوبی قرار دارد. دقت نمایش‌رنگ‌ها در نوکیا ۷ پلاس با خطای متوسط ۴.۶ در فضای sRGB برای یک میان‌رده مناسب است؛ خطای کمتر از ۳ عموما ایده‌آل درنظر گرفته می‌شود. رنگ سفید کمی سردتر از سفید معیار نمایش داده می‌شود و بیش‌ترین خطا را نسبت به دیگر رنگ‌ها دارد. از نظر پوشش فضاهای رنگ sRGB و AdobeRGB نوکیا ۷ پلاس با ثبت ۱۰۰ و ۹۰.۳ درصد عملکرد خوبی دارد. طراوت رنگ‌ها رضایت‌بخش است و رنگ‌ها زنده و در پاره‌ای از اوقات اشباع به نظر می‌رسند. نمایشگر نوکیا ۷ پلاس برگ برنده‌ی آن برای بازار میان‌رده‌ها نیست و گزینه‌های بهتری و بدتر زیادی در این بازه قیمتی وجود دارد.

اسپیکر

در نوکیا ۷ پلاس خبری از اسپیکر استریو نیست و وظیفه‌ی تولید صدا برعهده‌ی اسپیکری تک‌کاناله در لبه‌ی پایین دستگاه قرار دارد. در حالت کلی نمی‌توان عملکرد اسپیکر این گوشی میان‌رده را شگفت‌زده دانست؛ اما صدای خروجی آن شفاف و با نویز پایین است، ضمن اینکه بلندی صدا در حد مطلوبی ارزیابی می‌شود. فنلاندی‌ها جک ۳.۵ میلی‌متری را نیز برای میان‌رده‌ی زیبای خود در نظر گرفته‌اند؛ بنابراین علاوه‌بر هدفون موجود در جعبه، می‌توان به‌راحتی از نمونه‌های دیگر نیز استفاده کرد. در حالت اتصال هدفون، بلندی صدا به میزان متوسط تنزل می‌کند؛ اما کماکان کیفیت و شفافیت صدا برای محصولی میان‌رده، قابل قبول به‌نظر می‌رسد.

رابط کاربری

نوکیا پس از شکست سختی که به دلیل پافشاری روی ویندوز موبایل خورد؛ بار دیگر اما این‌ بار با درس گرفتن از گذشته با آغوش باز اندروید را پذیرفت. از زمان بازگشت نوکیا به دنیای گوشی‌های هوشمند، رابط کاربری گوشی‌های این برند همواره ساده، سریع و نزدیک به اندروید خالص بوده است. گوگل برنامه‌ی اندروید وان را از مدت‌ها پیش در پیش گرفته است؛ استفاده‌ی شرکت‌های مختلف از یک رابط کاربری واحد اندروید آرزوی اهالی مانتن‌ویو است که تا امروز محقق نشده است. پیش از این عموما برنامه‌ی اندروید وان را تنها در گوشی‌های ارزان‌قیمت و اقتصادی دیده بودیم ولی حالا نام اندروید وان پشت گران‌ترین میان‌رده‌ی نوکیا نیز نقش بسته است.

نوکیا ۷ پلاس / Nokia 7 Plus

هر چه رابط کاربری به اندروید خالص نزدیک‌تر باشد شانس دریافت سریع‌تر به‌روزرسانی‌ها نیز افزایش پیدا می‌کند. نوکیا ۷ پلاس به لطف پروژه‌ی اندروید وان تا سه سال بروزرسانی‌های امنیتی و دو سال بروزرسانی اندورید را دریافت خواهد کرد. هم‌اکنون نیز این گوشی بخشی از پروژه تربل گوگل است و نسخه‌ی بتای اندروید پی برای آن قابل دریافت است. نوکیا ۷ پلاسی که برای بررسی در اختیار زومیت قرار گرفت به‌روزرسانی امنیتی ماه می و نسخه‌ی ۸.۱.۰ را دریافت کرده بود. آیکون‌های دایره‌ای آشنای و زبان طراحی ساده‌ی متریال در سراسر رابط کاربری به چشم می‌خورد.

رابط کاربری نوکیا ۷ پلاس

طعم خالص و دوست‌داشتنی اندروید

خبری از اپلیکیشن‌های اضافی در نوکیا ۷ پلاس نیست و همین مساله سرعت کلی رابط کاربری را افزایش داده است؛ در حالت کلی اندروید اوریو در ۷ پلاس پایدار، سریع و سر راست است. اگر به دنبال رابط کاربری پر از ویژگی‌های متنوع هستید اندروید خالص ناامیدتان خواهد کرد؛ در اندروید خالص اجرا شده در نوکیا ۷ پلاس تنظیمات خاص برای بازی، استفاده از دو حساب‌کاربری در پیام‌رسان‌ها، تغییر ترنزیشن‌ها، تغییر تم و مواردی از این دست به چشم نمی‌خورد و تنها اپلیکیشن‌ها و قابلیت‌های ضروری در دسترس کاربر خواهد بود. آیکون‌های دایره‌ای رابط کاربری شما را به یاد پیکسل‌های گوگل می‌اندازد با این وجود امکان تغییر آیکون‌ها در تنظیمات هوم اسکرین نیز وجود دارد. نرم‌افزار دوربین را تنها بخشی از رابط کاربری باید دانست که نسبت به اندروید خالص دچار تغییر شده است و فنلاندی‌ها از اپ دوربین خود بهره گرفته‌اند.

رابط کاربری نوکیا ۷ پلاس

اگر به دنبال بستن تمام اپلیکیشن‌های در حال اجرا هستید، گزینه‌ی «Clear All» را در نگاه اول در صفحه‌ی اپلیکیشن‌های اخیر نخواهید یافت؛ برای این کار می‌بایست کارت‌ها را کمی با سوایپ به پایین کشیده تا گزینه‌ی Clear All نمایان شود. چندین ژست حرکتی برای ساده‌تر کردن کار با گوشی در بخش «System» در دسترس کاربران است؛ سوایپ حسگر برای نمایش اعلان‌ها، برداشتن گوشی و قطع صدای زنگ و بلند کردن گوشی و نمایش اعلان‌ها توسط Ambient display مواردی هستند که در این بخش قابل فعال‌سازی هستند.

دوربین

پیش از خروج از دنیای موبایل، گوشی‌های نوکیا همواره جز برترین نمونه‌های بازار در بخش دوربین بودند. بسیاری از اولین‌های بخش دوربین گوشی‌های موبایل توسط نوکیا و پیش از ظهور عصر گوشی‌های هوشمند معرفی و عرضه شدند. اما پس از ورود مجدد گوشی‌های نوکیا در سال ۲۰۱۷، برترین محصولات این برند اعم از نوکیا ۸ با دوربین دوگانه‌ی خود، یارای رقابت با بزرگان این بخش را نداشت. سرعت فوکوس پایین و الگوریتم پردازشی ضعیف که منجر به ثبت تصاویری با جزئیات اندک و رنگ‌های غیرواقعی می‌شد، از جمله نقاط ضعف بزرگ دوربین گوشی‌های هوشمند نوکیا بوده است.

اما در مراسم معرفی نوکیا ۷ پلاس، مدیران HMD از آغاز تحولات جدیدی در دوربین گوشی‌های خود صحبت کردند. تاکنون HMD در صدد بازگشت به استاندارد‌های بزرگان دنیای موبایل بود؛ اما اکنون به کمک شرکای تجاری خود اعم از زایس در نظر دارد تا مانند گذشته خود را پیشتاز فناوری‌های نوین گوشی‌های هوشمند ببیند.

نوکیا ۷ پلاس / Nokia 7 Plus

نوکیا ۷ پلاس با وجود ماهیت میان‌رده بودن خود، به همراه نوکیا ۸ سیروکو به بهترین دوربین گوشی‌های نوکیا مجهز شده است. تجهیز به ماژول دوگانه‌ی دوربین با سنسورهای ۱۲ (ابعاد پیکسل ۱.۴ میکرومتر و لنز با F/1.75) و ۱۳ مگاپیکسلی (ابعاد پیکسل ۱.۰ میکرومتر و لنز با F/2.6) در بخش پشتی و ترکیب سنسور ۱۶ مگاپیکسلی و لنز F/2.0 باعث شده است تا حداقل روی کاغذ نوکیا ۷ پلاس به یکی از مجموعه‌های توانمند دوربین مجهز باشد.

در حالی که نوکیا ۸ با توجه به ماهیت پرچمدار بودن خود، در بخش دوربین به هیچ وجه یارای رقابت با بزرگانی مانند گلکسی اس ۸ و میت ۱۰ را نداشت،‌ نوکیا ۷ پلاس از همان ابتدا بهبود‌های خود را به وضوح نشان می‌دهد. میان‌رده‌ی جدید نوکیا سرعت فوکوس و ثبت تصویر بسیار خوبی را برای کاربران به ارمغان می‌‌‌آورد تا حین عکاسی هیچ سوژه‌ای از دست نرود.

دوربین عالی در کلاس میان‌رده‌ها

اما بزرگ‌ترین مزیت ۷ پلاس نسبت به تمام رقبای خود، استفاده از چینش دوگانه‌ی دوربین با لنز‌هایی با فاصله‌‌ی کانونی متفاوت جهت تجهیز به قابلیت زوم دو برابر بدون افت کیفیت است. این قابلیت در ثبت تصاویر پرتره، مولفه‌ی بسیار موثری است که منجر به ثبت تصاویری مشابه با دوربین‌های عکاسی و لنز‌های مخصوص ژانر پرتره می‌شود. پیش از این دوربین‌ گوشی‌های هوشمند تنها از یک لنز واید بهره می‌بردند که در این حالت پس از ثبت تصاویر پرتره، شاهد وقوع اعوجاج در تصویر ثبت غیر واقعی اشکال (ثبت بیضی شکل صورت) خواهیم بود.

نمونه عکسمونه عکس

زوم دو برابر

نمونه عکس

حالت عادی

اما در کنار قابلیت زوم دو برابری، نوکیا ۷ پلاس به واسطه‌ی دوربین دوگانه‌ی خود قابلیت ایجاد جلوه‌ی بوکه‌ی مصنوعی را نیز دارد تا با اطلاعات دریافتی از هر دو سنسور و لنز و درک سوژه و محیط اطراف آن، اقدام به مات کردن اطراف سوژه می‌کند. ۷ پلاس در این زمینه عملکرد بسیار خوبی از خود نشان می‌دهد. الگوریتم پردازشی دوربین این گوشی با رفتار بالغی، به خوبی مرز سوژه با محیط اطراف را تشخیص داده و با درک مناسب فاصله‌ی‌ بخش‌های مختلف پس‌زمینه با سوژه، اقدام به ایجاد جلوه‌ی بوکه می‌کند. به لطف امکان زوم دو برابری، ۷ پلاس در بخش تصاویر پرتره نتیجه‌ی نهایی بسیار خوبی را به همراه دارد.

اما بزرگ‌ترین مشکل میان‌رده‌ی جذاب نوکیا، ثبت نه چندان دقیق رنگ‌ها است. دوربین ۷ پلاس برای افزایش جذابیت، عموما به اغراق در رنگ‌ها می‌پردازد. البته این موضوع شاید برای کاربری عکاسی با موبایل و بسیاری از کاربران نه تنها به عنوان نقطه‌ی ضعف تلقی نشود، بلکه جذاب باشد.

نوکیا ۷ پلاس / Nokia 7 Plus

اما شاید بتوان عکاسی در شرایط تاریک را بزرگ‌ترین نقطه‌ ضعف ۷ پلاس دانست. در این شرایط تصاویر نویز قابل توجهی به همراه دارند و الگوریتم پردازشی برای حفظ جزئیات، پردازش سنگینی روی تصاویر انجام نمی‌دهد تا شاهد نویز واضحی باشیم. با این که تمامی گوشی‌های هوشمند در این زمینه ضعف زیادی دارند، اما ۷ پلاس با توجه به تجهیز به برترین دوربین موجود در محصولات نوکیا، عملکردی برابر در مقایسه با بهترین‌های بخش میان‌دره اعم از گلکسی A8 سامسونگ، ندارد. این موضوع هنگام عکاسی با دوربین دوم در این شرایط، بیش از پیش خودنمایی می‌کند و تصاویر بدست‌ آمده به سختی جزئیات قابل استفاده‌ای را به همراه دارند. البته با توجه به ابعاد کوچک‌تر سنسور دوم، این موضوع چندان دور از انتظار نبود.

۷ پلاس در بخش سلفی نیز مجموعه‌ی جذابی را با خود به همراه دارد. سنسور ۱۶ مگاپیکسلی دوربین سلفی این گوشی، در شرایط نوری مناسب، تصاویر بسیار خوبی با سطح بالای جزئیات را ثبت می‌کند. البته باید در نظر داشته باشید که هنگام ثبت تصاویر پرتره قابلیت زیباسازی را تا حد ممکن در سطح پایینی قرار دهید؛ زیرا الگوریتم پردازشی علاقه‌ی زیادی به زیباسازی تصاویر ثبت شده با این دوربین را دارد که در نهایت منجر به تصاویری با جزئیات کم و نه چندان جذاب می‌شود. جلوه‌ی بوکه‌ی ایجاد شده با این دوربین نیز تعریف چندانی ندارد و ایرادات زیادی مانند تشخیص نامناسب مرز سوژه و از بین رفتن جزئیات را به همراه دارد.

نمونه عکس

سلفی عادی

نمونه عکس

سلفی با بوکه‌ی مصنوعی

نوکیا ۷ پلاس در بخش نرم‌افزار شباهت زیادی به پرچمدار پیشین این شرکت دارد. قابلیت‌هایی مانند ثبت همزمان تصویر با دوربین‌های جلو و عقب، پانوراما و حالت Pro جهت امکان اعمال تنظیمات دستی برای کاربران حرفه‌ای در دسترس است. بزرگ‌ترین کمبود موجود در این بخش را می‌توان حالت جلوه‌های واقعیت افزوده دانست که در حال حاضر در عموم گوشی‌های هوشمند رده‌بالا وجود دارد. در بخش ویدیو نیز محصول جدید نوکیا با قابلیت‌هایی اعم از ضبط کلیپ‌های ۴K، تایم‌لپس و صحنه‌آهسته در با رزولوشن ۱۰۸۰p و نرخ ۱۲۰ فریم بر ثانیه، باعث شده است تا در این بخش نیز هیچ کمبودی حس نشود. فناوری OZO Audio‌ نیز برای ضبط فراگیر ۳۶۰ درجه‌ی صدا به لطف سه میکروفن تعبیه شده که پیش از این در نوکیا ۸ نیز به کار گرفته شده بود، در ۷ پلاس در دسترس است تا کیفیت صدای کلیپ‌های ضبط شده نیز در سطح بالایی قرار داشته باشد.

نوکیا ۷ پلاس بدون شک به دوربین بسیار توانمندی مجهز است. مجموعه‌ی سنسور و لنز‌های به کار گرفته شده توسط HMD باعث شده است تا با یکی از بهترین دوربین‌های عکاسی بخش میان‌رده‌ی بازار مواجه باشیم. می‌توان از مواردی مانند عدم تجهیز به لرزش‌گیر OIS، جزئیات کمتر دوربین دوم و رنگ‌های نه‌‌چندان دقیق را به راحتی و به واسطه‌ی نقاط قوت متعددی اعم از بوکه‌ی خوب، دوربین سلفی جذاب، قابلیت زوم دو برابر، ویدیو‌های ۴K و صحنه‌آهسته، رابط کاربری ساده و کارآمد، چشم‌پوشی کرد. شاید در بعضی بخش‌ها ۷ پلاس عملکرد ضعیف‌تری نسبت برخی از رقبای خود داشته باشد، اما بسته‌ی ارایه شده توسط نوکیا، به صورت کلی جذاب‌تر بوده و نتیجه‌‌ی بسیار خوبی را به همراه دارد.

نمونه تصاویر ثبت شده با نوکیا ۷ پلاس

سخت‌افزار

پیش‌تر در دنیای گوشی‌های هوشمند و به خصوص انواع مجهز به سیستم عامل اندروید، تنها گزینه‌هایی که قابلیت کارکرد روان و بدون هرگونه مشکل را برای دو سال یا بیشتر را داشتند، محصولات پرچمدار بودند. ضعف توان پردازشی گوشی‌های هوشمند ارزان‌تر در حدی بود که برخی از نمونه‌های معرفی شده، از همان ابتدا به خوبی توانایی پردازش‌های سیستم عامل اندروید را نداشتند.

اما این موضوع به تازگی تغییرات گسترده‌ای کرده است و برای اجرای روان و بدون مشکل تمامی امور، نیازی به استفاده از پردازنده‌های توانمند پرچمداران نیست. کوالکام به عنوان بزرگ‌ترین تولید‌کننده‌ی پردازنده‌های موبایل در جهان، سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در توسعه‌ی انواع ارزان‌قیمت و توانمند کرده و می‌توان شروع این موج را پردازنده‌های اسنپدراگون ۴۲۰ و ۶۱۵ دانست که به توان مناسبی را در اختیار کاربران قرار می‌دادند. با این که این پردازنده‌ها برای امور ساده توانایی کافی داشتند، اما با سنگین شدن اپلیکیشن‌ها و نیاز کاربران به انجام امور چندوظیفگی، کاربر را با لگ‌های گاه‌و‌بی‌گاه همراه می‌کردند.

توسعه‌ی پردازنده‌های اقتصادی توانمند‌تر با قابلیت فعال بودن هر هشت هسته در ادامه منجر به تولید پردازنده‌ی بسیار محبوب اسنپدراگون ۶۲۵ و در ادامه، اسنپدراگون ۶۳۰ و ۶۳۵ شد. اما با وجود توان پردازشی عالی و مصرف بسیار کم، هم‌چنان این پردازنده‌ها یک نقطه ضعف بزرگ داشتند و آن استفاده از معماری پیش‌‌فرض هسته‌های A-53 شرکت آرم بود. در طرف مقابل هم پردازنده‌های اسنپدراگون ۶۵۰ و ۶۵۲ مصرف بسیار بالایی داشتند و برای استفاده در گوشی‌های موبایل مناسب نبودند.

نوکیا ۷ پلاس / Nokia 7 Plus

تمام این موارد باعث تولد اسنپدراگون ۶۶۰ شد. پردازنده‌ی هشت هسته‌ای توانمند با لیتوگرافی ۱۴ نانومتری و تجهیز به هشت هسته‌ی سفارشی شده‌ی Kryo 260 که در کنار خود واحد گرافیکی آدرنو ۵۱۲ را می‌بیند. پشتیبانی از رم LPDDR4 تا فرکانس حداکثر ۱۸۶۶ مگاهرتز، وای‌فای ۸۰۲٫۱۱ac به همراه پشتیبانی از چند‌ورودی و خروجی، بلوتوث ۵ و مودم X12 (سرعت دانلود تا ۶۰۰ و آپلود تا ۱۵۰ مگابیت بر ثانیه) از دیگر مشخصه‌های این پردازنده است.

با این که بخش هسته‌های پردازشی اصلی اسنپدراگون ۶۶۰ تغییرات گسترده‌ای را نسبت به برادران ارزان‌تر و ۱۴ نانومتری خود دیده است، اما واحد گرافیکی آدرنو ۵۱۲ در واقع همان واحد گرافیکی آدرنو ۵۱۰ اورکلاک شده است که بدین ترتیب بهبود توان پردازشی ۱۵ تا ۲۰ درصدی را به همراه دارد.

عملکرد حافظه‌ی ذخیره‌سازی ابزارهای موبایل میان‌رده و پایین‌رده
مدل‌ها / عملکرد نرخ خواندن ترتیبی
(مگابایت‌برثانیه)
نرخ نوشتن ترتیبی
(مگابایت‌برثانیه)
نرخ خواندن تصادفی
(مگابایت‌برثانیه)
نرخ نوشتن تصادفی
(مگابایت‌برثانیه)
نوکیا ۷ پلاس ۲۷۶.۱۸ ۲۰۲.۵۵ ۵۵.۵۴ ۱۷.۶۴
ردمی ۵ پلاس ۲۸۰.۵۲ ۲۱۱.۴۱ ۶۰.۰۷ ۱۷.۷۹
ردمی نوت ۵ ۲۵۲.۴۱‍‍ ۱۲۶.۲ ۴۷.۰۱ ۱۳.۷۹
آنر ۹ لایت ۲۶۷.۵۴ ۱۳۰.۷۱ ۶۷.۹۵ ۶۵.۰۷
وای ۷ پرایم ۲۰۱۸ ۲۶۱.۲۳ ۱۱۹.۵۲ ۳۶.۴۵ ۸.۵۱
نوا ۳e ۲۹۶.۲۱ ۲۰۱.۶۶ ۴۳.۸ ۷۲.۶۱
اکسپریا ایکس ای ۲ اولترا ۲۸۷.۵۵ ۱۴۱.۲۴ ۷۶.۲۹ ۱۰.۱۵
اکسپریا ایکس ای ۲ ۲۶۷.۹۳ ۱۲۷.۸۵ ۴۳.۷۶ ۱۳.۱۷
شیائومی ردمی نوت ۵A ۲۶۳.۶۲ ۷۹.۸۹ ۵۷.۱۴ ۹.۶۹
آنر ۷ ایکس ۲۹۵.۸۶ ۱۹۲.۳۸ ۵۷.۸۲ ۲۵.۴۸
پی اسمارت ۲۶۶.۸ ۱۳۲.۰۲ ۷۱.۹۶ ۲۰.۵۴
ذن‌فون مکس پلاس ۲۶۹.۶۸ ۷۲.۱۹ ۳۶.۸۲ ۱۰.۵
اکسپریا ایکس‌ ای وان اولترا ۲۶۲.۸۴ ۸۵.۳۹ ۴۲.۳۷ ۱۲.۱۹
گلکسی ای ۸ پلاس ۲۹۲.۲۱ ۹۹.۱۳ ۷۱.۳۵ ۹.۳۱
گلکسی ای ۸ ۲۹۹.۲۶ ۸۶.۶ ۷۸.۲۸ ۱۰.۱۳
آنر ۹ ۲۸۱.۷۲ ۹۷.۷۱ ۲۸.۳۸ ۱۳.۸۵

نوکیا در ۷ پلاس از حافظه‌ی ذخیره‌سازی eMMC5.1 بهره برده است. با این که این حافظه نسبت به نمونه‌ی گران‌تر UFS که در گوشی‌های هوشمند پرچمدار به کار می‌رود، سرعت کمتری داشته و قابلیت خواندن و نوشتن همزمان را نیز به همراه ندارد، اما به خوبی تمام نیاز‌های کاربری را پاسخ خواهد داد و سرعت برابری با استاندارد این روز‌های گوشی‌های هوشمند میان‌رده به همراه دارد.

قدرت پردازشی بسیار خوب و در حد پرچمداران ۲۰۱۷

پردازنده‌ی اسنپدراگون ۶۶۰ به لطف استفاده از معماری سفارشی‌سازی شده‌ی کوالکام، توان پردازشی مشابه با اسنپدراگون ۸۲۱ را ارایه می‌دهد که در پرچمداران دو سال پیش مانند گوگل پیکسل به کار گرفته شده بود. این موضوع خبر از آینده‌ای روشن برای گوشی‌های هوشمند میان‌رده می‌دهد. اکنون کاربران تنها با پرداخت مبلغی نه‌چندان زیاد برای گوشی‌های میان‌رده، امکان تجربه‌ی توان پردازشی مشابهی با نمونه‌های پرچمدار سال ۲۰۱۷ با قیمت ۷۰۰ تا ۹۰۰ دلار را دارند. این موضوع بدین معنی است که می‌توان اکنون با یک گوشی هوشمند میان‌رده، برای مدت زمان طولانی تجربه‌ی کاملا روان و بدون مشکلی را داشت.

جدول بنچمارک‌ ابزارهای موبایل میان‌رده و پایین‌رده
تلفن / تبلت AnTutu 7/6 ۳DMark
IceStorm
Unlimited
PCMark Work2.0
Overall/Web Browsing 
GeekBench4
Single/Multi
GFXBench
Manhattan 3.1/OffScreen 
GFXBench
CarChase/OffScreen
GFXBench
T-Rex/OffScreen
Nokia 7 Plus ۱۳۴۸۲۴
۱۱۵۷۱۳
۲۶۱۴۲ ۶۱۰۳
۵۶۰۲
۱۶۵۰
۵۸۲۶
۱۴FPS
15FPS
۸٫۵FPS
9FPS
۴۷FPS
50FPS
Redmi 5 Plus ۷۶۵۴۶
۶۰۰۸۷
۱۳۶۴۱ ۴۸۹۹
۵۱۴۰
۸۷۰
۳۸۷۱
۶٫۲FPS
6.4FPS
۳٫۴FPS
3.5FPS
۱۷FPS
23FPS
Redmi Note 5 ۱۱۴۴۵۳
۹۱۸۵۹
۱۹۷۶۹ ۵۶۰۲
۵۳۰۰
۱۳۴۰
۴۹۴۰
۹٫۷FPS
10FPS
۶٫۰FPS
6.3FPS
۳۴FPS
35FPS
Honor 9 Lite ۸۹۰۶۲
۵۰۴۱۲
۸۱۱۵ ۵۰۵۳
۵۸۹۳
۹۳۳
۳۷۰۹
۵٫۴FPS
5.4FPS
۳٫۲FPS
3.2FPS
۱۹FPS
19FPS
Huawei Y7 Prime 2018 ۵۹۷۸۹
۴۵۸۱۵
۵۸۴۶ ۳۹۷۰
۴۴۸۸
۶۷۱
۲۸۰۱
۱۰FPS
4.6FPS
۵٫۳FPS
2.5FPS
۲۶FPS
16FPS
Huawei Nova 3e ۸۸۱۳۰
۷۰۱۷۹
۱۱۹۱۶ ۴۹۰۷
۵۱۶۵
۹۲۷
۳۶۹۲
۵٫۳FPS
5.1FPS
۳٫۱FPS
3.2FPS
۱۹FPS
19FPS
Xperia XA2 Ultra ۸۸۸۷۶
۷۰۰۷۹
۱۶۹۶۷ ۵۱۶۷
۵۳۸۷
۸۵۱
۴۱۸۶
۱۰٫۰FPS
9.7FPS
۶٫۰FPS
5.5FPS
۳۱FPS
29FPS
Xperia XA2 ۸۹۳۶۵
۷۰۸۱۸
۱۶۴۹۳ ۴۹۳۶
۵۲۷۶
۸۵۵
۴۱۴۵
۱۰٫۰FPS
9.7FPS
۵٫۹FPS
5.5FPS
۳۱FPS
29FPS
Xiaomi Redmi Note 5A ۴۳۲۵۷
۳۴۸۱۷
۶۲۹۵ ۳۳۴۶
۴۱۳۳
۶۷۹
۱۸۹۱
Not Supported Not Supported ۱۴FPS
7.7FPS
Honor 7X ۷۱۳۰۸
۵۲۲۳۳
۱۱۱۳۱ ۴۸۸۸
۵۰۷۳
۹۰۴
۳۳۷۱
۴٫۳FPS
4.3FPS
۲٫۷FPS
2.6FPS
۱۶FPS
16FPS
Huawei P Smart ۸۷۷۴۷
۶۶۲۹۳
۱۲۴۸۴ ۴۹۱۰
۵۰۳۴
۹۳۹
۳۶۸۴
۵٫۴FPS
5.4FPS
۳٫۲FPS
3.2FPS
۱۹FPS
19FPS
Zenfone Max Plus
۴۳۲۰۵
۷۱۹۶ ۲۷۴۸
۳۲۵۸
۴۳۱
۲۲۴۸
۴٫۴FPS
4.5FPS
۲٫۳FPS
2.4FPS
۱۶FPS
16FPS
Xperia XA1 Ultra
۶۳۸۵۵
۱۲۷۹۰ ۴۰۱۸
۴۲۴۶
۸۶۸
۳۷۲۲
۶٫۷FPS
6.2FPS
۴٫۰FPS
3.7FPS
۲۲FPS
22FPS
Mate 10 Lite
۶۱۹۹۷
۱۰۰۶۲ ۴۹۳۰
۵۲۴۳
۸۷۰
۳۲۶۷
۴٫۸FPS
4.8FPS
۲٫۹FPS
2.9FPS
۱۷FPS
17FPS
+Galaxy A8
۷۶۹۸۲
۱۴۰۹۱ ۴۸۵۹
۴۸۰۸
۱۵۰۰
۴۲۱۳
۹٫۶FPS
9.9FPS
۵٫۸FPS
6.0FPS
۳۱FPS
33FPS
Galaxy A8
۷۶۵۴۳
۱۴۲۶۱ ۴۹۷۲
۵۰۵۵
۱۵۰۱
۴۱۷۵
۹٫۵FPS
9.9FPS
۵٫۸FPS
6.0FPS
۳۱FPS
33FPS
Xperia XA1 Plus
۶۴۶۴۸
۱۲۶۱۸ ۳۸۶۹
۴۰۸۹
۸۳۴
۳۷۴۲
۶٫۶FPS
6.2FPS
۳٫۹FPS
3.7FPS
۲۱FPS
21FPS
Neffos X1 Lite
۴۰۹۰۵
۷۱۷۸ ۳۲۹۱
۳۸۵۸
۶۰۴
۲۵۱۷
۸٫۰FPS
3.5FPS
۳٫۹FPS
1.9FPS
۲۱FPS
13FPS
Huawei Nova 2 Plus
۶۲۰۴۸
Failed ۴۸۱۶ ۹۰۸
۳۵۳۴
۵٫۱FPS
4.8FPS
۳٫۱FPS
2.9FPS
۱۹FPS
19FPS

نوکیا ۷ پلاس تمام تئوری‌های موجود در خصوص اسنپدراگون ۶۶۰ و میزان توان آن را اثبات کرد؛ به لطف استفاده از این پردازنده‌ی ۸ هسته‌ای، کاربران هیچ نگرانی بابت کمبود توان پردازشی این گوشی هوشمند نخواهند داشت. پردازنده‌ی به کار رفته تمام وظایف مورد نیاز را به خوبی و بدون کوچک‌ترین لگ انجام خواهد داد و امکان تجربه‌ی روان بازی‌های روز نیز در دسترس است. در زومیت موفق به اجرای بازی PUBG با تنظیمات گرافیکی میانی و بدون هیچ گونه مشکلی شدیم.

نوکیا ۷ پلاس به لطف پردازنده‌ی قدرتمند خود، توان پردازشی بسیار خوبی به همراه دارد تا دیگر کاربران برای تجربه‌ی کاملا روان اندروید برای مدت ۲ تا ۳ سال، نیازی به خرید گوشی پرچمدار و گران‌قیمت نداشته باشند.

باتری

یکی از مشخصه‌های جذاب نوکیا ۷ پلاس از همان لحظه‌ی رونمایی، تجهیز به باتری حجیم ۳۸۰۰ میلی‌آمپر ساعتی بود. استفاده از باتری حجیم در کنار نسخه‌ی خالص اندروید و پردازنده‌ی ۱۴ نانومتری اسنپدراگون ۶۶۰، خبر از محصولی با شارژدهی بالا می‌دهد.

نوکیا ۷ پلاس / Nokia 7 Plus

برای ارزیابی باتری نوکیا ۷ پلاس آن را تحت آزمون‌های همیشگی زومیت قرار دادیم تا اطلاعات کاملی از عملکرد گوشی در این بخش بدست آید. ابتدا گوشی را در حالت پرواز قرار دادیم و روشنایی نمایشگر را روی ۲۰۰ نیت تنظیم و صدای خروجی را قطع کردیم. آزمون پخش ممتد ویدیوی اچ‌دی تا زمان خاموش شدن گوشی، نشان از آن دارد که میان‌رده‌ی جذاب نوکیا در این آزمون ۱۲ ساعت و ۳۵ دقیقه دوام می‌آورد. با مقایسه‌ی نتایج بدست آمده می‌توان مشاهده کرد که تنها محصولات انگشت‌شماری که از ظرفیت باتری بیشتر و پردازنده‌ی ضعیف‌تری بهره می‌برند، عملکرد بهتری نسبت به ۷ پلاس ثبت کرده‌اند.

نام گوشی هوشمند نمایشگر ظرفیت
(mAh)
ویدیو
(h)
GFXBench
Manhattan 3.1
Battery LifeTime
GFXBench
Manhattan 3.1
LongTime Performance
PCMark
(h)
GeekBench
Score/Duration
Nokia 7 Plus ۱۰۸۰p/”6 ۳۸۰۰ ۱۲:۳۵ ۳۳۸٫۸min ۸۴۸٫۶Frame ۱۱:۱۹ ۳۹۵۳
۷:۰۸
Redmi 5 Plus ۱۰۸۰p/”5.99 ۴۰۰۰ ۱۳:۳۲ ۶۵۳٫۱min ۳۸۱٫۰Frame ۱۲:۳۸ ۵۲۵۱
۱۲:۰۰
Redmi Note 5 ۱۰۸۰p/”5.99 ۴۰۰۰ ۱۵:۲۸ ۵۵۵٫۱min ۶۰۱٫۰Frame ۱۳:۵۹ ۶۰۵۳
۱۱:۰۶
Honor 9 Lite ۵٫۶۵″/۱۰۸۰p ۳۰۰۰ ۸:۲۰ ۲۶۴٫۰min ۳۱۷٫۵Frame ۶:۱۲ ۳۲۷۴
۶:۳۹
Huawei Y7 Prime 2018 ۷۲۰p/”5.99 ۳۰۰۰ ۷:۰۸ ۲۹۳٫۷min ۶۴۶٫۶Frame ۵:۴۸ ۲۳۹۹
۷:۲۲
Huawei Nova 3e ۱۰۸۰p/”5.84 ۳۰۰۰ ۹:۲۰ ۲۸۳٫۶min ۳۳۰٫۴Frame ۵:۲۳ ۳۲۵۰
۶:۱۴
Sony Xperia XA2 Ultra ۱۰۸۰p/”6.0 ۳۵۸۰ ۱۲:۳۰ ۳۶۲٫۰min ۶۴۵٫۲Frame ۸:۲۰ ۴۶۹۰
۱۰:۴۳
Sony Xperia XA2 ۱۰۸۰p/”5.2 ۳۳۰۰ ۱۱:۰۶ ۳۵۸٫۳min ۶۴۷٫۹Frame ۸:۱۹ ۴۷۰۱
۹:۰۵
Xiaomi Redmi Note 5A ۷۲۰p/”5.5 ۳۰۸۰ ۷:۱۰ Not Supported Not Supported ۷:۳۲
Honor 7X ۵٫۹۳″/۱۰۸۰p ۳۳۴۰ ۹:۰۷ ۲۸۸٫۲min ۲۲۶٫۱Frame ۶:۵۸
Huawei P Smart ۵٫۶۵″/۱۰۸۰p ۳۰۰۰ ۹:۱۰ ۳۳۶٫۸min ۳۱۴٫۲Frame ۵:۲۰
Asus Zenfone Max Plus ۵٫۷″/۱۰۸۰p ۴۱۳۰ ۱۱:۱۴ ۳۵۳٫۹min ۲۷۱٫۰Frame ۹:۰۰
Sony Xperia XA1 Ultra ۱۰۸۰p/”6.0 ۲۷۰۰ ۱۱:۰۷ ۳۴۹٫۳min ۴۰۹٫۰Frame Failed
Huawei Mate 10 Lite ۱۰۸۰p/”5.9 ۳۳۴۰ ۹:۰۵ ۳۰۶٫۸min ۲۵۲٫۰Frame ۵:۳۸
+Samsung Galaxy A8 ۱۰۸۰p/”6.0 ۳۵۰۰ ۱۶:۳۵ ۵۱۴٫۶min ۲۵۴٫۰Frame ۹:۵۲
Samsung Galaxy A8 ۱۰۸۰p/”5.6 ۳۰۰۰ ۱۴:۱۰ ۳۸۶٫۵min ۲۴۵٫۲Frame ۷:۳۲
Sony Xperia XA1 Plus ۱۰۸۰p/”5.5 ۳۴۳۰ ۱۲:۴۰ ۴۷۷٫۵min ۴۰۶٫۶Frame Failed
Neffos X1 Lite ۷۲۰p/”5.0 ۲۵۵۰ ۱۰:۰۰ ۲۹۴٫۸min ۴۹۵٫۰Frame TBA
Huawei Nova 2 Plus ۱۰۸۰p/”5.5 ۳۳۴۰ ۱۱:۴۰ ۲۸۸٫۲min ۳۱۴٫۱Frame

اما در آزمون PC Mark، محصول جدید نوکیا رکورد بسیار خوب ۱۱:۱۹ دقیقه را از خود به جای گذاشت تا بتوان به این نتیجه رسید که برای اتمام باتری ۷ پلاس در یک روز باید تلاش زیادی کرد. نوکیا با تجهیز این گوشی با باتری حجیم در کنار پردازنده‌ای توانمند و کم‌مصرف، توان پردازشی مناسب در کنار عمر باتری بسیار خوب را به ارمغان آورده است تا آن دسته از کاربرانی که شارژدهی بالا جز اولویت اصلی خرید آن‌ها به شمار می‌رود، پاسخ مناسبی برای نیاز‌های خود داشته باشند.

جمع‌بندی

نوکیا ۷ پلاس یکی از جذاب‌ترین گوشی‌های تولید‌شده توسط HMD است. ظاهرا مدیران این شرکت فنلاندی با وجود ورود دیرتر به بازار گوشی‌های هوشمند، قواعد بازی را به خوبی فرا گرفته‌اند. ۷ پلاس شاید طراحی بدون حاشیه‌، پردازنده ی قدرتمند و دوربین عالی مشابه با پرچمداران سال ۲۰۱۸ دنیای موبایل را نداشته باشد، اما محصولی است با مشخصه‌هایی بسیار خوب و کاملا کافی.

نوکیا ۷ پلاس / Nokia 7 Plus

بدنه‌ای بسیار باکیفیت، طراحی زیبا، دوربینی عالی (در بخش گوشی‌های هوشمند میان‌رده)، نسخه‌ی خالص و روان اندروید، پردازنده‌ای قدرتمند با توانایی انجام تمام امور مورد نیز کاربران، صفحه‌نمایشی جذاب و باتری فوق‌العاده، باعث شده است تا ارزش خرید نوکیا ۷ پلاس از بسیاری از گوشی‌های بازار بیشتر باشد.

اگر HMD با همین سرعت به پیشرفت خود ادامه دهد، شاید در آینده‌ای نه‌چندان دور، محصولات نوکیا را دوباره در ابتدای صف فناوری‌های موبایل و در حال رقابت با بزرگان این عرصه مشاهده کردیم تا برند نوکیا به جایگاه حقیقی خود در این صنعت باز گردد.

نکات مثبت

  • کیفیت ساخت عالی و طراحی زیبا
  • دوربین بسیار خوب
  • عملکرد سریع و روان
  • شارژدهی عالی باتری

نکات منفی

  • به جا ماندن اثر انگشت
  • نمایشگر با روشنایی و کنتراست اندک

خالق Crackdown دیگر روی نسخه سوم بازی کار نمی‌کند




خالق Crackdown دیگر روی نسخه سوم بازی کار نمی‌کند – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

Killing Floor 2 را برای مدتی محدود به صورت رایگان تجربه کنید




Killing Floor 2 را برای مدتی محدود به صورت رایگان تجربه کنید – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

شایعه: ساخت فیلم های فرعی جدید دنیای جنگ ستارگان متوقف شد




شایعه: ساخت فیلم های فرعی جدید دنیای جنگ ستارگان متوقف شد – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

بهترین بازی های اندروید و آیفون هفته پنجم خرداد ۱۳۹۷




بهترین بازی های اندروید و آیفون هفته پنجم خرداد ۱۳۹۷ – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

هرآنچه باید درباره ARKit و راهبرد واقعیت افزوده اپل بدانیم


از زمان معرفی iOS 11، واقعیت افزوده (AR) نقشی برجسته در تقریبا تمام رویدادهای اپل بازی کرده است. تیم کوک، مدیرعامل اپل، بر این باور است که این فناوری به‌اندازه‌ی گوشی‌ هوشمند، انقلابی خواهد بود. اپل در کنفرانس توسعه‌دهندگان امسال (WWDC 2018) نیز بیش از همه بر واقعیت افزوده تمرکز کرده بود. اما چرا اهالی کوپرتینو چنین راهبردی در پیش گرفته‌اند؟ اغلب کاربران معتقدند که واقعیت افزوده صرف‌ نظر از بازی‌هایی چون پوکمون گو، هنوز به‌معنای واقعی کاربرد اصلی خود را نیافته است. استفاده از این فناوری در حال حاضر جالب و سرگرم‌کننده، اما غیر ضروری است. همچنین تماشای افکت‌های واقعیت افزوده در نمایشگر آیفون یا آیپد در مقایسه با هدست‌ یا عینک‌ مخصوص این فناوری، قطعا جذابیت کمتری دارد.

با نطق اصلی کنفرانس امسال توسعه‌دهندگان و نشست‌های میزبانی توسعه‌دهندگان مختلف در مرکز گردهمایی سن خوزه‌ی کالیفرنیا، هیچ شکی نیست که اپل در حال سرمایه‌گذاری سنگینی در واقعیت افزوده برای آینده است. اکنون شاید برای برخی سؤال‌های مختلفی مطرح شود؛ از جمله اینکه پلتفرم ARKit دقیقا چیست و چگونه کار می‌کند؟ اپل به‌طور مشخص چه راهبردی برای واقعیت افزوده در پیش گرفته است؟ چرا کوپرتینونشین‌ها به واقعیت افزوده تا این حد علاقه‌مند شده‌اند و چرا تصور می‌کنند در تب طلای پیش رو، پیش از بقیه به موفقیت دست پیدا خواهند کرد؟ برای پاسخ به تمام این سؤال‌ها با زومیت همراه باشید.

ARKit چیست و چگونه کار می‌کند؟

مقاله‌ی مرتبط:

پیش از همه باید ماهیت دقیق ARKit، نحوه‌ی عملکرد، ویژگی‌های سطح بالا و اهداف این پلتفرم را بررسی کنیم. اگر خواستار جزئیات بیشتری در این باره هستید، می‌توانید به اسناد و صحبت‌های اپل در پرتال توسعه‌دهندگان این شرکت مراجعه کنید. اما در ساده‌ترین و کوتاه‌ترین توضیح از ARKit، می‌توان گفت که این پلتفرم از منظر کار با دوربین دستگاه iOS، اسکن تصاویر و اشیاء در محیط، مکان‌یابی مدل‌های سه‌بعدی در فضای واقعی و تطابق آن‌ها، وظایف سنگینی را برای توسعه‌دهندگان انجام می‌دهد. اپل در توصیف ARKit می‌گوید:

ARKit با ترکیب ردیابی حرکتی دستگاه، ثبت صحنه‌ی دوربین، پردازش پیشرفته‌ی صحنه و قابلیت‌های نمایشگر، امر ساخت یک تجربه‌ی واقعیت افزوده را ساده‌سازی می‌کند. شما می‌توانید با استفاده از این فناوری‌ها انواع مختلف تجربیات واقعیت افزوده را با بهره‌گیری از دوربین پشت یا جلوی یک دستگاه iOS بسازید.

اپل ابتدا ARKit را در سال ۲۰۱۷ به همراه iOS 11 منتشر کرد. توسعه‌دهندگان اپلیکیشن می‌توانند با استفاده از Xcode (محیط توسعه‌ی نرم‌افزار اپل در سیستم عامل مک) به ساخت اپلیکیشن با آن بپردازند. ARKit در اصل سه وظیفه‌ی اساسیِ ردیابی، درک صحنه و رندرینگ را در پشت پرده‌ی اپلیکیشن‌های واقعیت افزوده بر عهده دارد.

ردیابی به‌صورت مداوم بر موقعیت و جهت دستگاه در دنیای فیزیکی نظارت می‌کند و می‌تواند اشیائی نظیر پوسترها و چهره‌ها را ردیابی کند (البته برخی از این اشیاء قابل ردیابی، در ابتدای انتشار iOS 11 پشتیبانی نمی‌شدند). درک صحنه در اصل محیط را اسکن می‌کند و اطلاعات مربوط به آن را در اختیار توسعه‌دهنده، اپلیکیشن یا کاربر قرار می‌دهد. این ویژگی در نسخه‌ی اولیه سطوح افقی و برخی موارد دیگر را اسکن می‌کرد. رندرینگ بدین معنی است که ARKit بخش زیادی از جایگذاری اشیاء سه‌بعدیِ مرتبط با صحنه‌ی ثبت‌شده توسط دوربین دستگاه را بر عهده می‌گیرد. به‌عنوان مثال هنگامی که کاربر در حال استفاده از اپلیکیشن خرید لوازم خانگی است، یک میز مجازی در وسط اتاق ناهارخوری وی قرار می‌دهد. ARKit این وظایف را با ردیابی محیط به روش‌های خاص انجام می‌دهد. در ادامه ویژگی‌های پشتیبانی‌شده در نسخه‌ی اولیه ARKit را بررسی خواهیم کرد.

ردیابی جهت

ARKit در پیکربندی ردیابی جهت، از حسگرهای داخلی دستگاه استفاده می‌کند تا چرخش را در سه درجه از آزادی ردیابی کند؛ اما این کار همانند چرخاندن سر در حالت ایستاده و ثابت است و تغییرات در موقعیت فیزیکی در اینجا ردیابی نمی‌شوند و در اصل تنها جهت در محیط مجازی کروی مورد ردیابی قرار می‌گیرد. ردیابی جهت رویکردی بسیار سودمند در افزودن اشیاء و مکان‌های دوردست خارج از محدوده‌ی دستگاه محسوب می‌شود.

ردیابی جهان

ردیابی جهان از ردیابی جهت جالب‌تر است. این ویژگی جهت دید دوربین دستگاه و هر تغییری در موقعیت فیزیکی دستگاه را ردیابی می‌کند؛ در نتیجه برخلاف ردیابی جهت می‌تواند دریابد که آیا دستگاه دو قدم به سمت راست حرکت داده شده است یا نه و این کار را بدون هیچ‌گونه اطلاعات قبلی درباره‌ی محیط انجام می‌دهد.

علاوه بر این، ARKit از فرآیندی به نام «حسگر اینرسی بصری» استفاده می‌کند که شامل شناسایی خصوصیات فیزیکی اصلی در محیط پیرامون دستگاه می‌شود. با حرکت و تغییر جهت دستگاه در فضای فیزیکی، این خصوصیات از زوایای مختلفی ثبت می‌شود (در اینجا تحرک دستگاه لازم است و گردش آن فراهم‌کننده‌ی اطلاعات کافی نیست). تصاویری که در این فرآیند ثبت می‌شوند، به‌منظور تشخیص عمق با یکدیگر مورد استفاده قرار می‌گیرند. این کار تا حد زیادی همانند درک عمق توسط دو چشم انسان است.

نتیجه‌ی این فرآیند ساخت مدلی است که اپل آن را «نقشه‌ی جهان» می‌نامد. این نقشه می‌تواند برای موقعیت‌یابی و جهت‌یابی اشیاء، اعمال نورپردازی و سایه‌زنی روی آن‌ها و بسیاری موارد دیگر به‌ کار گرفته شود. هرچه کاربر بیشتر حرکت کند و تغییر جهت دهد، اطلاعات بیشتری ردیابی می‌شود و افزودنی‌های مجازی می‌توانند دقیق‌تر و واقع‌گرایانه‌تر شوند. هنگامی که ARKit نقشه‌ی جهان را ‌بسازد، آن را با را مختصات فضای مجازی که اشیاء می‌توانند در آن قرار بگیرند، مطابقت می‌دهد.

دستگاه به‌صورت بی‌وقفه نیازمند اطلاعات حسگر است و این فرآیند در محیط‌های پرنور که حاوی بافت (تکسچر) و خصوصیات کاملا مشخص هستند، به بهترین نحو انجام می‌شود؛ بدین مفهوم که گرفتن دوربین به سمت دیوار خالی، به انجام مناسب این فرآیند کمکی نمی‌کند. همچنین حرکات بسیار زیاد در صحنه می‌تواند فرآیند را با خطا و اشتباه مواجه کند. ARKit کیفیت نقشه‌ی جهان را در بطن دستگاه ردیابی می‌کند و به یکی از سه وضعیتی اشاره می‌کند که به توسعه‌دهندگان توصیه می‌شود به نوبت به کاربران گزارش دهند:

  • در دسترس نیست: نقشه‌ی جهان هنوز ساخته نشده است.
  • محدود: برخی عوامل از ساخته شدن مناسب نقشه‌ی جهان ممانعت کرده‌اند؛ در نتیجه عملکرد و دقت می‌تواند محدود باشد.
  • نرمال: نقشه‌ی جهان به‌ اندازه‌ی کافی قابل اعتماد است و می‌توان انتظار شکل‌گیری مناسب واقعیت افزوده را داشت.

تشخیص سطح

تشخیص سطح از نقشه‌ی جهان برای شناسایی سطوحی استفاده می‌کند که اشیاء واقعی می‌توانند روی آن قرار بگیرند. هنگامی که ARKit به همراه iOS 11 منتشر شد، تنها سطوح افقی قابل شناسایی و استفاده بودند و وجود دیگر انواع سطوح نظیر برآمدگی‌ها و خمیدگی‌ها به‌سادگی می‌توانست منجر به قرارگیری نامناسب اشیاء سه‌بعدی در منظره شود. با استفاده از این سه تکنیک ردیابی، توسعه‌دهندگان می‌توانند با لمس ARKit به‌آسانی اشیاء سه‌بعدی مدل‌سازی‌شده را روی سطحی در دید کاربر از تصویر دوربین در نمایشگر دستگاه قرار دهند.

ویژگی‌های افزوده‌شده در iOS 11.3

اپل ابتدای امسال ARKit نسخه‌ی ۱.۵ را به‌همراه iOS 11.3 منتشر کرد. این به‌روزرسانی در دقت و کیفیت تجربیاتی که بدون انجام اقدام قابل توجه‌ای از سوی توسعه‌دهندگان با ARKit قابل ساخت است، بهبودهایی کلی اعمال کرد. این به‌روزرسانی همچنین وضوح تصویر دید مبتنی بر دوربین کاربر در نمایشگر را در خلال تجربیات واقعیت افزوده افزایش می‌دهد.

سطوح عمودی

نسخه‌ی اولیه‌ی ARKit تنها قادر به تشخیص، ردیابی و قرار دادن اشیاء در سطوح تخت افقی بود؛ در نتیجه در نسخه‌ی ۱.۵ امکان انجام همان وظایف در سطح عمودی و تا حدی سطوح نامنظمی که به شکل کامل تخت نیستند، فراهم شد. اکنون توسعه‌دهندگان می‌توانستند اشیاء را نه فقط روی زمین، بلکه روی دیوار و حتی برآمدگی‌ها نیز قرار دهند.

تشخیص تصویر

نسخه‌ی ۱٫۵ ARKit ویژگی ردیابی تصاویر ساده‌ی دوبعدی را به پلتفرم واقعیت افزوده‌ی اپل افزود؛ بدین معنی که اپلیکیشن‌های ARKit می‌توانستند اشیائی نظیر یک صفحه در کتاب، پوستر فیلم یا نقاشیِ روی دیوار را تشخیص دهند. توسعه‌دهندگان به‌آسانی می‌توانند به اپلیکیشن‌های خود امکان بدهند که هنگام تشخیص تصاویر دوبعدی توسط دستگاه، اشیاء موجود در تصویر را به محیط اضافه کنند. برای مثال، هنگامی که کاربر دوربین دستگاه را به سمت پوستر فیلم انتقام‌جویان می‌گیرد، لباس مرد آهنی در اندازه‌ی واقعی می‌تواند در محیط قرار بگیرد.

ویژگی‌های افزوده‌شده در iOS 12

اپل در چهاردهم خرداد امسال در کنفرانس توسعه‌دهندگان با معرفی iOS 12 از برخی بهبودهای مهم و ویژگی‌های جدید برای ARKit رونمایی کرد. بسته‌ی نرم‌افزاری واقعیت افزوده‌ی اپل اکنون با این به‌روزرسانی می‌تواند از طیف گسترده‌تری از اپلیکیشن‌ها و تجربیات واقع‌گرایانه‌تر پشتیبانی کند. تغییرات تازه‌ی ARKit امکان گنجاندن متقاعدکننده‌تر اشیاء مجازی را در محیط، تجربیات واقعیت افزوده‌ی چندکاربره و باقی ماندن اشیاء در مکان یکسان در محیط را در خلال استفاده‌های مختلف فراهم می‌کند.

ذخیره‌سازی و بارگذاری نقشه‌ها

پیش از این، نقشه‌های جهان واقعیت افزوده در خلال استفاده‌های مختلف ذخیره نمی‌شدند و انتقال آن‌ها بین دستگاه‌ها نیز امکان‌پذیر نبود. این بدین معنی بود که اگر شیئی در مکانی مشخص از صحنه قرار می‌گرفت، اپلیکیشن در استفاده‌ی بعدی آن مکان را فراموش می‌کرد و کاربر نمی‌توانست مجددا از آنجا بازدید کند. این همچنین بدین مفهوم بود که تجربیات واقعیت افزوده، در اکثر مواقع تجربیاتی انفرادی و قابل مشاهده تنها برای یک نفر بودند.

اپل در iOS 11.3 قابلیت محلی‌سازی مجدد را معرفی کرد که به کاربران امکان می‌داد یک وضعیت را پس از بروز وقفه (مثلا بسته شدن اپلیکیشن) بازیابی کنند. اکنون در iOS 12 این ویژگی گسترش بیشتری یافته است و به‌محض آنکه نقشه‌ی جهان ساخته شود، کاربر می‌تواند در استفاده‌ای دیگر آن را بازیابی کند یا با استفاده از فریم‌ورک MultipeerConnectivity آن را با دیگر کاربران یا دستگاه‌ها به اشتراک بگذارد. اشتراک‌گذاری نقشه‌ها می‌تواند از طریق ایردراپ، بلوتوث، وای‌فای یا برخی از دیگر شیوه‌ها انجام شود. ARKit تشخیص می‌دهد دستگاه در همان صحنه‌ای است که در استفاده‌ی قبلی یا در دستگاهی دیگر بود و می‌تواند موقعیتش را در آن نقشه‌ی قبلی جهان تعیین کند.

ARKit Shared World Map Example

اپل به‌منظور بررسی و شبیه‌سازی این ویژگی، یک بازی واقعیت افزوده به نام سوئیفت‌شات برای توسعه‌دهندگان نمایش داد که امکان تعامل چندین کاربر را با اشیاء سه‌بعدی یکسان در یک لحظه در دستگاه‌های مختلف فراهم می‌کند. اما گیمینگ چندکاربره تنها مورد استفاده‌ی احتمالی این ویژگی نیست. از بین موارد دیگر، ذخیره‌سازی و بارگذاری نقشه‌ها می‌تواند به توسعه‌دهندگان اپلیکیشن امکان بدهد تا در مکانی مشخص، اشیائی پایدار همچون مجسمه‌ای مجازی در میدان شهر ایجاد کنند که تمام کاربران دستگاه‌های iOS در بازدید از آنجا، آن شیء را در جایی ثابت ببینند. کاربران حتی می‌توانند اشیاء اختصاصی خود را برای جستجو توسط افراد دیگر به جهان اضافه کنند.

با این حال، همچنان محدودیت‌هایی وجود دارد. بازگشت به صحنه‌ای در دنیای واقعی که از زمان آخرین بازدید به طرز قابل توجه‌ای تغییر کرده است، به شکل واضح می‌تواند منجر به از کارافتادن محلی‌سازی مجدد شود؛ اما اگر تغییرات حتی شامل موارد جزئی نظیر تغییرات شبانه‌روز باشد، باز هم بازیابی اشیاء با مشکل مواجه خواهد شد. محلی‌سازی مجدد، ویژگی تازه‌ی قابل توجهی در ARKit محسوب می‌شود؛ اما تحقق کامل ظرفیت آن هنوز نیازمند به‌روزرسانی‌های بیشتر است.

ردیابی تصویر

اپل در iOS 12 پیکربندی جدیدی به نام ردیابی تصویر واقعیت افزوده (ARImageTrackingConfiguration) به ARKit افزود و امکان ساخت اپلیکیشن‌هایی را فراهم آورد که به‌جای بهره‌گیری از رویکرد ردیابی کامل جهان، روی تصاویر دو‌بعدی تمرکز می‌کنند. این ویژگی بیشتر مناسب ردیابی تعداد زیادی تصویر در یک لحظه است؛ در نتیجه شکل‌گیری تجربیاتی برتر را در اپلیکیشن‌های مشخصی که به‌کلی حول محور تشخیص تصاویر دوبعدی ساخته شده‌اند، امکان‌پذیر می‌کند.

دستگاه نقاط جالب توجه را در تصاویر دوبعدی قابل مشاهده در صحنه ردیابی می‌کند؛ سپس آنچه اپل «مرحله‌ی ردیابی متراکم» می‌نامد، اجرا می‌کند که در آن، تصویری به‌ حالت مستطیلی در صحنه شکل داده می‌شود؛ در نتیجه آن تصویر می‌تواند با تصویر مرجعی که اپلیکیشن از قبل آن را می‌شناسد، مقایسه شود. یک تصویر خطا برای درن ظر گرفتن تفاوت‌ها ایجاد و سپس موقعیت و جهت آن تا زمانی که خطا به‌قدر کافی به‌ حداقل برسد، تنظیم می‌شود.

تشخیص شیء

ARKit 2 این قابلیت را به اشیاء سه‌بعدی گسترش داده است. در اصل، شیوه‌ای که اشیاء سه‌بعدی دنیای واقعی با آن شناسایی می‌شوند، مشابه همان روش ساخت نقشه‌های جهان است. توسعه‌دهندگان با ردیابی تصویر دوبعدی باید یک شیء مرجع را به اپلیکیشن اضافه کنند تا شیء دنیای واقعی با آن مقایسه شود. اما اپل اکنون به‌منظور انجام کامل این کار، ابزار تازه‌ای برای توسعه‌دهندگان ارائه می‌دهد و به آن‌ها توصیه می‌کند اشیاء سختی که از بافت غنی بهره می‌برند و نه شفاف و نه بازتاب‌دهنده هستند، ردیابی کنند.

اپل ردیابی شیء را این گونه توصیف می‌کند:

اپلیکیشن شما اشیاء مرجع را ارائه می‌دهد که ویژگی‌های سه‌بعدیِ فضاییِ اشیاء شناخته‌شده‌ی دنیای واقعی را رمزگذاری می‌کند و ARKit به اپلیکیشن شما می‌گوید که در خلال استفاده از واقعیت افزوده، اشیاء مشابه دنیای واقعی را چه زمانی و در کجا تشخیص می‌دهد.

کاربرد بالقوه‌ی این ویژگی بی‌شمار است. برای مثال ARKit می‌تواند اسباب‌بازی به‌خصوصی را تشخیص دهد و اشیائی را به صحنه اضافه کند که به‌ نظر می‌رسد در حال تعامل با آن هستند. این در واقع همان کاری است که اپلیکیشن لوگو آن را در نطق اصلی کنفرانس توسعه‌دهندگان انجام داد. در مثالی دیگر، ARKit می‌تواند نوع و مدل دقیق یک خودرو را در دنیای واقعی شناسایی کند و نام خودرو و مشخصاتش را در کنار مکان آن در دید کاربر قرار دهد.

ردیابی بهبودیافته‌ی چهره

ARKit 2 با بهره‌گیری از حسگرهای دوربین TrueDepth در آیفون ۱۰ و احتمالا برخی یا تمام دیگر دستگاه‌های آتی iOS، می‌توانند حرکات زبان را ردیابی کنند. به‌گفته‌ی اپل بسیاری از کاربران هنگام استفاده از ایموجی‌ تلاش می‌کنند استیکر خود را در حالتی که زبانشان بیرون است، بسازند؛ اما پس از آنکه می‌بیند انجام این کار امکان‌پذیر نیست، ناامید می‌شوند. اکنون ردیابیِ نگاه خیره‌ی کاربر بهبود یافته و اپل عملکرد صحیح این قابلیت را در شرایط نوری مختلف نیز افزایش داده است.

نقش‌اندازی محیطی

ARKit 2 سرانجام از نقش‌اندازی (Texturing) محیطی پیشرفته پشتیبانی می‌کند. این ویژگی معانی مختلفی دارد. اول، اپل می‌گوید شبکه‌ای عصبی را روی هزاران محیط آموزش داده است. این مسئله به ARKit امکان می‌دهد که در واقع محتویات نارسا در صحنه و نقشه‌ی جهان را با اندازه‌ای از دقت تصویرسازی کند.

ARKIt Texturing Reflections

نقش‌اندازی محیطی همچنین امکان رندر اشیاء را به‌صورت واقع‌گرایانه‌تر در پس‌زمینه‌ی صحنه فراهم می‌کند. ARKit با ردیابی نور محیط اقدام به ایجاد سایه برای اشیاء مجازی در نگاه کاربر می‌کند. این به‌تنهایی شکاف بزرگ بین چگونگی برخورد و ادراک واقعی کاربران با یک شیء را از میان برمی‌دارد؛ شیئی که سایه ندارد در ذهن ما نمی‌تواند واقعی باشد. این قابلیت برای پر کردن بیش از پیش شکاف بین محیط واقعی و مجازی، بازتاب‌های محیط اطراف را روی اشیائی که در صحنه حاضر هستند، اعمال می‌کند.

USDZ: قالب فایل جدید اشیاء واقعیت افزوده

علاوه بر ویژگی‌های جدید افزوده‌شده به ARKit 2، اپل در کنفرانس توسعه‌دهندگان امسال، قالب فایل جدید خود برای اشیاء مجازی را با نام USDZ معرفی کرد. این قالب فایل بر پایه‌ی قالب متن‌ باز پیکسار USD و با همکاری اپل و پیکسار توسعه یافته است. USDZ حاوی مدل سه‌بعدی و بافت‌های آن در یک فایل است و در  iOS 12 و macOS موهاوی پشتیبانی خواهد شد.

فایل‌های USZD حجم نسبتا کمی دارند و می‌توان آن‌ها را بین دستگاه‌ها به اشتراک گذاشت و در اینترنت یا با ویژگی Quick Look در مک‌اواس مشاهده کرد. ادوبی چندی پیش اعلام کرد که از قالب فایل جدید اپل به‌صورت پیش‌فرض در اپلیکیشن‌هایش پشتیبانی می‌کند. پذیرش زودهنگام USZD از سوی شرکتی همچون ادوبی، پیروزی بزرگی برای اپل به‌حساب می‌آید؛ اما همانند هر نوآوری تازه‌ای، آینده‌ی این قالب نیز نامعلوم است.

چرا اپل تا این حد بر واقعیت افزوده تمرکز کرده است؟

مقاله‌های مرتبط:

بر اساس برخی گزارش‌ها و تحلیل‌ها، فروشی گوشی‌ هوشمند برای نخستین بار در سال ۲۰۱۷ با کاهش مواجه شد. آیفون ۱۰ تا مدت‌ها پس از عرضه عنوان پرفروش‌ترین گوشی هوشمند دنیا را در اختیار داشت؛ اما اپل از فروش پایین گوشی‌ هوشمند در فصول اخیر همچون سال گذشته خبر می‌دهد. کوپرتینونشین‌ها در معرض خطر قریب‌الوقوع ناامید کردن سهام‌داران قرار ندارند. این شرکت امسال بهترین سه‌ماهه‌ی منتهی به ماه مارس تاریخ خود را با کسب درآمد بیش از ۶۱ میلیارد دلار تجربه کرد؛ با این حال، جریان‌های نگران‌کننده‌ای در جبهه‌ی سخت‌افزار در حال شکل‌گیری است و اپل باید از پیش خود را برای رویارویی با هر وضعیتی آماده کند.

این حقیقت که اپل همچنان با گزارش‌های مالی فصلی خود سرمایه‌گذاران را شگفت‌زده می‌کند، بیش از همه معلول دو عامل است. اول متوسط بهای فروش و حاشیه‌ی سود گوشی‌های شرکت که هر دو بالاتر از بسیاری از رقبا است و دوم کسب‌وکارهای خدمات در حال رشد اپل که شامل سرویس‌هایی نظیر اپل موزیک و آی‌کلاد می‌شود. اپل با بازاریابی مداوم و کارزار روابط عمومی خود که با هدف تبلیغ شرکت به‌عنوان جایگزینی با تمرکز بر حریم شخصی برای دیگر شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات دیجیتال نظیر گوگل و فیسبوک طراحی شده‌اند، سرویس‌هایش را در معرض توجه قرار داده است. اما اگر فروشی گوشی‌ هوشمند بیش از این سقوط کند، احتمالا خطری متوجه درآمد اپل نخواهد بود. این موضوع تا حدی بدین خاطر است که اپل متعهد شده به‌کلی به‌ شیوه‌ی فیسبوک و گوگل، کسب‌وکار سودمندی متشکل از داده‌های شخصی کاربران برای مصرف تبلیغ‌کنندگان بنا نکند.

اپل در گذشته با ورود به بازارهای پرخطر محصولات نوظهور، موفق به کسب بزرگ‌ترین موفقیت‌های تاریخ خود شده است. گوشی‌های هوشمند، تبلت‌ها و کامپیوترها در حال حاضر محصولاتی بالغ محسوب می‌شوند. اپل نیازمند دسته‌بندی تازه‌ای از یک محصول بزرگ است تا آینده‌ی فناوری را با گذار از گوشی‌ هوشمند مجددا با دستان خود رقم بزند. ظاهرا تیم کوک و دیگر مدیران اجرایی اپل واقعیت افزوده را به‌عنوان بهترین گزینه برای شرط بستن روی آن انتخاب کرده‌اند. کوپرتینونشین‌ها با اتکا به پیشبرد قالب فایلی همچون USDZ و با فرض پذیرش آن در مقیاس گسترده می‌توانند به پیشگام عرصه‌ی واقعیت افزوده تبدیل شوند. اکنون ساخت ARKit بدین معنی است که این شرکت هنگام فرارسیدن نقطه‌ی عطف بعدی تاریخ فناوری به‌جای سراسیمگی و تلاش برای انجام اقدامات ناشیانه از آمادگی لازم برای شروع بازی برخوردار خواهد بود.

WWDC 2018 ARKit 2 Guitar

مقاله‌ی مرتبط:

علاوه بر این، خبر می‌رسد که اپل در حال بررسی ایده‌ی راه‌اندازی یک پلتفرم تبلیغاتی جدید است. اپل این ایده را در سال ۲۰۱۰ با iAd امتحان کرد؛ اما عملکرد ضعیفی در پیشبرد آن داشت و در نهایت فعالیت این پلتفرم را در سال ۲۰۱۶ متوقف کرد. اما پلتفرم واقعیت افزوده‌ای که به نحو گسترده از سوی کاربران مورد پذیرش قرار گرفته است، می‌تواند برای جاه‌طلبی‌های تبلیغاتی اپل برگ برنده‌ محسوب شود. ARKit افزودن فعال‌سازی‌ تبلیغاتی و بازاریابی را که به موقعیت کاربر وابسته است، برای توسعه‌دهندگان آسان می‌کند. ویژگی‌های تشخیص شیء و ردیابی تصویر با هدف به‌کارگیری در چنین مواردی طراحی شده‌اند. برای مثال، تصاویر مرجع می‌توانند جایگزین کد‌ QR شوند؛ ابزاری که همیشه ظاهری نویدبخش برای تبلیغ‌کنندگان و بازاریاب‌ها داشت؛ اما غیر کاربردی‌تر از آن بود که بتواند فراگیر شود.

علاوه بر این، می‌توان ایده‌آل‌گرایی‌های آینده‌نگرانه‌ای را متصور شد و احتمالات بی‌شماری را برای کاربردهای آتی واقعیت افزوده در نظر گرفت. به‌عنوان مثال، می‌توانید شخصیتی واقعی را احضار کنید و به‌طوری که همانند شخصی واقعی هدایت می‌شوید، به دنبال کردن وی در میان فرودگاه یا فروشگاهی هزارتومانند بپردازید، تا آنچه در پی آن هستید، پیدا کنید. همچنین دوربین TrueDepth آیفون ۱۰ می‌تواند در آینده از طریق حالات چهره‌ی کاربر به تحلیل احساسات بپردازد و براساس وضع روحی وی، مطالب و عملکردهای مختلف را در اپلیکشن‌ها و بازی‌ها ارائه کند. علاوه بر این، می‌توانید در سرگرمی‌های کاملا متفاوتی شرکت کنید که بی‌شباهت به عرشه‌ی بدل پیشتازان فضا نیست و با شخصیت‌های تعاملی، نمایشی قابل توجه و گیرا در اتاق نشیمن خود اجرا کنید. همچنین این امکان را دارید که در امتداد خیابانی در شهر نیویورک قدم بزنید، جزئیات تک‌تک مکان‌ها، امتیازات خود به هر رستوران و منوی آن‌ها را مشاهده کنید. می‌توانید به تماشای پرندگان (پرنده‌نگری) بروید و هر گونه‌ای که به میدان دید شما وارد می‌شود، بلافاصله نامش را در مقابل چشمان خود ببینید. مثال‌های عنوان‌شده شاید دیوانه‌وار و غیر ممکن به‌ نظر برسند؛ اما بسیاری از افراد حاضر در سیلیکون ولی در تلاش برای تحقق این احتمالات دوردست هستند.

بارها گزارشاتی منتشر شده مبنی بر اینکه اپل در حال کار روی عینک واقعیت افزوده است. با این حال، حتی اگر آزمایش‌ها با موفقیت همراه شوند، عرضه‌ی چنین محصولی سال‌ها طول می‌کشد. تیم کوک چندی پیش در مصاحبه‌ای اذعان کرد که برای عرضه‌ی عینک واقعیت افزوده هنوز راه درازی در پیش است؛ اما فناوری در نهایت تکامل خواهد یافت. اگر اهالی کوپرتینو نخستین نسخه‌ی کاربردی و قابل اطمینان از این محصول را بسازند و اگر واقعیت افزوده به‌ همان اندازه که انتظار می‌رود، انقلابی باشد، عینک واقعیت افزوده‌ی اپل می‌تواند همچون نخستین نسل آیفون به نقطه‌ی عطفی دیگر در تاریخ این شرکت تبدیل شود. این یکی از دلایل توجه بیش از حد اپل بر واقعیت افزوده است. در واقع هرچه اپل بیشتر برای آن نقطه آماده شده باشد، با دست پرتری می‌تواند به رقابت با دیگران بپردازد.

با این حال، اپل تنها بازیگر این عرصه محسوب نمی‌شود. مایکروسافت با هولولنز قدم‌های اولیه‌ی خوبی برداشت؛ اما محصول واقعیت افزوده‌ی ردموندی‌ها از برخی جنبه‌ها از رقبا عقب افتاد. با این حال، این شرکت در حال حاضر پلتفرم واقعیت ترکیبی ویندوز خود را به‌ پیش می‌برد و بنا بر شایعات، نسخه‌ی جدیدی از هولولنز نیز در راه است. گوگل با پروژه‌ی تانگو (و اکنون با پلتفرم واقعیت افزوده‌ی دستگاه‌های موبایل به‌ نام ARCore) که از برخی مزایا در مقایسه با ARKit بهره می‌گیرد، پا به میدان گذاشته است. با این حال، اکثر این مزایا متعلق به تانگو است و نه ARCore. ظاهرا اپل تکنیکی مشابه و هم‌سطح تانگو در دست توسعه دارد؛ اما از آنجایی که هنوز برای دستگاه‌های مصرفی فعلی کاربردی نیست، آن را به‌صورت عمومی عرضه نکرده است.

فراگیری و اعتبار واقعیت افزوده تضمین‌شده نیست و حتی برتری و نفوذ اپل نمی‌تواند این فناوری را به نقطه‌ای مطمئن برساند؛ اما اپل در حال انجام اقداماتی اساسی است تا فراگیری و اعتبار واقعیت افزوده را تحقق بخشد و این به‌ معنی شروع زودهنگام سرمایه‌گذاری‌ است؛ به‌قدری زودهنگام که بسیاری از مشتریان این شرکت تا مدتی قادر به مشاهده‌ی ارزش مبالغ سرمایه‌گذاری‌شده نخواهند بود.

فیلمبرداری فیلم It: Chapter 2 رسما آغاز شد




فیلمبرداری فیلم It: Chapter 2 رسما آغاز شد – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

بازی Swords & Soldiers HD را به رایگان از استیم دانلود کنید




بازی Swords & Soldiers HD را به رایگان از استیم دانلود کنید – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

اطلاعات جدیدی از بازی Trials Rising منتشر شد


اطلاعات جدیدی از بازی Trials Rising منتشر شد – زومجی






داغ‌ترین مطالب هفته

شاخه‌های برتر


خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه













عبور فروش بازی Human: Fall Flat از مرز چهار میلیون نسخه




عبور فروش بازی Human: Fall Flat از مرز چهار میلیون نسخه – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

بازی Shadowgun Legends برای نینتندو سوییچ تایید شد




بازی Shadowgun Legends برای نینتندو سوییچ تایید شد – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

تریلر بازی Captain Toad: Treasure Tracker با محوریت گیم پلی نسخه سوییچ و ۳DS




تریلر بازی Captain Toad: Treasure Tracker با محوریت گیم پلی نسخه سوییچ و ۳DS – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

بازی Darkness Rises برای اندروید و آیفون عرضه شد




بازی Darkness Rises برای اندروید و آیفون عرضه شد – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

تغییرات و ویژگی‌های جدید بازی فیفا ۱۹




تغییرات و ویژگی های جدید بازی فیفا ۱۹ – زومجی

داغ‌ترین مطالب هفته
شاخه‌های برتر
خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه

چالش های The Crew اتومبیل هایی را در بازی The Crew 2 آزاد می‌کند


چالش های The Crew اتومبیل هایی را در بازی The Crew 2 آزاد می‌کند – زومجی






داغ‌ترین مطالب هفته

شاخه‌های برتر


خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه













تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز
%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A